ซิปู่ → อาหารเช้า → สวนหลิดุย → สแควร์หยางเทียนอวี่ → หุบเขาหมีแพนด้า → เมืองโบราณกวานเซียน → อาหารกลางวัน → พื้นที่ท่องเที่ยวเต๋อเจียงหยาน → อาหารเย็น → น้ำตาสีฟ้า → รถไฟความเร็วสูงกลับไปเฉิงตู / ที่พัก
คุณสามารถจองตั๋วรถไฟความเร็วสูงได้ผ่าน Trip แนะนำให้นั่งรถไฟที่ออกจากซีผู่เวลา 07:27 หรือ 08:11 เพื่อไปยังสถานีสวนลี่ตู ซึ่งใช้เวลาประมาณ 23-28 นาที พยายามออกเดินทางแต่เช้าในฤดูร้อน; หลังจากอุณหภูมิสูงขึ้น หมีแพนด้ายักษ์จะกลับเข้ามาในร่มและไม่สามารถเห็นได้ใกล้ชิด รถไฟฟ้าสาย 2 สามารถไปถึงสถานีซีผู่ได้โดยตรง และแนะนำให้เลือกขบวนหน้าเพื่อการโอนย้ายที่รวดเร็ว หลังจากถึงสถานีซีผู่ ไม่มีความจำเป็นต้องออกไป; เพียงแค่ผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยของรถไฟความเร็วสูงที่ปลายชานชาลาเพื่อเข้าสู่ช่องทางการโอนย้าย การเดินผ่านช่องทางการโอนย้ายใช้เวลาประมาณ 3 นาทีถึงจุดตรวจตั๋วรถไฟความเร็วสูง โดยมีป้ายบอกทางชัดเจนตลอด หลังจากถึงสถานีรถไฟความเร็วสูงดูเจียงหยาน ให้นั่งรถไฟระหว่างเมืองเฉิงตู-ดูเจียงหยาน (เช่น รถไฟ C6346) ซึ่งใช้เวลาประมาณ 7 นาทีถึงสถานีสวนลี่ตู รถไฟความเร็วสูงจะหยุดตรวจตั๋วโดยทั่วไป 15 นาทีก่อนออกเดินทาง ดังนั้นแนะนำให้ถึงสถานีซีผู่ล่วงหน้า 30 นาทีเพื่อให้แน่ใจว่าการโอนย้ายจะเป็นไปอย่างราบรื่น.
ชื่อที่นี่มาจากภูมิประเทศท้องถิ่น—พื้นที่นี้เดิมเคยเป็นแอ่งที่เกิดจากการทับถมของแม่น้ำหมิน สภาพภูมิประเทศราบเรียบและมุมมองกว้างขวาง ทำให้รู้สึกถึงความเปิดกว้างที่เหมือนกับการมองขึ้นไปที่ท้องฟ้าในแอ่งภูเขาซึ่งเฉิงตู ดังนั้นจึงถูกเรียกว่า 'หยางเทียนวอ' ในทางประวัติศาสตร์ พื้นที่นี้เคยถูกจัดทำโดยช่องทางชลประทานของโครงการอนุรักษ์น้ำดูเจียงยาน ที่มีเครือข่ายของน้ำและพื้นที่เกษตรกรรมที่เชื่อมโยงกัน ซึ่งเป็นการแสดงถึงความทรงจำทางการเกษตรของ 'น้ำหล่อเลี้ยงแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์' ปัจจุบัน หยางเทียนวอได้เปลี่ยนแปลงจากสถานที่ทางธรรมชาติเป็นจุดศูนย์กลางการบูรณาการวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว โดยออกแบบภายใต้แนวคิด 'การสนทนาระหว่างประเพณีกับความทันสมัย' รวมเอาวัฒนธรรมทางน้ำของดูเจียงยาน วัฒนธรรมลัทธิเต๋า วัฒนธรรมแพนด้า และศิลปะสาธารณะแบบร่วมสมัย เข้าสู่จุด 'เช็คอินแรก' ก่อนที่นักท่องเที่ยวจะเข้าสู่เขตท่องเที่ยวดูเจียงยาน รวมถึงเป็นพื้นที่ใหม่สำหรับการพักผ่อนและประสบการณ์วัฒนธรรมของพลเมือง ใจกลางจัตุรัสมีประติมากรรมศิลปะสาธารณะที่น่ารักมาก: แพนด้ายักษ์นอนหงายใช้ไม้เซลฟี่ ยาวประมาณ 26 เมตร กว้าง 11 เมตร สูง 12 เมตร และหนัก 130 ตัน ผลิตจากลวดสแตนเลสเคลือบหลายล้านเส้น ประติมากรรมนี้ถูกสร้างขึ้นร่วมกันโดยศิลปินชาวดัตช์ ฟลอเรนตีน ฮอฟมัน (ผู้ให้กำเนิดเป็ดยางยักษ์) และ UAP สะท้อนถึงความผ่อนคลายของแพนด้า และสะท้อนถึงบรรยากาศของเมืองเฉิงตูที่ผ่อนคลายและมีความสุข โดยทำให้มันกลายเป็นแลนด์มาร์คที่มีชื่อเสียงในโลกออนไลน์แห่งใหม่ในเฉิงตูหลังจากแพนด้าที่ดูเจียงยาน IFS.
