เฉิงตู · ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง

สำรวจวัฒนธรรมเต๋าของภูเขาหน้าของภูเขาชิงเฉิงและการเดินทางทางธรรมชาติที่ตระการตาของภูเขาหลัง รวมถึงอาหารท้องถิ่น

เฉิงตู·8-20 ชั่วโมง·——สอบถามเกี่ยวกับชิงเฉิง—— ภูเขาชิงเฉิงโดยทั่วไปหมายถึงภูเขาหน้า ซึ่งเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวหลักของมรดกโลกแห่งเขตุอากาศดุจเจียงยัน-ชิงเฉิง และเป็นหนึ่งในสี่ภูเขาเต๋าที่มีชื่อเสียงของจีน พื้นที่ท่องเที่ยวเน้นวัฒนธรรมประวัติศาสตร์และวัดเต๋า อาจจะมีคนรู้จักกับไทเก๊ก ฟengshui และการรักษาสุขภาพ... แต่คุณอาจไม่รู้ว่าวัฒนธรรมเหล่านี้จริง ๆ แล้วมีต้นกำเนิดจากเต๋า และภูเขาชิงเฉิงคือสถานที่กำเนิดของเต๋า ที่นี่คุณจะเห็นภาพรวมของศาสนาพื้นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในจีนและเข้าใจว่าศาสนานี้มีอิทธิพลต่อคนจีนมาตลอดหลายพันปี เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของคนจีน นอกจากนี้ ภูเขาชิงเฉิงยังมีภูเขาหน้าที่เต็มไปด้วยความหมายทางวัฒนธรรมเต๋าและภูเขาหลังที่มีทิวทัศน์ทางธรรมชาติที่สวยงาม สุภาษิตที่ว่า “ชิงเฉิงเป็นสถานที่เงียบสงัดโดยเฉพาะ” ไม่ได้เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผล; ในภูเขาหลัง คุณจะได้สัมผัสกับความงามอันไม่เหมือนใคร อันลึกซึ้ง ลึกลับ และเดียวดาย แต่โปรดทราบว่าภูเขาชิงเฉิงไม่ใช่ยอดเขา แต่มันเป็นแนวภูเขา ภูเขาหลังไม่ใช่เพียงแค่ด้านหลังของภูเขาหน้า แต่มีระยะทางหลายสิบกิโลเมตรระหว่างทั้งสอง ดังนั้นอย่ากังวลว่าคุณจะเดินจากภูเขาหน้าไปยังภูเขาหลังโดยไม่ตั้งใจในขณะเล่น! และอย่าเข้าใจผิดว่าคุณสามารถเยี่ยมชมทั้งสองในวันเดียว หากคุณต้องการสำรวจทั้งภูเขาหน้าและภูเขาหลัง โปรดเตรียมเวลาสำหรับสองวันเต็มๆ

เที่ยวด้วยตัวเองไม่ต้องเดินตามกรุ๊ป

8-20 ชั่วโมงเผื่อเวลาสำหรับการค้นพบ

เที่ยวในแอปเพื่อนเที่ยวท้องถิ่นของคุณ

หนึ่งวันในมุมมองที่ต่างออกไป

แบ่งเป็นเส้นทาง A และเส้นทาง B

เส้นทาง A คือภูเขาหน้าของภูเขาชิงเฉิง ซึ่งมีวัดเต๋ามากขึ้นและเน้นจุดท่องเที่ยวที่ท้าทายน้อยลง

เส้นทาง B คือภูเขาหลังของภูเขาชิงเฉิง เน้นทิวทัศน์ทางธรรมชาติและใช้พลังงานทางกายภาพมากขึ้น

หากมีเพื่อนร่วมทางที่มีความทนทานทางกายต่ำ อย่าลืมเลือกเส้นทาง A.

ดูเส้นทางของคุณ

แผน A——เขาเฉิงชิง

⏰ เวลาทำการ： 1 พฤษภาคม - 30 กันยายน：08:30 - 17:30 ช่วงเวลาอื่น：08:30 - 17:00 การเดินทาง： สถานีรถไฟความเร็วสูงซือผู่——สถานีเฉิงชิง：ราคา 10 หยวน ใช้เวลา 28 นาที สถานีเฉิงชิง——เชิงเขาเฉิงชิง：รถประจำทาง 20 หยวน เดินเท้า 3.5 กิโลเมตรประมาณ 40 นาที หรือสามารถนั่งแท็กซี่ เรียนรู้เกี่ยวกับเขาเฉิงชิง เขาเฉิงชิง ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลักของมรดกโลกเขาเฉิงชิง-ตูเจียงหยวน เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียงว่า “เขาเฉิงชิงแห่งโลกสวย” ที่นี่มีภูเขาล้อมรอบเหมือนกับกำแพงเมืองตามธรรมชาติ ต้นไม้นาน่าหรือต้นแปะก๊วยที่โตมานานกว่า 1,000 ปี บดบังแสงอาทิตย์ อากาศมีปริมาณประจุลบสูง ฤดูกาลต่าง ๆ มีทัศนียภาพที่แตกต่าง：ในฤดูใบไม้ผลิมีดอกไม้บานสะพรั่ง ฤดูร้อนเย็นสบายน่าอยู่ ฤดูใบไม้ร่วงใบไม้เปลี่ยนสีสดใสดุจหินอ่อน ฤดูหนาวมีหมอกหนาทึบเหมือนดินแดนเทพนิยาย ยอดเขาหลัก มังกรเสือ วัดมีความสูง 900 เมตร ขึ้นไปถึงจุดยอดสามารถมองเห็นทัศนียภาพอันงดงามของที่ราบชานเมืองซีเฉิง การรู้สึก “มองเห็นภูเขาทั้งหมดเล็กน้อย” ที่สุดของความหาญกล้า ในฐานะที่เป็นแหล่งกำเนิดของลัทธิเต๋า เขาเฉิงชิงจึงมีวัดต่าง ๆ มากมายที่มีอายุมากกว่า 1,000 ปี สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก จางเต้าหลิงได้ก่อตั้ง “ลัทธิห้าวต่อบะหมี่” โดยวัดเทียนชือดง (วัดเก่าซางเต๋า) เป็นสถานที่ที่เขาเผยแพร่หลักธรรมาจนกระทั่งปัจจุบันยังคงมีต้นแปะก๊วยโบราณจากยุคราชวงศ์ถังและแกะสลักลัทธิเต๋า ในขณะที่ที่นี่มีตำนาน “หินปราบผี” ที่กล่าวถึงอย่างที่จางซานซื่อหลบภัยเมื่อถึงยุคนั้นก็เพิ่มให้สถานที่นี้มีสีสันลึกลับ ในคลังqqที่มี “น้ำของมาตา” และ “บ่อของคู่รัก” ก็ซ่อนอยู่ซึ่งมีความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมการดูแลสุขภาพของลัทธิเต๋า และเหตุผลที่เขาเหยียบขึ้นมาถึงที่สูงเช่นนี้ ก็เพราะว่ามีคนคนหนึ่ง——จางเต้าหลิง。 เรียนรู้เกี่ยวกับผู้ก่อตั้งศาสนาเต๋า—— จางเต้าหลิง ในปีที่ 2 แห่งราชวงศ์ฮั่นฮ่าน (143 ปี) หลังจากเขียนเสร็จสิ้นเอกสารเต๋าสิบสี่ฉบับในสองปี จางเต้าหลิงได้ไปถึงเขาเฉิงชิง ทำการเผยแพร่ในที่นี้และก่อตั้งศาสนาพื้นบ้านของจีน——ลัทธิเต๋า ทำให้เขาเฉิงชิงกลายเป็นหนึ่งในสี่เขาที่มีชื่อเสียงของลัทธิเต๋าในประเทศจีน บุคคลที่มีตำนานนี้มีชีวิตอยู่เมื่อ 2,000 ปีก่อนในช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ศตวรรษที่ 1 ถึง ศตวรรษที่ 2) ซึ่งเป็นยุคที่อาณาจักรโรมันรุ่งเรือง เขาเดิมเป็นข้าราชการของรัฐบาล เคยดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอของเจียงโจว (ที่ตั้งปัจจุบันคือฉงชิ่ง) แต่เขารู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตในเวทีราชการจึงนำร่างไปสู่การสำรวจ “ความหมายของชีวิต” และ “กฎธรรมชาติ” เขาเชื่อว่า คนสามารถบรรลุถึงความกลมกลืนกับธรรมชาติและสามารถก้าวข้ามความทุกข์ทางโลกได้ นี่คือความมุ่งมั่นที่กลายเป็นหนึ่งในแกนหลักของลัทธิเต๋าในภายหลัง ในวัยกลางเขาได้ไปอยู่ในเขาเฮ่อเมิ่ง (ณ ตำบลย่าฮว่าจะ) ของมณฑลเสฉวนเพื่อความผ่อนคลายและควบคุมการเผยแพร่ตนเอง ตามตำนานเขารับ “การเปิดเผยจากเทพเจ้า”—— ได้ฝันเห็น “เทพเซียนใหญ่” (เทพเจ้าระดับสูงในความเชื่อของลัทธิเต๋า) มาถึงและถ่ายทอด “การรักษาอำนาจแห่งการบัญญัติ” ให้กับเขา นั้นคือต้องผ่านการใช้ผงหรือพิธีกรรม (jiào，พิธีทางศาสนา) และการบำรุงรักษาตนเพื่อขจัดความชั่วและรักษาโรคเพื่อปฏิรูปประชาชน ศาสนาที่เขาก่อตั้งมีชื่อเรียกว่า “ลัทธิห้าวต่อบะหมี่” เนื่องจากผู้เข้าร่วมมีหน้าที่ต้องจ่ายข้าวห้าว (ประมาณ 30-50 กิโลกรัมในปัจจุบัน) ซึ่งใช้เพื่อบรรเทาความยากจนและสนับสนุนการดำเนินกิจกรรมทางศาสนา ข้อกำหนดนี้ในยุคนั้นถือเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดา：ในขณะที่มันแตกวงการออกจากการบริการพระราชาสำหรับชนชั้นสูง ทำให้คนธรรมดาสามารถเข้าร่วมได้ ในขณะเดียวกันที่เชื่อมต่อกับการช่วยเหลือซึ่งกันและกันในยุคที่มีการสู้รบมากมายก็มีการสร้างชุมชนที่มีเสถียรภาพ เนื่องจากจางเต้าหลิงถูกเคารพเรียกว่า “จางเทียนซือ” ศาสนาของเขายังถูกเรียกว่า “เทียนซือเตา” ซึ่งเป็นหนึ่งในแหล่งที่มาที่สำคัญของศาสนาในประเทศจีน——ลัทธิเต๋า โดยตำนานกล่าวว่าในช่วงเวลานั้นบริเวณเสฉวนถูก “ราชามารหก” และ “ทหารปีศาจแปด” ควบคุม ด้วยการแพร่เชื้อโรค ญี่ปุ่นหยิบยกและทำให้เกิดภัยพิบัติ จางเต้าหลิงถือ “ดาบปราบมาร” ที่เทพเซียนใหญ่ประทานให้ เขาได้ไปต่อสู้กับปีศาจที่เขาเฉิงชิงและหลายแห่ง เขาใช้ผงสีแดงวาดสัญลักษณ์ (เป็นสัญลักษณ์ลึกลับที่เขียนบนกระดาษเหลืองซึ่งเชื่อว่ามีพลังเหนือธรรมชาติ) พูดคำสาป แล้วสุดท้ายปฏิรูปเจ้ามารให้กลับคืนสู่ความสงบ ดังนั้นหิน “ปราบมาร” ข้างวัดเทียนซือที่เขาเฉิงชิงในปัจจุบันจึงถูกเห็นว่าเป็นร่องรอยการเผชิญหน้าของเขาในอดีต จางเต้าหลิงมีแนวคิด “การรักษาโรคด้วยอักษร” เขาเชื่อว่าอาจสร้างการสื่อสารกับเทพเจ้าและขจัดความชั่วร้ายเพื่อป้องกันภัย อย่างไรก็ตามในยุคปัจจุบันผู้คนอาจมองว่าเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม แต่นี้เชื่อมโยงกับวัฒนธรรม “ตัวอักษร” ที่ไม่เหมือนใครในจีน—— เช่นการติด “พรมปราบปีศาจ” ในเทศกาลดวนอู่ และติด “อักขระโชคดี” ในเทศกาลตรุษจีน ล้วนมีความสัมพันธ์กับแนวคิดนี้ นอกจากนี้เขายังได้เสนอแนวคิดการ “นำทาง” (ประกอบด้วยท่าทางโยคะ) และ “การบริโภค” (การใช้สมุนไพรเพื่อสุขภาพ) แนวคิดเหล่านี้ในภายหลังได้พัฒนากลายเป็นมวยไทเก๊กและการดูแลสุขภาพในแบบแพทย์จีน