ถ้าคุณมีความกระตือรือร้นที่จะเห็นแพนด้ายักษ์ คุณสามารถไปดูพวกมันก่อนที่จะทานอาหารเช้า ปัญหาเดียวคือคุณอาจจะถูกล่อลวงให้ทานอาหารในขณะที่ดูแพนด้ายักษ์เคี้ยวไผ่.
เวลาที่แนะนำในการเยี่ยมชม: 2-3 ชั่วโมง หุบเขาแพนด้าเฉิงตูเป็นฐานวิจัยทางวิทยาศาสตร์และการท่องเที่ยวเชิงนิเวศแห่งแรกของโลกที่มุ่งเน้นเป้าหมายหลักในการ “ปล่อยสู่ป่า” ของแพนด้ายักษ์ ครอบคลุมพื้นที่ 2004 เอเคอร์ รวมทัศนียภาพธรรมชาติ คุณค่าการวิจัย และมรดกวัฒนธรรม นอกจากนี้ยังคำนึงถึงความรู้สึกของเพื่อนต่างชาติอย่างเต็มที่ โดยสนับสนุนแผนที่นำทางและป้ายในภาษาจีน อังกฤษ ญี่ปุ่น และเกาหลี ก่อตั้งขึ้นในปี 2010 ระยะที่หนึ่งของโครงการแล้วเสร็จในปี 2012 และต้อนรับแพนด้ายักษ์กลุ่มแรก ขณะนี้มีแพนด้ายักษ์ประมาณ 10-20 ตัวและแพนด้าแดงราว 20 ตัว หุบเขาแพนด้าสร้างสภาพแวดล้อม “กึ่งป่า” ให้แพนด้ายักษ์อาศัยอยู่ในธรรมชาติพร้อมกับป่า ลำธาร และกลุ่มไผ่ คุณสามารถสังเกตเห็นพวกเขาปีนต้นไม้และกินไผ่ผ่านทางเดินลับ ประสบการณ์ที่น่าตื่นตาตื่นใจของ “แพนด้าในป่า” จนถึงปี 2025 แพนด้ายักษ์ทั้งหมด 8 ตัวผ่านการฝึกอบรมการเปลี่ยนแปลงสู่ป่าไปแล้วในที่นี้ โดยกลุ่ม “จาง เซียน” และ “ซวิเอะ ซวิเอะ” สำเร็จและกลับสู่ป่าต้นทางในเทือกเขาคีอองไหล นอกจากแพนด้ายักษ์แล้ว สวนยังเป็นที่อยู่ของแพนด้าแดงมากกว่า 20 ตัว ซึ่งเคลื่อนไหวได้อย่างเสรีในพื้นที่กักกันเสรีขนาด 34 เอเคอร์ ทำให้ผู้เยี่ยมชมสามารถสังเกตการเคลื่อนไหวที่มีชีวิตชีวาของ “สัตว์เลี้ยงสุดน่ารักโด่งดังในอินเทอร์เน็ต” ได้อย่างใกล้ชิด นอกจากนี้ยังมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 21 ชนิด เช่น สกั๊งค์หิน และไฮด์แบดเจอร์ รวมถึงนก 131 ชนิดที่อาศัยอยู่ในหุบเขา จนสามารถสร้างฉากนิเวศของตั๊กแตนตำข้าวที่เต้นรำในอากาศได้อีกด้วย แม้ว่าแพนด้ายักษ์ในหุบเขาแพนด้าจะมุ่งเน้นไปที่การฝึกอบรมในป่า “พี่น้อง” ของพวกเขาก็ได้ชื่อเสียงไปทั่วโลกผ่านโครงการความร่วมมือระหว่างประเทศ ตัวอย่างเช่น: หยวน จ้าย และฮวน ฮวน: ในปี 2012 พวกเขาได้ไปที่สวนสัตว์บัววัลในฝรั่งเศสเพื่อเข้าร่วมการวิจัยการเพาะพันธุ์แพนด้ายักษ์จีน-ฝรั่งเศส โดยกลายเป็นฑูตแห่งการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ซิง ยา และอู๋ เจียง: ในระหว่างที่พวกเขาอยู่นานที่สวนสัตว์อูเวอันด์ในฮอลแลนด์ พวกเขาเป็นที่มาของ “ความคลั่งไคล้แพนด้า” ในพื้นที่ท้องถิ่น โดยกลายเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพจีน-ดัตช์ เฉิง จี และฮัว เหม่ย: หลังจากใช้ชีวิตใน River Safari ของสิงคโปร์เป็นเวลาหลายปี พวกเขากลับมาที่จีน และเรื่องราวของพวกเขาถูกทำเป็นสารคดีที่มีผู้ชมมากกว่า 10 ล้านครั้งทั่วโลก ลำดับการไปเยี่ยมชม: ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว → น้ำตก → สะพานอันอี้ → ร้านกาแฟ → ห้องคลอดคืน → วิลล่าแพนด้า หมายเลข 1 → วิลล่าแพนด้า หมายเลข 2 → วิลล่าแพนด้า หมายเลข 3 → จุดชมวิว → พื้นที่ปล่อยแพนด้าแดงเชิงนิเวศ → วัดซานเฉิง
หลังการทัวร์ โปรดกลับไปที่ทางออกหุบเขาหมีแพนด้า คุณสามารถนั่งแท็กซี่หรือรถบัสไปยังเมืองโบราณเคาน์ตี้กวนอิน เราแนะนำให้นั่งแท็กซี่เมื่อทำได้; ไม่แพงและสามารถประหยัดเวลาและพลังงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ แท็กซี่: ใช้เวลาประมาณ 20 นาทีและมีค่าใช้จ่ายประมาณ 20 หยวน มุ่งไปยังร้านอาหารกลางวันที่คุณชอบซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 7-8 กิโลเมตร ถ้าคุณยังไม่หิว คุณสามารถเดินทางไปยัง 'สะพานใต้' ก่อนเพื่อสัมผัสเสน่ห์ของเมืองโบราณ รถบัส: ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 20 นาทีและมีค่าใช้จ่าย 2 หยวน เดินไปที่ 'สถานีหุบเขาหมีแพนด้า' นั่ง 'สายที่ 14 ดูเจียงเหยียน' และเดินทางเป็นเวลา 10 สถานีเพื่อลงที่ 'เมืองการท่องเที่ยววัฒนธรรมหลงฉวง' จากนั้นเปลี่ยนสายที่นั่นไปยัง 'สายที่ 101 ดูเจียงเหยียน' เดินทางเป็นเวลา 7 สถานีไปยัง 'สถานีชุมชนหลี่ตู' และเดิน 600 เมตรเพื่อไปยัง 'สะพานท้องฟ้าต้นน้ำเทียนฟู่' ของเมืองโบราณเคาน์ตี้กวนอิน ข้ามสะพานเพื่อไปยังเมืองโบราณเคาน์ตี้กวนอิน.