หลังจากจางเต้าหลิงถึงแก่กรรม ธุรกิจศาสนาของเขาได้รับการสืบรณะโดยลูกชายจางเฮ็งและหลานชายจางหลู่ ซึ่งสร้างระบบ “การสืบทอดทางศาสนา” ที่หายากในประวัติศาสตร์จีน—— ตลอดกาลอาจารย์จางเทพทั้งหลายถูกบุตรหลานที่ใกล้ชิดของจางเต้าหลิงเป็นตัวแทนจนถึงปัจจุบันได้สืบต่อมาแล้วกว่า 60 รุ่น ตั้งอยู่ที่จังหวัดเจียงซี ตงหูซาน ซึ่งเป็นที่ตั้งที่อยู่อาศัยแบบสืบทอดของวงศ์จางเทพ ถูกเรียกว่า “ต้นตอของลัทธิเต๋า” หนึ่ง สำคัญที่สุดคือจางเต้าหลิงได้รวมปรัชญาลัทธิเต๋า (เช่น《เต๋าเจิ้ง》ของหลัวจื่อ) กับความเชื่อทางศาสนาและความรู้แห่งการดูแลสุขภาพ และทำให้ลัทธิเต๋าเดินทางออกจากเป็นความคิดทางปรัชญาที่มีอารมณ์อย่างมากไปสู่ศาสนาระบบละเอียดรายงานที่จัดทำขึ้น ขณะนี้วัฒนธรรมสัญลักษณ์ ลัทธิการประพฤติปฏิบัติการทำพิธีกรรม การดูแลสุขภาพของลัทธิเต๋าได้ฝังรากอยู่ในสังคมจีน ลึกซึ้ง ระเหยไปยังประเทศญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และประเทศตะวันออกเอเชียอื่น ๆ จึงกลายเป็นส่วนสำคัญในการเข้าใจวัฒนธรรมจีน。 เขามิได้มีอยู่เพียงในฐานะนักปรัชญาเช่นเดียวกับหลิ่วจื่อ แต่เป็นคล้ายกับพระอาจารย์ในคริสต์ศาสนา (St. Paul)——ได้รวมแนวคิดทางปรัชญา (เช่น “เต๋า” ใน《เต๋าเจิ้ง》) กับความเชื่อเหล่าทั่วไปกับการปฏิบัติการดูแลสุขภาพเป็นระบบศาสนา องค์กรที่มีการทำพิธีกรรม โดยตรง สุเปอร์แมนภาษาได้พิธีและรูปแบบของคริสต์ศาสนาในประวัติศาสตร์ เขตที่ท้าทายต่อรัฐบาล และมีโครงสร้างองค์กรที่ชัดเจน แต่มีความสามารถในการแสวงหาการปกครองที่เกิดจากชุมชนท้องถิ่น ถ้าหากว่าการพัฒนาของศาสนาประเทศไทยมักใช้ “การเปิดเผยจากผู้เผยแพร่→องค์กรของฐานศาสนา→การต่อสู้กับอำนาจฝ่ายโลก” เป็นแบบเส้นตรง จางเต้าหลิงจึงมาที่ทางที่ไม่เหมือนใครคือ “ปรัชญาเดินทางไปสู่ปัญหากับความเชื่อพื้นดิน→กลุ่มความเชื่อที่มีการจัดตั้งฟอร์ม→การรวมพลังที่มาจากตระกูล” เขามิใช่ “พระผู้ช่วยให้รอด” ที่เหมือนกับพระเยซู และมิได้เป็น “นักอนุตร” แบบเดียวกับพระมุหัมมัด มากกว่าที่เป็นแรงกระตุ้นรวมปรัชญาของโสกราตีซึ่งทำให้ปรัชญาที่มีคุณค่าอยุ่ของจีนสามารถเกิดเหตุมีระบบรวมตัวกัน ทำให้ความมั่นใจทำให้มนุษย์และศาสนาไม่หลุดออกจากกิจกรรมการดำเนินชีวิตในประจำวัน ซึ่งอาจเป็นหลักการที่ทำให้เข้าใจว่าวัฒนธรรมจีนยังคงซึ่งมี “ลักษณะทางศาสนา” และ “ลักษณะทางโลก” ได้อยู่เสมอ。 เคล็ดลับ： ตำแหน่งที่สวยงามที่สุดของเขาเฉิงชิงอยู่ใกล้กับห้าหยวนซูฮุ้ เลือกเดินขึ้นทางด้านซ้ายจะสนุกมากขึ้นในการถ่ายภาพ ประสบการณ์โดยรวมทางซ้ายจะชันมาก ขณะที่ทางด้านขวาผ่านได้ง่ายถึงแม้จะมีจุดท่องเที่ยวค่อนข้างน้อยแต่ก็อยู่ไม่แตกต่างกันนัก。 หากต้องการเข้าชมวัดมากขึ้นให้เลือกเส้นทางที่ 2 หากมีเด็กหรือผู้สูงอายุแนะนำให้เลือกเส้นทางที่ 1。