ถ้าคุณหิว คุณสามารถไปที่จุดอาหารกลางวันได้โดยตรง ถ้าคุณต้องการเพลิดเพลินกับอาหารกลางวันในภายหลัง คุณสามารถเดินเล่นที่เมืองโบราณกว๋อเซียนก่อน
หลังจากมื้อเที่ยงหรือตอนช้อปปิ้ง หากคุณรู้สึกเหนื่อย ทำไมไม่เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ไปพร้อมกับการดื่มกาแฟเพื่อพักผ่อนล่ะ?
เมืองโบราณกว่างเซียนเป็นจุดเริ่มต้นดั้งเดิมของเมืองตุ้นเจียงเยียน ครอบคลุมพื้นที่ 0.98 ตารางกิโลเมตร มีอายุย้อนกลับไปถึงยุคเว่ยในยุคสามก๊ก (ประมาณ 386 ปี - 534 ปี) และตั้งชื่อว่าเพราะตั้งอยู่ในพื้นที่ชลประทานของโครงการอนุรักษ์น้ำตุ้นเจียงที่บริเวณทางเข้าของเปาเผิ่งเกา มักถูกเรียกว่า 'เมืองแรกของแหล่งที่มาของเทียนฟู' ในปี 1988 กว่างเซียนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองตุ้นเจียงเยียน ปัจจุบันเป็นเมืองที่รวมสไตล์ของเมืองโบราณในเสฉวนตะวันตก วัฒนธรรมสามก๊ก วัฒนธรรมชาคู่ และวัฒนธรรมเต๋า มันเป็นสถานที่ที่ทิวทัศน์ภูเขาและชีวิตเมืองผสมผสานกัน ที่ที่ทิวทัศน์และวัฒนธรรมรวมกัน และมันเป็นเมืองเก่าเต็มไปด้วยชีวิต มักถูกเรียกว่า 'เซียงตู่เล็ก' โครงการตุ้นเจียงเริ่มขึ้นในปี 256 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยลี่ป๋อจิงและบุตรของเขา เปลี่ยนแปลงที่ราบเฉิงตูให้กลายเป็น 'ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์ซึ่งน้ำและความแห้งแล้งถูกจัดการโดยมนุษย์' มันคือโครงการชลประทานที่ไม่มีเขื่อนที่เก่าแก่ที่สุดในโลกและยังคงใช้งานได้อยู่ ที่นี่คุณสามารถเดินเล่นและสัมผัสความรู้สึก 'บาร์ชี' ที่เป็นเอกลักษณ์ของเสฉวน คุณยังสามารถมองข้ามแม่น้ำไปยังเขตทิวทัศน์ตุ้นเจียงเยียน เพราะมีลักษณะพิเศษที่น่าทึ่งของสถานที่นี้— จุดชมวิวที่ดีที่สุดสำหรับทิวทัศน์ทั้งหมดตั้งอยู่ภายนอกเขตทิวทัศน์ วัฒนธรรม 'สามก๊ก' ประมาณ 2000 ปีที่แล้ว ประเทศจีนอยู่ที่จุดสิ้นสุดของราชวงศ์ที่เรียกว่า 'ฮั่นตะวันออก' เช่นเดียวกับจักรวรรดิโบราณหลายแห่งที่เสื่อมลง: รัฐบาลกลางสูญเสียการควบคุม กำลังท้องถิ่นขึ้นมา ผู้มีอำนาจกลายเป็นเจ้าพ่อ ทะเลาะวิวาทเพื่อชิงความเป็นใหญ่ซึ่งนำไปสู่การต่อสู้หลายปี ทำให้ผู้คนหลายล้านประสบภัยทำให้ครอบครัวหลายพันแตกแยก สุดท้ายพลังที่แข็งแกร่งที่สุดสามกลุ่มก็เกิดขึ้น ตั้งรูปแบบ 'หม้อ 3 ใบ'—— ทางเหนือคือ 'เว่ย' ซึ่งมีพื้นที่และประชากรมากที่สุด มีความแข็งแกร่งสูง ผู้นำของมันคือเจ้าเหาขอ ซึ่งควบคุมจักรพรรดิในขณะนั้นแต่ถูกถือว่าเป็น 'ผู้ทรยศ' ด้วยชื่อเสียงที่ไม่ดี ทางตะวันตกเฉียงใต้คือ 'ชู่' ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล มีประชากรและกองทัพน้อย แต่ผู้นำของมัน หลิวเป่ย มีคุณธรรมและชื่อเสียงยอดเยี่ยม มีความรู้สึกในการรวมกลุ่มที่แข็งแกร่ง เขาได้รับการยอมรับจากหลายคนภายใต้ธง 'ฟื้นฟูระเบียบ' ทางตะวันออกเฉียงใต้คือ 'อู๋' ซึ่งมีข้อได้เปรียบในกองกำลังนาวี ใช้แม่น้ำแยงซีเป็นกำแพงธรรมชาติในการปกป้องตนเอง ผู้นำของมันคือซุนฉวน ซึ่งขาดความทะเยอทะยานแต่เคยสร้างพันธมิตรกับหลิวเป่ยเพื่อปราบเจ้าเหาขออย่างเด็ดขาด พลังทั้งสามนี้ได้ต่อสู้กันหลายทศวรรษจนในที่สุดรวมกันเป็นราชวงศ์ใหม่ ช่วงประวัติศาสตร์นี้เรียกว่า 'ยุคสามก๊ก' (ประมาณ 220-280 ปี) ที่เดิมเป็นเพียงประวัติของความวุ่นวาย แต่เนื่องจากการประดับและตำนานในภายหลังมันกลับกลายเป็นเรื่องที่เต็มไปด้วยความดราม่า ตัวละครที่คล้ายกับวีรบุรุษในตำนาน เต็มไปด้วยเสน่ห์ส่วนบุคคล บุคคลเหล่านี้ รวมประวัติศาสตร์และตำนาน ส่งผลต่อ 'กรรมนิยมทางวัฒนธรรม' ของชาวจีนอย่างลึกซึ้ง—— หลิวเป่ย——ความเมตตา รักมนุษย์ หวังที่จะแก้ไขโลกที่วุ่นวายและรวมกันเพื่อบรรลุอุดมคติ แม้จะเป็นวีรบุรุษผู้มีชะตากรรมที่น่าเศร้า แต่เขากลับกำหนดความหมายของความสำเร็จและความล้มเหลวในช่วงเวลาที่กว้างขึ้น กวนอู——ความมีศีลธรรม ไม่เคยทรยศ จงรักภักดีต่อพี่น้องจนถึงความตาย กลายเป็นเกณฑ์มาตรฐานทางศีลธรรมของชาวจีนมานานนับพันปี จูเก๋อเหลียง——มีปัญญาและยุทธศาสตร์ที่ไม่เป็นสองรองใคร จงรักภักดีต่ออุดมคติ ขยันขันแข็งและทุ่มเท รอบคอบและปฏิบัติ เกิดเป็นสัญลักษณ์ของ 'ความรับผิดชอบและความทุ่มเท' สำหรับชาวจีน เจ้าเหาขอ——แม้จะโหดร้าย เครียด หล่อเหลา และกระหายอำนาจ แต่เขามีกลยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่ สะท้อนถึงความซับซ้อนและคู่ขนานของธรรมชาติของมนุษย์ ในบริบทที่สลับซับซ้อนนี้ การต่อสู้เพื่อตำแหน่ง อุดมการณ์กับความจริง ความซับซ้อนของมนุษย์ คุณค่าชั่วนิรันดร์ สงครามอันงดงาม ความรักที่น่าเศร้า การสมรู้ร่วมคิดและการวางแผน... แทบจะสามารถสรุปแบบเรื่องราวทั้งหมดได้ โดยมีมุมมองเกือบทั้งหมดของมนุษย์ถูกเปิดเผยอย่างแจ่มแจ้ง ดังนั้น สามก๊กจึงกลายเป็นฉากแห่งความยิ่งใหญ่ของภาพยนตร์ เกม และอนิเมะนับไม่ถ้วน มี 'แฟนสามก๊ก' จำนวนมากทั่วโลก การอ้างอิงเส้นทาง: สะพานใต้ → กำแพงเมืองหมิง → ถนนตะวันตก → ถนนวัดขงจื๊อ → ถนนอาหาร → หอหยู่เล่ย
หลังจากลงจากพาวิลเลียนหยู่เล่ยเดินไปทางทิศทางหอเกียรติยศหลี่ปิงแล้วต่อไปตรงไปยังหอโซ่ชิน ซึ่งจากที่นั่นคุณสามารถเข้าไปยังพื้นที่ท่องเที่ยวตูเจียงยาน
ราคาตั๋ว: 80 หยวน/คน เวลาทำการในฤดูร้อน 8:00-17:30, ฤดูหนาว 8:30-17:00. เวลาที่แนะนำสำหรับการเยี่ยมชม: 3 ชั่วโมง โครงการประปาที่สำคัญนี้ตั้งอยู่บริเวณแม่น้ำหมินในที่ราบเฉิงตูตะวันตก มีทั้งหมด 7 กลุ่มทัศนียภาพและ 56 สถานที่ท่องเที่ยว รวมถึงภูมิประเทศธรรมชาติและสถานที่ทางวัฒนธรรม. สร้างเสร็จราวปี 256 ปีก่อนคริสต์ศักราชและมีประวัติศาสตร์มากกว่า 2000 ปี ยังคงทำงานได้อยู่ในปัจจุบัน