บรั๊นช์

ก่อนขึ้นภูเขาขอแนะนำให้ทานอาหารให้เต็มอิ่มสักมื้อ เนื่องจากอาหารบนภูเขาสู้ของที่อยู่ด้านล่างไม่ได้อร่อยเท่า อีกทั้งราคายังแพงกว่าด้านล่างเป็นสองเท่า ไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็ขอแนะนำให้ลองเนื้อทอดและไข่เจียวผักป่า

เส้นทาง 1-ประหยัดแรงและเวลา

เหมาะสำหรับผู้ที่มีกำหนดการค่อนข้างกระชับ ใช้เวลาประมาณ 3.5-4 ชั่วโมงในการเที่ยวชม เส้นทาง: ประตูเขาฟ้าหน้า→จุดตรวจเข้าทางเข้าที่เขียว→ทะเลสาบหยวนเฉิง→เคเบิลคาร์→วัดชางซี→พระราชวังตงฮวา→หอเก่าอวี๋จุน

ประตูหลักพื้นที่ท่องเที่ยวเขาชิงเฉิง - เส้นทาง 1

💰 ราคาบัตรเข้าชม: คนละ 80 หยวน เมื่อออกจากเจี้ยนฟู่กง จะเห็นประตูเข้าสถานที่ท่องเที่ยวเขาชิงเฉิงทางด้านซ้ายของลาน ก็ติดต่อซื้อบัตรเข้าชมเพื่อเริ่มต้นการปีนเขาชิงเฉิงในส่วนหน้าอย่างเป็นทางการ โปรดระวังอย่าไปยัง “ชิงเฉิงเซียนก่วน” ที่นี่เป็นตลาดของฝาก ซึ่งไม่สามารถขึ้นเขาจากเส้นทางนี้ได้ เส้นทางไปยังทะเลสาบเยว่เฉิงต้องเลี้ยวซ้ายใต้ “ชิงเฉิงเซียนก่วน” หลังจากเลี้ยวซ้ายแล้ว จะมีเส้นทางให้เลือกทั้งสองข้าง ให้ไปทางขวา

เส้นทาง2-ท้าทายเล็กน้อย

เหมาะสำหรับผู้ที่มีเวลาเดินทางค่อนข้างกว้างขวาง ใช้เวลาประมาณ 5-6 ชั่วโมงในการเดินชมได้ เส้นทางตามภาพ เดินขึ้นเขาแล้วนั่งกระเช้าลงเขา เพราะการลงเขาทำให้เข่าบาดเจ็บได้มาก ขึ้นเขา: เจี้ยนฟู่กง→ประตูเขา→เทียนรานเก๋อ→ภาพวาดธรรมชาติ→ฉวี่เฉินกวน→อู่ตงเทียน️→เทียนชือถง→จือปิ๋วฉาง→ฟังหนิงฉาว→ซูจือเทียน (ไม่ต้องไปก็ได้)→จ้าวหยางถง→เหลา จุนเก๋อ ลงเขา: ทรงชิงกง→ลิฟต์→หยวนเฉิงหู→เทียนรานเก๋อ→ประตูเขา วันที่ฝนตกพื้นดินลื่น มีบางช่วงที่ชัน ต้องระมัดระวังความปลอดภัยระหว่างปีน!!!