เป็นโครงการประปาที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ดึงน้ำโดยไม่ใช้เขื่อน มีสถานะเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมและมรดกโลกทางธรรมชาติของยูเนสโก แต่สิ่งนี้ไม่สามารถอธิบายความยิ่งใหญ่ของมันได้ทั้งหมด. ทำไมดูเจียงยานถึงถูกเรียกว่าโครงการมหัศจรรย์? มากกว่า 2000 ปีก่อน ประเทศจีนอยู่ในยุคสงครามนานาชาติ โดยรัฐฉินปกครองแคว้นเสฉวน ในขณะนั้น รัฐฉินกำลังสะสมพลังชาติเพื่อกำจัดรัฐทั้งหกรัฐที่แข่งขันกันเพื่อความเป็นใหญ่และรวมประเทศจีนทั้งหมด จึงหวังที่จะเปลี่ยนที่ราบเฉิงตูให้เป็นยุ้งข้าวของเขา ดังนั้น เขาจึงแต่งตั้งหลี่ปิงให้เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ที่นี่ สั่งให้เขาก่อสร้างระบบประปาเพื่อพัฒนาเกษตรกรรมและเสริมสร้างการปกครองของรัฐฉินที่นี่. ในช่วงเวลานั้น ที่ราบเฉิงตูถูกคุกคามโดยน้ำท่วมจากแม่น้ำหมินตลอดทั้งปี โดยในฤดูร้อนน้ำมีมากเกินไปทำให้เกิดหายนะ และในฤดูหนาวน้ำไม่เพียงพอทำให้เกิดภาวะแห้งแล้ง ส่งผลกระทบต่อผลผลิตทางการเกษตรอย่างรุนแรง ดังนั้น หลี่ปิงและบุตรชายของเขาใช้เวลานานในการศึกษากระแสน้ำของแม่น้ำหมิน พบว่ามีกระแสน้ำมากในฤดูร้อนซึ่งจะทำลายที่ดินทางด้านล่าง ขณะเดียวกัน ในฤดูแล้ง กระแสน้ำจะน้อย ส่งผลให้เกิดภาวะแห้งแล้ง ตามแนวทางการจัดการทั่วไป ดูเหมือนว่าจำเป็นต้องสร้างเขื่อนเพื่อเก็บน้ำในฤดูฝนและปล่อยน้ำในฤดูแล้ง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากตั้งอยู่บนที่ราบ โดยมีระดับวิศวกรรมและความสามารถทางเทคนิคเมื่อกว่า 2000 ปีที่แล้ว จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่พอ และกระแสน้ำมากของแม่น้ำหมินอาจทำให้เขื่อนกลายเป็นสิ่งที่ใช้แล้วหมด. ปัญหาเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่สามารถแก้ไขได้ในขณะนั้น แต่หลี่ปิงและบุตรชายของเขาได้มีการแก้ไขปัญหาที่ชาญฉลาดมากขึ้น—เพราะสร้างเขื่อนไม่ได้ ให้เราอย่าสร้างมัน! ปรัชญาการออกแบบหลักของหลี่ปิงและบุตรชายของเขาคือการเบี่ยงน้ำ, ระเบิดน้ำ และควบคุมการไหลของน้ำโดยอัตโนมัติ โดยใช้ภูมิประเทศและกระแสน้ำในการจัดการน้ำแทนการกีดขวางโดยตรง. ดังนั้น พวกเขาจึงระดมคน 100,000 คนสร้างโครงการหลักสามโครงการในระยะเวลาแปดปี พร้อมกับระบบลอกลำน้ำและระบบชลประทานที่สนับสนุน จึงสร้างระบบการจัดการน้ำที่กว้างใหญ่— ปากปลา—ไซฟอนแบ่ง นี่คือไซฟอนแบ่งขนานกับแม่น้ำหมิน แยกมันออกเป็นสองสาขา: “แม่น้ำภายใน” และ “แม่น้ำภายนอก” ซึ่งเป็น “เทคโนโลยีลึกลับ” หลักของดูเจียงยาน. มันสร้างขึ้นที่มุมแม่น้ำหมิน ซึ่งแรงเหวี่ยงกลางมีผลต่อการไหลของน้ำ ทำให้น้ำผิวที่ใสและมีตะกอนต่ำไหลเข้าสู่แม่น้ำภายใน ขณะที่น้ำในบรรยากาศที่มีตะกอนไหลเข้าสู่แม่น้ำภายนอก โดยธรรมชาติแล้วทำให้บรรลุผลของ “การแยกตะกอน” มากกว่านั้น