ประตูหลักอุทยานภูเขาชิงเฉิง - เส้นทาง 2

💰 ราคาเข้า: คนละ 80 หยวน ออกจากวัดเจี้ยนฟู คุณจะเห็นประตูทางเข้าภูเขาชิงเฉิงทางด้านซ้ายของจัตุรัส สามารถซื้อตั๋วเข้าไปได้ทันทีเพื่อเริ่มปีนเขาภูเขาชิงเฉิงฝั่งหน้า โปรดระวังอย่าไปที่ “หอเซียนชิงเฉิง” ที่นี่เป็นตลาดขายของที่ระลึก ไม่สามารถปีนเขาได้จากทางนี้ ถนนไปทะเลสาบเยวี่ยเฉิงต้องเลี้ยวซ้ายใต้ “หอเซียนชิงเฉิง” หลังจากเลี้ยวซ้าย จะมีทางซ้ายขวาให้เลือก ให้เดินทางด้านซ้าย

หลังลงเขาก็ไปทานข้าวมื้อใหญ่

ภูเขาเฉิงชิงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มาเยี่ยมชมทุกปี หมูแฮมเป็นอาหารท้องถิ่นที่มีเอกลักษณ์ มีรสชาติท้องถิ่นที่เข้มข้น เป็นที่ชื่นชอบของนักท่องเที่ยว อำเภอสวิสเซอร์แลนด์เป็นที่รู้จักในเรื่องการดองหมูแฮม มาช้านานชาวบ้านมีประเพณีการทำหมูแฮมในฤดูหนาว โดยการดอง ตากแห้ง หรือรมควัน เพื่อที่จะเก็บไว้ใช้ได้นานและบริโภค ขนบธรรมเนียมการบริโภคอาหารประเพณีนี้ได้ถูกส่งต่อกันมาหลายชั่วอายุคน ทำให้หมูแฮมมีรากฐานทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งและมีฐานผู้บริโภคที่กว้างขวางในภูเขาเฉิงชิง บริเวณชนบทรอบภูเขาเฉิงชิงมีการเลี้ยงสัตว์ที่เฟื่องฟู และมีทรัพยากรหมูมากมาย ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่เพียงพอสำหรับการทำหมูแฮม คุณภาพหมูที่นี่ดีมาก เนื้อสดและนุ่ม เหมาะแก่การทำหมูแฮม。

แผน B——เขาหลังที่เขาเขียว

ข้อมูลตั๋ว： 💰ราคาตั๋ว：20 หยวนจีน ประกันภัย：5 หยวนจีน ⏰เวลาเปิดให้บริการ：09:00-18:00 การเดินทาง： สถานีรถไฟความเร็วสูงซิ่ยปู — สถานีเขาเขียว： ราคาตั๋ว 10 หยวน ใช้เวลา 28 นาที สถานีเขาเขียว — สถานีเขาหลังเขาเขียว： ที่ป้ายรถบัสสถานีรถไฟฟ้าฆ่าเขาเขียว นั่งรถบัสท่องเที่ยวตรงไปเขาหลัง ใช้เวลาประมาณ 1.5 ชั่วโมง ขากลับ 30 หยวน/คน ขาเดียว 16 หยวน/คน，ค่ารถแท็กซี่ประมาณ 80 หยวน。 ค่าลิฟท์：ลิฟท์จินลี่ ขาเดียว 30 หยวน/คน ขากลับ 55 หยวน/คน。ลิฟท์ไป่หยุน ขาเดียว 45 หยวน/คน ขากลับ 80 หยวน/คน。สามารถซื้อได้ตามสถานการณ์。 การข้ามเรือทะเลสาบไซชิง：3 หยวน/คน。นั่งเรือได้เท่านั้น ไม่สามารถเดินข้ามได้ ดังนั้นขอให้สังเกตเวลา ถ้ามาช้าจะโดนคนงานกลับบ้าน คุณจะติดอยู่ที่ฝั่งตรงข้าม。 เส้นทางวงกลมเล็ก：ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง เมืองไทอัน → สะพานรอกเว่ยเจียง → ลิฟท์จินลี่ → หมู่บ้านอี๋จือ → เส้นทางเดินเขาเหยียนหยิน → น้ำพุ 3 ลำ → สะพานห้าหลง → เมืองไทอัน。 เส้นทางวงกลมกลาง：ใช้เวลาประมาณ 5.5 ชั่วโมง เมืองไทอัน → สะพานห้าหลง → น้ำพุ 3 ลำ → เส้นทางเดินเขาเหยียนหยิน → หมู่บ้านอี๋จือ → ลิฟท์ไป่หยุน → ถ้ำฟลายควาน → ทะเลสาบไซชิง → สะพานไป่จ้าง → น้ำพุเฟยชวน → เมืองไทอัน。 เส้นทางวงกลมใหญ่：ใช้เวลาประมาณ 7 ชั่วโมง เมืองไทอัน → น้ำพุเฟยชวน → ทะเลสาบไซชิง → หมู่บ้านโบราณไป่หยุน → วัดไป่หยุน → หมู่บ้านอี๋จือ → เส้นทางเดินเขาเหยียนหยิน → น้ำพุ 3 ลำ → สะพานห้าหลง → เมืองไทอัน。 เคล็ดลับการปีนเขาหลังเขา： 1、มีรถยนต์ส่วนตัวรับคนเดินทางค่อนข้างมาก ถ้าไม่ใช่รถบัสของอุทยาน ควรหลีกเลี่ยงการขึ้นรถ。 2、ถ้ากินอาหารเช้าที่เมืองไทอัน บางร้านจะมีไม้เท้าเดินเขาให้ ถ้าไม่มีให้ซื้อไว้ด้วยนะ。 3、หลังจากลงจากรถประจำทางของอุทยาน ต้องเดินอีกระยะหนึ่งถึงประตูเขาหลัง ถึงเมืองไทอัน。 4、ถ้าขึ้นจากเขาห้าหลง ต้องเดินเข้าเมืองไทอันไปตามแม่น้ำประมาณ 1.5 กม. จึงจะถึงจุดขึ้นเขาจิ๋วโล่。 5、บางขั้นบันไดอาจจะลื่นและชำรุดมาก แนะนำให้ใส่รองเท้าที่สบายและกันลื่น。 6、เมืองไทอัน หมู่บ้านอี๋จือ หมู่บ้านโบราณไป่หยุน มีบริการอาหาร หากต้องการลดน้ำหนัก อย่าขนของไปมาก สามารถจัดเวลาไปทานที่สถานที่เหล่านี้ เราก็แนะนำอาหารอร่อยให้คุณ。 7、ถ้าผ่านไปพบคนขายน้ำผลไม้สกัดสด ไม่แนะนำให้น้ำส้มเพราะขม。 8、ศาลาในสถานที่ท่องเที่ยวมีประโยชน์ใหญ่สุดคือให้พัก ไม่ต้องมีความคาดหวังเกี่ยวกับการชมวิว。 9、ควรมีเงินสดและพาสปอร์ตติดตัว。 10、อย่าลืมนำแบตสำรอง ร่ม และควรพกสนับเข่าไปด้วย。 11、ภูมิประเทศของเขาเขียวชันมาก ปีนขึ้นไปใช้แรงค่อนข้างมาก ลงเขาอาจจะมีอาการปวดเข่า ขาเด็กอาจจะปวดหลายวัน。 แน่นอนว่า ถ้าคุณเลือกรับการนวดบางอย่างจะรู้สึกสบายขึ้นมาก。