มันยังปรับอัตราการไหลของแม่น้ำภายในและนอกตามปริมาณน้ำอย่างอัตโนมัติดังนี้— บทบาทของแม่น้ำภายนอกคือการระบายน้ำท่วมและตะกอน; มันตื้นและกว้าง เมื่อปริมาณน้ำสูง 60% ของน้ำจะไหลออกจากแม่น้ำภายนอกและไม่ไหลเข้าแม่น้ำภายใน จึงหลีกเลี่ยงอันตรายต่อที่ราบเฉิงตู. บทบาทของแม่น้ำภายในคือการชลประทาน; มันแคบและลึก ในช่วงฤดูแล้ง 60% ของกระแสน้ำจะตรงไปยังภูมิประเทศที่ต่ำกว่าของแม่น้ำภายใน ให้ปริมาณน้ำชลประทานเพียงพอสำหรับพืชผลในที่ราบเฉิงตู. สันทรายลอย—ช่องระบายน้ำท่วม ตั้งอยู่ที่กลางแม่น้ำภายใน เป็นช่องระบาย เมื่อมีน้ำมากเกินไป น้ำและตะกอนที่เกินขนาดจะระบายกลับสู่แม่น้ำภายนอกจากที่นี่ ป้องกันการอุดตันและน้ำท่วมในแม่น้ำภายใน. ปากขวด—จุดดึงน้ำ ตั้งอยู่ที่ปลายแม่น้ำภายใน มันแคบเท่าปากขวด มันสามารถควบคุมปริมาณน้ำที่ไหลเข้ามา ทำให้การไหลของน้ำมีเสถียรภาพโดยไม่ทำลายช่องทางด้านล่าง. ส่วนประกอบทั้งสามทำงานร่วมกันทำให้ดูเจียงยานสามารถบรรลุฟังก์ชันการเบี่ยงน้ำอัตโนมัติ, การระบายน้ำตะกอน และการไหลของน้ำที่เสถียรโดยไม่ใช้ประตูระบายน้ำหรือการกีดขวางน้ำในแม่น้ำ ทำให้ที่ราบเฉิงตูเป็น “ดินแดนของความอุดมสมบูรณ์” ที่มีการผลิตธัญพืชสูงและครอบครัวจำนวนมาก แม้วันนี้ยังชลประทานได้มากกว่า 6600 ตารางกิโลเมตร. หากคุณยังไม่เข้าใจคำอธิบายข้างต้นก็ไม่เป็นไร; ในไม่ช้าจะมีโอกาสได้สัมผัสกับความมหัศจรรย์นี้ด้วยตนเอง. ลำดับที่แนะนำในการเยี่ยมชม: จุดจำหน่ายตั๋ว เขตทัศนาจุดดูเจียงยาน → สวนชิงซี → จู เช่ → ถนนหยานกง → ฝูลองกวน → หลี่ดุย → เฟยชายนาน → ปากปลา (รถท่องเที่ยว) → เขื่อนจิงกัง → สะพานแขวนอันหลาน → หอควินหยาน → วัดอีหวัง → ช่องยูเล่ย์ → ลิฟต์ทางเดินบูหยุน → ศาลาสูงยูเล่ย์ → ประตูทางทิศตะวันตก → ปากขวด → ถนนโบราณเมืองตะวันตก
หลังจากวันที่เต็มไปด้วยกิจกรรมเข้มข้น คุณต้องการฟื้นฟูพลังงานของคุณอย่างแน่นอน เราได้เตรียมอาหารท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์สำหรับคุณ และยังมีการแสดงให้เพลิดเพลินอีกด้วย
น้ำตาสีฟ้าของตูเจียงหยานเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมซึ่งมีคนรักมากมาย มันไม่ได้เกิดจากธรรมชาติ แต่เป็นการเฉลิมฉลองของแสงและเงาที่สร้างขึ้นโดยการใช้ไฟนีออน ทุกๆ พระอาทิตย์ตก เมื่อท้องฟ้ามืดสนิท ไฟจะถูกเปิด และภายใต้การส่องสว่างของไฟ แม่น้ำหมินเจียงที่ไหลเชี่ยวจะมีสีสันในฝัน จาก 'เป่าPingkou' ถึงบริเวณ Zaoma Yuzui เป็นจุดชมวิวทั้งหมด แต่โดยทั่วไปจะมีคนมากกว่าที่สะพานใต้ ขณะที่สะพานหลางเฉียวเทียนฟูจะค่อนข้างน้อยคน น้ำตาสีฟ้าในฤดูน้ำท่วมฤดูร้อนจะสวยงามยิ่งขึ้น ในขณะที่ในฤดูแล้งจะไม่ตระการตาเท่าไหร่ เวลาที่ไฟจะเปิดขึ้นขึ้นอยู่กับเวลาพระอาทิตย์ตก โดยทั่วไปอยู่ระหว่าง 19:40 ถึง 20:20 โปรดระวังยุงในฤดูร้อน.
หากคุณเลือกที่จะกลับไปเฉิงตู รถไฟความเร็วสูงเที่ยวสุดท้ายคือเวลา 21:03 คุณสามารถจองได้ด้วยตัวเองผ่าน Trip และพยายามทำให้แน่ใจว่าคุณจองอย่างน้อยครึ่งวันล่วงหน้า。 ใช้เวลาประมาณยี่สิบนาทีในการนั่งแท็กซี่จาก Blue Tears ไปยังสถานีรถไฟความเร็วสูง และการตรวจบัตรจะหยุดก่อนเวลาออกห้านาที ดังนั้นหากคุณซื้อรถไฟความเร็วสูงเวลา 21:03 โดยพิจารณาจากเวลาในการเข้าและตรวจบัตร แนะนำให้คุณออกเดินทางก่อนเวลา 20:20。 หากคุณพลาดรถไฟความเร็วสูง จะมีสถานีรถบัสที่ทางเข้าพื้นที่ท่องเที่ยวตูเจียงหยวน ค่าบริการต่อคนอยู่ที่ 35 หยวน ใช้เวลาประมาณ 90 นาทีในการไปยังถนนชุนซี/ตรอกกวนจ่ายหยู。 หากคุณต้องการเล่นที่นี่อีกหนึ่งวัน คุณสามารถเลือกเข้าพักที่โฮมสเตย์หรือโรงแรมใกล้เคียง โดยมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยประมาณ 200 หยวน ซึ่งค่อนข้างดี เรายังมีบทความท่องเที่ยวที่ชื่อว่า “ถามทางกล่าวศีล” ที่พร้อมให้บริการคุณ ตั้งอยู่ไม่ไกลที่ภูเขาชิงเฉิง。
ออกเดินทางจากแสงยามเช้าที่ซิพู่ ลาจากในคลื่นระยิบระยับของน้ำตาสีฟ้าที่หนานฉี่ ประติมากรรมหมีแพนด้าสุดน่ารักที่หยางเทียนหวู่ถือ 'ไม้เซลฟี่' ขณะที่หมีแพนด้าในหุบเขาแพนด้ากำลังกลิ้งไปมากอดกิ่งไผ่อย่างงุ่มง่าม ความสามัคคีที่ 'ปากปลา' ของอุทยานน้ำท่วมดูเจียงหยาน ที่แบ่งน้ำกับแม่น้ำหมิ่นเจียงมาเป็นเวลาพันปี เสียงของ 'เล่นประตูมังกร' ลอยมาตามกลิ่นชาของเมืองโบราณกวนเซียน และเมื่อไฟสว่างขึ้น โครงการจัดการน้ำจาก 2000 ปีก่อนกอดรับเงาอ่อนโยนของความทันสมัย เพชรเม็ดเล็กๆ เหล่านี้ไม่เพียงแต่จะมัดรวมการเดินทาง แต่ยังเป็นการตีความ 'ความสงบ' ร่วมกันระหว่างธรรมชาติกับอารยธรรม ปัญญาของหมีแพนด้าในการเลือกไผ่เป็นอาหารและปรัชญาการควบคุมอุทกภัยของหลี่ปิงและบุตรชายมีความตระหนักถึงชีวิตอย่างเดียวกัน— ไม่ได้ยัดเยียดการเปลี่ยนแปลงให้กับโลก แต่รู้ว่าจะหารหัสสำหรับการอยู่ร่วมกันได้อย่างไรในเมื่อยอมรับ เช่นเดียวกับแม่น้ำหมิ่นเจียง หลังจากไหลผ่านปากปลา ได้รดน้ำพันไร่ที่ดินเกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์และเปลี่ยนเป็นคลื่นระยิบระยับในบรรยากาศยามราตรีที่หนานฉี่; ความสมดุลของความแข็งแกร่งและความนุ่มนวลคือการตอบสนองที่อ่อนโยนที่สุดต่อโลกเสมอมา ในยุคที่เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลานี้ การเดินทางนี้ควรให้เรามากกว่าภาพน่ารัก นุ่มนวล และงดงามบางภาพ เราหวังว่าความงุ่มง่ามของหมีแพนด้าและเสียงของเขื่อนโบราณในความทรงจำของคุณสามารถเปลี่ยนเป็นพลังที่ดึงมาจากธรรมชาติและอารยธรรม กลายเป็น 'ดูเจียงหยาน' ของเรา— ในวันที่วุ่นวายที่จะมาถึง ขอให้เราทุกคนระลึกถึงความสงบของหมีแพนด้าที่เคี้ยวไผ่ ความสงบของน้ำหมิ่นเจียงเมื่อท่วมเขื่อนโบราณ และให้ความแข็งแกร่งที่อ่อนโยนแต่มั่นคงนี้ปกป้องจิตวิญญาณของเรา ให้มันยังคงอยู่เหมือนน้ำในที่ราบเฉิงตู ไม่เคยท่วมและไม่เคยแห้งแล้ง ราตรีสวัสดิ์ ถ้าคุณพอใจกับกำหนดการในวันนี้ กรุณาให้เราหมายเหตุที่ดี มันจะช่วยเหลือผู้อื่นที่กำลังคิดจะเดินทางมาที่จีนได้มากมาย แน่นอนว่าถ้ามีสิ่งใดที่ทำให้คุณไม่พอใจ กรุณาแจ้งให้เราทราบโดยทันที สิ่งนี้จะกระตุ้นให้เราปรับปรุงบริการของเราอย่างต่อเนื่อง ขอบคุณมากๆ
1. การใกล้ชิดกับหมีแพนด้าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่หุบเขาหมีแพนด้า เนื่องจากจำนวนผู้เยี่ยมชมน้อย และหมีแพนด้ามีสภาพดี ทำให้สามารถสัมผัสกันได้ใกล้ชิดถึงขั้นได้ยินเสียงหมีแพนด้าเคี้ยวไผ่ มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับหมีแพนด้าสีแดงเช่นกัน
2. การเยี่ยมชม หมีแพนด้าจะต้องไปในตอนเช้า; หมีแพนด้ายักษ์จะเต็มไปด้วยพลังงานหลังอาหารเช้าประมาณ 8 โมง แต่ตอนเที่ยงจะกลับไปที่ห้องนอนเพื่อพักผ่อนและจะไม่เห็น
3. หมีแพนด้ายักษ์ชอบสภาพอากาศที่เย็นและมักจะอยู่ภายในเมื่ออุณหภูมิเกิน 26 องศาเซลเซียส โดยสามารถมองเห็นได้เฉพาะจากทางด้านหลังของกระจกจึงควรหลีกเลี่ยงการเยี่ยมชมในเดือนที่ร้อนที่สุดหรือไปแต่เช้าสำหรับประสบการณ์ที่ดีกว่า
4. หากคุณไม่สามารถมาถึงในเวลาเช้าฝากประทับใจ สำหรับการเข้าถึงเวลาประมาณ 11 โมงเมื่อหมีแพนด้าได้รับของว่าง ความน่าจะเห็นพวกเขาจะสูงมาก
5. หมีแพนด้าสีแดงมีการปล่อยเสรี ดังนั้นอาจใช้เวลาบ้างในการค้นหาเพื่อใกล้ชิด หากคุณเข้ามาในสวนในช่วงเที่ยง คุณสามารถไปถึงพื้นที่การปล่อยเสรีประมาณ 13:30 น. ซึ่งเป็นเวลาที่ให้อาหารเมื่อมักจะมีหมีแพนด้าสีแดงปรากฏตัว