ไทอันกู่เจิ้น（ขึ้นเขา）

การกินอย่างเต็มที่ที่นี่เป็นสิ่งที่จำเป็นมาก หลังจากอีกสองชั่วโมง คุณจะดีใจที่คุณกินมาเพียงพอ นอกจากนี้ อย่าลืมเติมน้ำดื่มและอาหารฉุกเฉิน เช่น ช็อกโกแลต, ช็อกโก้บาร์ เป็นต้น

อีกหมู่บ้านหนึ่ง

นี่คือจุดสำคัญในการเติมเสบียงของทั้งเส้นทาง ที่นี่มีร้านอาหารไม่มาก และรสชาติยังสู้เมืองโบราณไทอันที่อยู่ด้านล่างไม่ได้ ดังนั้นเราจึงแนะนำเพียงร้านเดียว หากคุณไม่อยากลอง ก็สามารถไปที่โรงแรมใด ๆ ก็ได้ ที่ในจีน ร้านอาหารที่เปิดในหมู่บ้านมักถูกเรียกว่า 'ฟาร์มโฮมสเตย์'

ไทอันโบราณ (ลงเขา)

เราขอแนะนำร้านอาหารหกแห่ง.

ความน่าสนใจเพิ่มเติม รอคอยอยู่

เมื่อพลบค่ำเสียงระฆังและฆ้องของวัดที่เขาฝั่งหน้าจะดังขึ้นเหมือนในช่วงพันปีที่ผ่านมา ขณะที่หมอกที่หุบเขาด้านหลังจะค่อยๆ ปรากฎขึ้นเหมือนในช่วงหลายล้านปีที่ผ่านมา นี่เป็นส่วนหนึ่งของกฎธรรมชาติ และก็เป็นส่วนหนึ่งของ “เต๋า” เหมือนกับวัดที่ได้กลมกลืนเข้ากับป่าไม้ และคนที่ได้รวมตัวเข้ากับธรรมชาติ พวกเขาปฏิบัติตาม“เต๋า”ซึ่งไม่จำเป็นต้องพูดมาก และไม่สามารถใช้ภาษาที่เฉพาะเจาะจงสื่อสารได้ ด้วยสถาปัตยกรรม ทิวทัศน์ธรรมชาติ และการกระทำของตนในกระแสเวลาได้สร้างปรัชญาเฉพาะของตนขึ้นมา ซึ่งก็เป็นส่วนที่สำคัญมากในการจิตสำนึกทางวัฒนธรรมของชาวจีน สิ่งเหล่านี้ที่ถูกซ่อนลึกอยู่ในมหาสมุทรวัฒนธรรมจีน ทั้งลึกซึ้งและสวยงาม ซับซ้อนและตรงไปตรงมา แต่หากต้องการจะสื่อสารก็จะพบว่าราวกับว่า ข้อความต่อไปก็กำลังจะหลุดออกมา แต่ก็จะพบว่าไม่ว่าจะพูดยังไงก็ยังไม่สามารถสื่อให้ตรงได้ ถ้าคุณมีความรู้สึกเช่นนี้ ขอแสดงความยินดี คุณได้สัมผัสกับ “เต๋า” แล้ว ตัวผู้นำทางจิตวิญญาณของลัทธิเต๋า ลาวจือ ได้กล่าวไว้เมื่อครั้งเขายืนอยู่บนขอบประตูแห่งความจริงของจักรวาลว่า “เต๋าที่สามารถพูดได้ ไม่ใช่เต๋าที่แท้จริง ชื่อที่สามารถให้ได้ ก็ไม่ใช่ชื่อที่แท้จริง” คำปรัชญาอมตะนี้ หากวันข้างหน้ามีใครถามคุณว่า “เต๋า” คืออะไร คุณอาจแนะนำให้เขามาที่ภูเขาชิงเฉิง เดินไปตามแผ่นหินที่มีมอสขึ้น รอดูรูปปั้นโบราณที่มีการกัดเซาะ และหายใจลมและหมอกที่พัดพาเข้ามาจากหุบเขา... จากนั้นคุณก็สามารถถามเขาได้ว่า “เต๋า” คืออะไร และบางทีคุณทั้งสองอาจจะได้พบกับการสะท้อนบางอย่างที่ไม่สามารถใช้คำพูดบรรยายได้ ในการแลกเปลี่ยนรอยยิ้มของกันและกัน ราตรีสวัสดิ์ อ้อ ใช่แล้ว ถ้าตารางการเดินทางในวันนี้ทำให้คุณพอใจ อย่าลืมที่จะให้คะแนนดีแก่เรา มันจะมีประโยชน์ต่อผู้ที่คิดจะมาท่องเที่ยวในประเทศจีน อย่างไรก็ตาม ถ้ามีสิ่งใดที่ทำให้คุณไม่พอใจ ก็กรุณาแจ้งเราโดยเร็ว สิ่งนี้จะช่วยกระตุ้นให้เราปรับปรุงการบริการอย่างต่อเนื่อง ขอบคุณมากครับ/ค่ะ。

เปิดเส้นทางในแอป EasyGo China เพื่อดูแผนที่ เรื่องเล่าแบบเสียง และเส้นทางเดิน

สิ่งที่รวมอยู่

การจัดระเบียบการเดินทาง การนำทาง คำอธิบาย คำแนะนำอาหาร คำแนะนำเครื่องดื่มและบาร์ คำแนะนำการพักผ่อน

ค่าที่พัก ค่าขนส่ง ตั๋ว อาหาร ตั๋วการแสดง

ควรรู้ก่อนออกเดินทาง

การขนส่ง:

แผน A: นั่งแท็กซี่จากเมืองไปยังเชิงภูเขาชิงเฉิง จากนั้นนั่งรถบัสไปยังจุดขายตั๋ว

แผน B: ไปที่ซิพูเพื่อขึ้นรถไฟความเร็วสูง; มีรถบัสที่ขายตั๋วไปยังเชิงภูเขา (กลางทาง) และไปยังจุดขายตั๋ว (เส้นทางเต็ม) ที่สถานีรถไฟความเร็วสูง; คุณสามารถเลือกเองหรือนั่งแท็กซี่ไปยังเชิงภูเขาแล้วเดินประมาณ 500 เมตรหรือนั่งรถบัสไปยังจุดขายตั๋ว (ราคาเข้าชมคือ 10 หยวน)

เคล็ดลับการปีนเขา:

1. เดินทางเบา ขอไม่พกของมากเกินไป; มีร้านขายน้ำบริเวณกลางภูเขาราคา 5 หยวนต่อขวด รวมถึงแตงกวาในราคา 3 หยวนต่อชิ้นที่มีความสดชื่นมาก

2. อย่าลืมนำไม้พายหรือไม้เท้า; แม้แต่ไม้ยาวๆ ก็จะดี เพราะหลายเส้นทางบนภูเขาค่อนข้างแคบและลื่น

3. แทบไม่มีห้องน้ำให้บริการตามทาง ดังนั้นควรดื่มน้ำอย่างพอเหมาะ

4. ให้แน่ใจว่าใส่รองเท้าที่ไม่ลื่นสำหรับภูเขาหลัง! หินบริเวณน้ำตกมักจะปกคลุมไปด้วยมอส และหากฝนตกในระหว่างทางโอกาสลื่นตกอาจสูงถึง 99%

5. หากคุณเดินทางกับผู้สูงอายุหรือเด็ก กรุณาเลือกภูเขาหน้าอย่างแน่นอน

6. ในวันที่ฝนตก ภูเขาหน้ายังสามารถปีนเขาได้และทิวทัศน์ดูเหมือน “ดินแดนเทพนิยาย” ขณะที่ภูเขาหลังอาจมีอันตรายเนื่องจากสภาพที่ลื่น

7. บางพื้นที่บนภูเขาอาจมีสัญญาณไม่ดี; ดังนั้นกรุณานำเงินสดและเหรียญเล็กๆ ไปด้วยในกรณีที่การชำระเงินมือถือไม่สำเร็จ

8. ที่นี่มีความสูงค่อนข้างมาก ดังนั้นกรุณานำครีมกันแดดและเสื้อผ้าที่ป้องกันจากแดด

9. ภูเขาชิงเฉิงมักมีฝน ดังนั้นกรุณานำเสื้อกันฝนใช้แล้วทิ้งหรือร่ม; ร้านค้าในท้องถิ่นมักมีให้บริการ.

ด้านอื่น ๆ:

1. กรุณานำพาสปอร์ตของคุณ

2. พยายามพกแบตเตอรี่สำรองเพื่อให้แน่ใจว่าโทรศัพท์ของคุณมีการชาร์จ

3. วัดเต๋าบางแห่งอาจห้ามถ่ายภาพภายใน กรุณาใส่ใจในสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องและเคารพความเชื่อทางศาสนา

4. กรุณาไม่สวมเสื้อผ้าที่เผยให้เห็นมากเกินไป เนื่องจากคุณอาจถูกไม่อนุญาตให้เข้าศาสนสถาน

5. เพื่อป้องกันสัญญาณไม่ดีบนภูเขาอาจส่งผลกระทบต่อประสบการณ์แอปพลิเคชันของคุณ คุณสามารถอ่านและศึกษาล่วงหน้าเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ก่อนการเยี่ยมชมชิงเฉิง; มันจะสวยงามยิ่งขึ้น.

หากคุณต้องการปีนภูเขาหน้า ให้เริ่มอ่านจากแผน A; หลังจากอาหารเช้า คุณสามารถเลือกเส้นทาง 1 หรือ 2 ตามความแข็งแกร่งทางร่างกายและเวลา

หากคุณต้องการปีนภูเขาหลัง ให้เริ่มอ่านจากแผน B.

ใช้สิ่งที่ซื้อได้อย่างไร?

เข้าสู่ระบบแอป EasyGo China ด้วยอีเมลที่ใช้ตอนชำระเงิน สิ่งที่คุณซื้อจะแสดงใน ทริปของฉัน

ใช้ได้นานแค่ไหน?

เส้นทางของคุณใช้งานได้ในแอปเป็นเวลา 2 วันหลังซื้อ

ต้องจองตั๋วเข้าชมสถานที่ท่องเที่ยวไหม?

ค่าเข้าชมและการจองอาจแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อมูลทางการของสถานที่ท่องเที่ยวก่อนเดินทาง

รีวิวจากนักเดินทาง

★ 5.0 / 5 · รีวิว 14 รายการจากนักเดินทางในแอป

★ 5.0

Der hintere Berg von Qingcheng ist eine richtige Wanderung — moosige Stufen, Wasserfälle, Nebel, der durch den Wald zieht, und unter der Woche fast niemand unterwegs. Als Geburtsort des Taoismus kommt am vorderen Berg die kulturelle Ebene dazu: Tempel, in Felsen geschmiegt, Weihrauch, stille Höfe. Ich bin die etwas anspruchsvollere Route gegangen und hatte mir das Essen danach redlich verdient. Wenn du Abgeschiedenheit willst und Beine, die brennen, geh auf den hinteren Berg — du wirst mir später danken.

Felix

★ 5.0

Als Philosophiestudentin bin ich wegen der Ursprungsgeschichte des Taoismus gekommen und geblieben bin ich für die Landschaft. Die Tempel am vorderen Berg sind elegant — das Gefühl der Abgeschiedenheit, das die Texte versprechen, ist echt. Unser Guide hat Tai Chi, Feng Shui und die Geschichte des Bergs so verbunden, dass es endlich klick gemacht hat. Das Mittagessen nach dem Abstieg war einfach und herzhaft. Ein nachdenklicher, friedlicher Tag.

Lena

★ 5.0

Taiji, feng shui, longévité : tout est né au mont Qingcheng. Devant, les temples ; derrière, les vallées — impossible de tout faire en un jour. Ce genre de franchise est rare dans les guides, et en plus les bus sont indiqués : même en mode ultra-budget, tout est limpide.

Julien Moreau

★ 5.0

El taichí, el feng shui y la longevidad nacieron todos en el monte Qingcheng — la montaña entera es el templo del taoísmo. La montaña delantera son los templos; la trasera, la «quietud de Qingcheng», es la verdadera clase de estética natural. Mejor que cualquier museo.

Lucía Fernández

★ 5.0

Qingcheng is where Taoism was born — tai chi, feng shui and longevity practice all flowed out of this mountain. The quiet back-mountain plank paths are made for slow walking, and the itinerary honestly told us the two sections are tens of kilometres apart. That honesty is reassuring.

Thomas Harris

★ 5.0

If you like your travel with a little philosophy and a lot of scenery, this one is a winner. Qingcheng Mountain has that Taoist calm that feels instantly cinematic—misty, green, and quietly dramatic in early February. The front mountain sites (temples and halls) gave me the cultural “story,” while the back mountain hiking delivered the visual payoff: trails, elevation, and that slow, meditative rhythm I didn’t know I needed. It’s the kind of day where you shoot fewer photos but remember more. The food planning was excellent—warming bowls of noodles, simple dumplings, and hearty local dishes that made the cold feel intentional rather than inconvenient. I also appreciated not having to puzzle out transport between areas; it kept the day elegant, which is my preferred travel style.

Oliver