6. แม้ว่าพวกเขาจะน่ารัก แต่กรุณาอย่าให้อาหารหรือสัมผัสหมีแพนด้าสีแดง
7. มีจุดชมวิวสองจุดในพื้นที่ปล่อยเสรี และจุดที่อยู่ภายในจะให้มุมมองที่ดีขึ้นของหมีแพนด้าสีแดงมากขึ้น
8. อย่าลืมนำครีมกันแดด ร่ม รองเท้าออกกำลังกายที่สบาย แบตสำรอง เหรียญเล็ก ๆ น้ำ และของว่าง รวมถึงหนังสือเดินทางของคุณด้วย
เข้าสู่ระบบแอป EasyGo China ด้วยอีเมลที่ใช้ตอนชำระเงิน สิ่งที่คุณซื้อจะแสดงใน ทริปของฉัน
เส้นทางของคุณใช้งานได้ในแอปเป็นเวลา 2 วันหลังซื้อ
ค่าเข้าชมและการจองอาจแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อมูลทางการของสถานที่ท่องเที่ยวก่อนเดินทาง
★ 5.0 / 5 · รีวิว 14 รายการจากนักเดินทางในแอป
Панды — всё, на что я надеялся. Долина панд тише и естественнее зоопарка — мы смотрели, как они жуют бамбук в нескольких метрах. А потом Дуцзянъянь: стоишь перед системой разделения воды, которой 2200 лет, смотришь, как река Минь расходится на рукава — без плотин, просто умные камни и инженерная мысль. Честно, мурашки. Обед из местных сычуаньских блюд — вишенка на торте. Это и есть тот Сычуань, ради которого я ехал.
Les enfants parlent encore du panda qui s'est roulé juste devant nous. La vallée des pandas est détendue et pas trop bondée, parfaite pour les enfants. Après le déjeuner dans la vieille ville de Guoxian, direction Dujiangyan, où même les petits ont compris l'idée du « creuser en profondeur, bâtir des digues basses » une fois que l'application l'a expliquée. Une journée formidable et facile en famille.
La filosofía del panda —«la suavidad vence a la dureza»— y la del dique de Dujiangyan —«cava hondo, construye bajo»— resultan ser la misma lógica: fluir con la naturaleza. Estudiante de historia del arte, me encanta esta lectura que pone cara a cara dos maneras de «estar a gusto».
This tour was a brilliant combination of nature and ingenuity. Seeing the pandas, especially the red pandas, up close at Panda Valley was a fantastic experience. They're even more charming in person. Then, we went to the Dujiangyan irrigation system. I was blown away by the sheer genius of this 2,000-year-old project that still functions today. It’s a masterpiece of engineering. This app laid out the day perfectly, making it easy to get between these two very different but equally amazing sites.
Le panda qui mâche son bambou avec son air « le monde ne me concerne pas », c’est le meilleur ambassadeur de Chengdu. Et la sagesse du « dragage profond, digues basses » à Dujiangyan, vieille de deux mille ans, a fait des ingénieurs antiques les premiers hydrologues — une histoire à écrire dans n’importe quel livre de voyage.
I came for style and stayed for pandas—unexpected, but I’m not mad about it. The Panda Valley visit was genuinely charming, and it’s the rare “cute” attraction that still feels photogenic in a sophisticated way (monochrome fur is basically couture). The pacing stayed relaxed, which mattered because I wanted time to observe rather than sprint between spots. Dujiangyan was the real surprise: the water-control history gives the landscape a purpose, and seeing the structures and viewpoints made it feel like a cultural engineering masterpiece—very satisfying even for a creative type like me. Guanxian Ancient City added a strollable, lived-in vibe, and the “Blue Tears” stop was a lovely atmospheric touch. Food was constant in the best way: dan dan noodles, sweet water noodles, panda-shaped ice jelly, plus hearty Sichuan dishes and even hotpot elements when the temperature dropped.
ไอเดียเพิ่มเติมสำหรับวันที่คุณจะจดจำ
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง