ชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ท่าเรือหลงค่าน → อาหารเช้าในเมืองเก่า → เดินเล่นเมืองเก่าต้าหลี่ → อาหารกลางวันในเมืองเก่า → เมืองโบราณหลางเฉียว → เมืองโบราณซีโจว → หมู่บ้านโจวเฉิง → ซวงหลาง
ค้นหา 'ร้านสะดวกซื้อซันไชน์' แล้วเดินไป 300 เมตรถึงที่นั่น การเรียกแท็กซี่ก็สะดวกเช่นกัน เพราะมีแท็กซี่จำนวนมากที่สามารถรับสั่งในช่วงเวลานี้ได้ มีห้องน้ำสาธารณะใกล้ท่าเรือ แต่จะแออัดมากก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ดังนั้นแนะนำให้ไปก่อนล่วงหน้า ในวันที่อากาศดี พระอาทิตย์ขึ้นจะสวยงามเป็นพิเศษ พระอาทิตย์ขึ้นในตังลี่แตกต่างจากความยิ่งใหญ่ของชายฝั่งทะเลหรือความสง่างามของยอดเขาสูง มันคือความงามที่รวมสไตล์ของเขาและทะเลได้อย่างลงตัว ชัดเจนว่ามีทะเลอยู่เบื้องหน้า แต่พระอาทิตย์กลับขึ้นจากยอดเขาที่อยู่ไกล พื้นที่ที่เหลือของภูเขาชางซานและคลื่นของทะเลสาบเอ๋อไห่ตัดกันในสัดส่วนที่กลมกลืนมาก ให้แสงที่มีชีวิตชีวาของน้ำและการสนับสนุนที่มั่นคงของโลก เนื่องจากอยู่บนที่สูง แก่อากาศในตอนเช้ายังบริสุทธิ์และสดชื่น ท้องฟ้าก่อนรุ่งที่ท่าเรือหลงคานมีความลึกของสีน้ำเงินที่มีเนื้อสัมผัส เหมือนกับทะเลสาบกระจกน้ำที่ลึกไม่ถูกทำลาย เพราะสีพื้นฐานนั้นเย็นจัด เมื่อแสงแรกของรุ่งสางโจมตีทะเลสาบจากภูเขาไฮตงที่อยู่ไกล สีแดงทอง สีส้ม และสีดอกกุหลาบที่เคยซ่อนเร้นจะปรากฏขึ้นที่ผิวน้ำในลักษณะที่เกือบจะ 'ลุกไหม้' ที่นี่ ความเย็นและความอบอุ่น ความมืดและแสงสว่างปะทะกันอย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่หยาบกร้าน มีแต่ความกระทบทางสายตาที่โดดเด่นอย่างชัดเจน
เมื่อได้เห็นท้องฟ้า 'ดาลีบลู' ที่เป็นมินิมัลลิสต์ ที่ตลาดลวีว คุณจะเห็นพาเลทสีที่ซับซ้อนและมีชีวิตชีวาอย่างมาก เต็มไปด้วยสีสัน ไม่มีแผนสีมอรันดีที่ซับซ้อนอยู่ที่นี่ มีแต่ความอิ่มเอิบจากดวงอาทิตย์และดินของแดนสูง: คุณป้าชาวไบที่ประดับด้วยตุ้มหูระยิบระยับ แผงขายที่เต็มไปด้วยพริกแห้งสีแดงมันสะท้อนแสง น้ำสะระแหน่และต้นหอมที่สดใหม่จนดูเหมือนหยดน้ำ จะมีมันหวานสีม่วงอมน้ำเงินและข้าวโพดสดสีเหลืองสด พวกสีเหล่านี้ถูกวางรวมกันในลักษณะที่ดูเหมือนจะยุ่งเหยิงแต่มีเสน่ห์อย่างเหลือเชื่อ มีผลกระทบทางสายตากว่าการแสดงศิลปะสมัยใหม่ใด ๆ นักท่องเที่ยวหลายคนมาที่ดาลีเพื่อ 'หลีกหนี' จากการแข่งขันในเมือง เพื่อดูทะเล เพื่อฝันกลางวัน; แต่ที่ตลาดลวีว สิ่งที่คุณเห็นคือ 'ชีวิต' ที่มั่นคงและจริงจังที่สุดของชาวบ้าน ที่นี่ไม่มีโทนศิลปะที่แสร้งทำ มีแต่การนับเป็นอย่างระมัดระวังหนึ่งหรือสองหยวน มีแต่ผักสดที่อุดมสมบูรณ์ที่มีน้ำค้างอยู่บนพวกมัน และความเคารพที่เก่าแก่ที่สุดต่อ 'การกิน' ผู้สูงอายุชาวไบที่นั่งอยู่หลังแผงขาย กะเทาะถั่วฟาวาและอาบแดด มีรอยย่นบนใบหน้าที่ไม่ซ่อนกลอนหรือความฝันที่ไกลโพ้น แต่ซ่อนความพึงพอใจและความพอใจในชีวิตในแต่ละวัน
นี่คือเมืองที่มีประวัติยาวนานกว่า 1200 ปี ในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตศักราช รัฐนันจ้าวได้ย้ายเมืองหลวงมาตั้งที่นี่ โดยตั้งชื่อว่า ‘เมืองหยางจือหย่าเหมย’ ต่อมา รัฐต้าเหลี่ก็ได้ตั้งเมืองหลวงที่นี่เช่นกัน จนถึงศตวรรษที่ 15 ต้ายไม่ใช่เมืองหลวงอีกต่อไป แต่ยังคงเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมของภาคตะวันตกเฉียงใต้ ในปี 1982 รัฐบาลเริ่มฟื้นฟูเมืองโบราณ โดยการอนุรักษ์อาคารประวัติศาสตร์ เช่น หอระฆังห้าเซียโหลว (ซึ่งยังสามารถเห็นได้ในปัจจุบัน) และถนนชาวต่างชาติ (ถนนการค้าชาวต่างชาติในสมัยโบราณ) ทำให้เมืองโบราณกลับมามีชีวิตชีวา
หลังจากการเดินมาทั้งช่วงเช้า คุณต้องการนั่งพักสักครู่ไหม? เราเตรียมกาแฟท้องถิ่นที่มีเอกลักษณ์ให้คุณ ซึ่งคุ้มค่าที่จะลองเป็นอย่างยิ่ง.
บัตรเข้าชม: ฟรี เวลาทำการ: วันอังคารถึงวันอาทิตย์ 9:00-12:00, 14:00-18:00 (ปิดวันจันทร์) เวลาที่แนะนำสำหรับการเที่ยว: 30-60 นาที อนุสรณ์สถานเจียงกงสร้างขึ้นในปี 1905 ซึ่งเป็นการพระราชทานจากจักรพรรดิ เพื่อระลึกถึงนายพล “เจียงซงฮั่น” ซึ่งคล้ายกับอนุสาวรีย์เล็ก ๆ เพื่อระลึกถึงอัศวินหรือนายพลในยุโรป เจียงซงฮั่นเป็นคนยูนนาน เนื่องจากเขามีบทบาทในการปราบปรามการกบฏของประชาชนดาหลี่และในสงครามจีน-ฝรั่งเศส เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บังคับการกุ้ยโจว ด้วยผลงานที่เด่นชัด เขาจึงมีข้อถกเถียงมากในชีวิต เนื่องจากเขาสังหารประชาชนไปกว่า 150,000 คนในระหว่างการปราบปรามการกบฏของประชาชนดาหลี่ แต่เขาก็มีจิตใจดีในการพัฒนาเมืองเกิด โดยการบริจาคเงินส่วนตัวในปี 1880 เพื่อสร้างสะพานจินหลงบนแม่น้ำจินซา ซึ่งเคยเป็นสะพานเดียวในแม่น้ำจินซาสำหรับ 70 ปีที่ผ่านมา ปัจจุบันเป็นหน่วยงานสำคัญของการคุ้มครองมรดกของชาติ สิ่งที่เจียงซงฮั่นมีความสามารถคือไม่ใช่แค่การรบแต่เขายังประสบความสำเร็จในธุรกิจ เขาพบว่าสินค้า เช่น แผ่นนม แอลกอฮอล์ เนยชา และชาในพื้นที่ตะวันตกของยูนนานได้รับความนิยมมากในมัณฑะเลย์ พม่า ดังนั้นเขาจึงให้ผู้ช่วยจัดการธุรกิจและทำเงินได้มากมาย อนุสรณ์สถานเจียงกงในเมืองเก่าดาหลี่คือกลุ่มอาคารที่ดีที่สุดที่ถูกเก็บรักษาและมีลักษณะเฉพาะของชาติพันธุ์ไป๋ที่ดีที่สุดภายในเมืองเก่า ตามกาลเวลา ประชาชนดาหลี่ไม่ได้ปล่อยให้มันเป็นเพียงแค่การบูชาอดีต แต่ยังได้ใส่ศิลปะพื้นบ้านที่มีค่าที่สุดของชาติพันธุ์ไป๋เข้าไปในลานนี้ ทำให้มันกลายเป็นพิพิธภัณฑ์มรดกวัฒนธรรมที่ไม่สามารถจับต้องได้ของดาหลี่ ซึ่งใช้ในการแสดงวัฒนธรรมมรดกท้องถิ่น พื้นที่จัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์มีห้องจัดแสดง 7 ห้อง ได้แก่ ห้องรับรอง, “สมุดบันทึกความนึกถึง”, “ผู้พิทักษ์บ้านที่เป็นจิตใจ”, “อัญมณีศิลปะพื้นบ้านไป๋”, “เทคนิคที่ผ่านการตีเหล็กหลายครั้ง”, “ฝีมือที่ได้รับการสร้างสรรค์อย่างพิถีพิถัน” และห้องโถงบ้านไม้ของชาติพันธุ์ไป๋ รวมทั้งเวทีแสดงการแสดงที่มีชีวิต อยู่ในพิพิธภัณฑ์นี้มีการจัดแสดงผลงานมากกว่า 2,000 ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่มาจากผลงานของผู้ถ่ายทอดมรดกที่ระดับชาติ ระดับจังหวัด ระดับรัฐ โครงการมรดกวัฒนธรรมอันไม่มีรูปร่างที่โดดเด่น ได้แก่ วัฒนธรรมเทพบุตรชาวไบ๋ การปักผ้า การย้อมมัดผ้า กระดาษเจียม่าหม่า ดนตรีโบราณตงจิง ฝีมือชาชานถ่าเซี่ยกวน ฝีมือตีเครื่องเงินเฮ่ชิง ละครชาวไบ๋ ชาสามรสชาวไบ๋ งานตลาดสามเดือนต้าหลี่ และการระบายสีบ้านพักชาวไบ๋ เป็นต้น ทางซ้ายมือเมื่อเข้าสู่ประตูคือ “ประสบการณ์เจียงมา” ทางขวามือเมื่อเข้าสู่ประตูคือ “ประสบการณ์”
ตอนเที่ยงเราจัดเตรียมหม้อไฟเห็ดป่า อาหารยูนนาน และอาหารพื้นเมืองชาวไบ๋ไว้บริการคุณ หากคุณไม่เคยทานหม้อไฟเห็ดป่ามาก่อน เราขอแนะนำให้ลองชิมด้วย เพราะถ้ามายังยูนนานแล้วไม่ได้ลองหม้อไฟเห็ดป่า กลับบ้านไปคงเสียดายแน่นอน
ขอแนะนำอย่างยิ่งให้เริ่มต้นเช่ารถจากที่นี่เพื่อต่อไปยังจุดชมวิว ถามได้ทุกอย่างที่ท่านมี แล้วเย็นนี้พักที่ชวงหลาง。 หากคุณแท็กซี่ไปยังสถานที่ถัดไป อาจไม่ได้หาแท็กซี่ได้ทุกสถานที่ และเมื่อไปถึงชวงหลางแล้วยังต้องกลับคืนด้วย ซึ่งหมายถึงค่าแท็กซี่สองเท่า。 วิธีการเช่ารถ: หากไม่มีการจองคนขับรถเช่า สามารถใช้แอพ Didi เพื่อเรียกคนขับแล้วพูดคุยเรื่องราคาเช่ารถต่อไป ราคาโดยทั่วไปอยู่ที่ประมาณ 300-500 หยวนต่อวัน ขึ้นอยู่กับประเภทของรถและระยะทาง หากรู้สึกว่ามันแพงไป สามารถไปที่สถานที่ถัดไปแล้วหาคนขับใหม่เพื่อพูดคุยเรื่องราคาการเช่าได้。 คุณสามารถบอกเขาเกี่ยวกับการเดินทางต่อไป—— ท่องเที่ยวครึ่งวัน: สะพานหลาง→ซื่อโจว→หมู่บ้านโจวเฉิง→เมืองโบราณชวงหลาง สะพานหลาง→ซื่อโจว→หมู่บ้านโจวเฉิง→เมืองโบราณชวงหลาง ระหว่างทางถ้ามีทิวทัศน์สวยๆ อยู่ที่ไหน คุณสามารถบอกคนขับรถให้จอดรถได้ตลอดเวลาครับ “shi fu ting yi xia”（คนขับหยุดหน่อย）
ค่าบัตรเข้าชม: ฟรี เวลาเปิดให้บริการ: เปิดตลอดทั้งวัน เวลาที่แนะนำในการเที่ยว: 30 นาที สะพานลางเฉียวที่ต้าหลี่ เป็นจุดเช็คอินยอดฮิตที่เต็มไปด้วยบรรยากาศโรแมนติก สะพานตั้งอยู่เงียบสงบบนส่วนบนของทางเดินนิเวศอ่าวเอส ทะเลสาบเอ๋อร์ไฮ โครงสร้างสะพานเชื่อมต่อกันด้วยช่องโค้งครึ่งวงกลมทั้งเก้าแห่ง ยื่นออกไปสู่ทะเลสาบเอ๋อร์ไฮ สะท้อนภาพกับท้องฟ้าสีคราม เมฆสีขาว และผิวน้ำสีฟ้าที่คลื่นลูกคลื่นลอน ดูราวกับภาพวาดที่เคลื่อนไหวได้ สะพานนี้เริ่มแรกคือคลองสูบน้ำเพื่อการเกษตรจากหมู่บ้านเซียงหยางที่เมืองวานเฉียว แม้ว่าตอนนี้จะไม่ทำหน้าที่ด้านการชลประทานอีกต่อไป แต่ด้วยความสวยงามของสถาปัตยกรรมและบรรยากาศเสมือนภาพยนตร์ ทำให้มันกลายเป็น “สถานที่โรแมนติก” ที่นักท่องเที่ยวต่างแห่ไปเยี่ยมชม คู่รักจำนวนมากเลือกมาถ่ายภาพพรีเวดดิ้งที่นี่ มันยื่นออกไปครึ่งหนึ่งอยู่บนแผ่นดิน ครึ่งหนึ่งลอยอยู่ในน้ำทะเลสาบที่ใสสะอาด ที่นี่คือ “ระเบียงลมฝน” ข้างทะเลสาบเอ๋อไห่ และสถานที่ถ่ายรูปยอดนิยม ในช่วงบ่ายจะมีนกนางนวลมาที่นี่ คนที่นั่งอยู่ในช่องสะพานและถ่ายรูปกับทะเลสาบเอ๋อไห่จะดูสวยงาม แต่ไม่จำเป็นต้องไปในวันที่สภาพอากาศไม่ดี ข้างสะพานมีต้นไม้อยู่สองสามต้นที่ถูกเรียกว่า “ต้นไม้ที่โดดเดี่ยวที่สุด” ต้นชาใหญ่เฝ้ารอในสายลมทะเลข้างทะเลสาบเอ๋อไห่ เพิ่มความมีเสน่ห์ให้กับภาพนั้น ในฤดูใบไม้ร่วง ป่าหญ้าไม้แดงรอบ ๆ จะเปลี่ยนเป็นสีแดง เปล่งประกายราวกับไฟ เพิ่มบรรยากาศโรแมนติกยิ่งขึ้น หมายเหตุ: 1. ตำแหน่งต่อคิว: “ต้นไม้คอเอน” เป็นแบ็กกราวด์ที่หลายคนชื่นชอบ แต่ก็เป็นเวลาที่ใช้ไปมาก หากไม่อยากรอเป็นเวลานาน สามารถไปแต่เช้าหรือยอมแพ้มัน เผื่อเวลาให้กับสถานที่อื่น ๆ 2. ความปลอดภัยมาก่อน: ต้นไม้และก้อนหินหลายต้นอยู่ข้างน้ำ เมื่อต้องการถ่ายรูปต้องระมัดระวังความปลอดภัย ระวังการลื่นล้ม 3. อย่ากดดันตัวเองมากนัก: บริเวณสะพานไม้มีทิวทัศน์สวยงามและคนเยอะ ไม่จำเป็นต้องไปทุกจุดยอดนิยม แค่เดินไปเรื่อย ๆ ถ่ายภาพ พอใจกับสิ่งที่เห็น คุณจะพบเซอร์ไพร์สอีกมากมาย.
นี่คือหนึ่งในสิบเมืองโบราณของยูนนาน ซึ่งมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไป๋ ดังนั้นจึงเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการสัมผัสชีวิตประจำวันของชาวไป๋ เมืองเล็กๆ นี้อยู่ห่างจากเมืองโบราณไดหลี่ประมาณ 12 กิโลเมตร โดยการนั่งแท็กซี่ประมาณ 30 หยวน โปรดทราบว่าไม่มีรถประจำทาง。 โปรดทราบว่า หากมีใครแนะนำให้คุณซื้อตั๋วรถชมวิวราคา 45 หยวน/คน ไม่ต้องซื้อ เพราะสถานที่นี้ไม่ใหญ่โตนัก。 วิธีที่ดีที่สุดในการเข้าใจเซียจู คือ ไม่ควรมองว่าเป็น “สถานที่ท่องเที่ยว” แต่ให้มองว่าเป็น “หมู่บ้านชาวไป๋ที่ยังมีชีวิต และมีรากฐานทางเศรษฐกิจที่มีมานานกว่า 1,000 ปี” เมืองโบราณไดหลี่คือสวรรค์ของนักท่องเที่ยว แต่เซียจูคือหน้าต่างที่เปิดให้คุณเข้าใจชีวิตจริงและรากฐานทางประวัติศาสตร์ของชาวไป๋。 เพื่อเข้าใจสถาปัตยกรรมและบรรยากาศของเซียจู จะต้องเข้าใจก่อนถึงประวัติศาสตร์ของมัน ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเซียจูสามารถสรุปได้ด้วยสามคำ： คณะพาณิชย์ ความร่ำรวย และการผสมผสานระหว่างตะวันออกและตะวันตก。 คณะพาณิชย์: ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 จนถึงกลางศตวรรษที่ 20 ขณะที่พื้นที่ในประเทศจีนส่วนใหญ่ยังอยู่ในสังคมเกษตรกรรมอย่างแท้จริง ชาวเซียจูได้สร้างคณะพาณิชย์ข้ามชาติที่ใหญ่โต—“คณะพาณิชย์เซียจู” พวกเขาเดินทางไปตามเส้นทางชา-ม้า และไปถึงประเทศพม่าและอินเดียในการค้าขายชาผ้าไหม ทองเหลือง และเส้นด้าย。 ความร่ำรวย: พ่อค้าที่ทำเงินได้มากในต่างแดน ปฏิบัติตามแนวคิดดั้งเดิมของจีนว่า “ใบไม้ตกกลับราก” กลับมาที่เซียจูและทำการก่อสร้างขนาดใหญ่ นี่คือเหตุผลที่ทำไมในเมืองเล็กๆ ที่ดูเหมือนห่างไกลทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน จะมีที่พักอาศัยที่สวยงามและมีขนาดใหญ่โตอย่างมากมาย。 การผสมผสานระหว่างตะวันออกและตะวันตก: เนื่องจากผู้นำของคณะพาณิชย์ต้องเดินทางไปต่างประเทศเป็นเวลานาน เมื่อพวกเขาสร้างบ้าน ไม่เพียงแต่จะรักษารูปแบบดั้งเดิมของชาวไป๋ แต่ยังได้กล้าที่จะนำกระจกสีจากฝรั่งเศส งานเหล็กจากอังกฤษ และนาฬิกาจากสวิตเซอร์แลนด์มาผสมผสานเข้ากับสถาปัตยกรรมไม้ การ “ผสมผสานระหว่างตะวันออกและตะวันตก” นี้คือความจริงที่สุดของประวัติศาสตร์เซียจู และเป็นการแสดงถึงความอดทนต่อวัฒนธรรม。 สถานที่ท่องเที่ยวของเซียจูไม่จำเป็นต้อง “รีบไป” มันเหมาะสำหรับการเดินช้าๆ สถานที่ต่อไปนี้ คือวิญญาณของเซียจู： 1. ย่านบ้านหยัน—บ้านหรูของผู้มีอำนาจในคณะพาณิชย์ 2. อาคารมุม—“นามบัตรทางสายตา” ของเซียจู 3. สี่เหลี่ยมจัตุรัส—CBD เก่าแก่ 4. นาข้าวเซียจู—พิพิธภัณฑ์ศิลปะธรรมชาติที่ไม่อยู่กับที่
ตั๋วเข้า: ฟรี เวลาทำการ: ตลอดทั้งวัน เวลาที่แนะนำในการเที่ยว: 1-3 ชั่วโมง ขอให้ระวัง, พระอาทิตย์ตกที่สุ่อหลางสวยงามมาก จากที่นี่ไปถึงเมืองโบราณสุ่อหลางใช้เวลา 30-50 นาที กรุณาจัดการเวลาให้ดี อย่าหลงใหลกับการย้อมสีเพื่อลืมช่วงเวลาที่ดีที่สุด เวลาตกของพระอาทิตย์ในแต่ละวันสามารถหาข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตได้, ถ้าคุณเห็นผ้าสีน้ำเงินและขาวที่สวยงามในเมืองโบราณไดหลี่หรือซีโจว มันน่าจะเป็นบ้านเกิดของพวกมัน หมู่บ้านโจวเฉิง ที่นี่ไม่ใช่ “หมู่บ้านวัฒนธรรม” ที่เก็บค่าเข้าชม แต่เป็นหมู่บ้านชาวหว่าหลี่ที่ใหญ่ที่สุดในไดหลี่ เป็นหมู่บ้านที่ยังมีผู้คนหลายพันคนอาศัยอยู่ หมู่บ้านขนาดเล็กที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1000 ปีนี้ เป็นจุดพักสำคัญบนเส้นทางการค้าชาและม้า ภายในซอยแคบๆ ของหมู่บ้าน คุณจะเห็นบ้านเก่าแก่แสนสวยที่มีอายุนับร้อยปี, เวทีการแสดงโบราณ และศาลเจ้าของท้องถิ่น (วัดที่เฉพาะสำหรับความเชื่อของชาวหว่าหลี่) โจวเฉิงถูกเรียกว่า “บ้านของการย้อมผ้าชาวหว่าหลี่” ประวัติการย้อมผ้าที่นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่ที่ประดิษฐ์ขึ้นเพื่อการท่องเที่ยว แต่มีการถ่ายทอดจริงมานานกว่า 1000 ปี ในวัฒนธรรมหว่าหลี่ สีน้ำเงินแสดงถึงภูเขาซางซาน ในขณะที่สีขาวแสดงถึงทะเลอี้หาย และสีน้ำเงินและขาวที่ผสมกันคือการแสดงออกที่ชัดเจนที่สุดของ “ความงามของฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ” หลายลวดลาย (เช่น “แมลงปีกแข็งแม่”) ยังมีความหมายเกี่ยวกับการเคารพที่สืบทอดกันมาจากโบราณของชาวหว่าหลี่ ในโจวเฉิง อย่าไปเพียงแค่ซื้อของในร้านเท่านั้น คุณควรจะมองที่นี่เป็น “พิพิธภัณฑ์เปิด” เพื่อสำรวจ เดินเข้าไปในซอยลึกๆ ของโจวเฉิง อย่ามองที่การนำทาง มองขึ้นไปข้างบน คุณจะเห็นผ้าสีน้ำเงินและขาวที่แขวนอยู่ในบ้านชาวหว่าหลี่มากมายจากชั้นสอง เมื่อเสียงลมพัดเย็น ตัวผ้าสีน้ำเงินและขาวบังเกิดเป็นคลื่น และแสงแดดส่องผ่านผ้าไปตกกระทบบนหินแผ่น นี่คือช่วงเวลาที่สวยที่สุดของโจวเฉิง ในหมู่บ้านมีหลายครอบครัวที่มีการทำงานและโรงงานที่จัดให้มีการทดลอง DIY แนะนำให้ลองสัมผัสศิลปะการย้อมผ้าอย่างเต็มที่ แต่กระบวนการย้อมที่สมบูรณ์อาจใช้เวลาสองถึงสามชั่วโมง ถ้าต้องการให้ผ้าแห้งในทันทีอาจจะใช้เวลานานกว่า ดังนั้นหากคุณต้องการสัมผัสแต่มีเวลาจำกัด สามารถหาวันอื่นมาที่นี่เพื่อสัมผัสการย้อมผ้าได้ เมื่อคุณลงจากรถใกล้โจวเฉิง จะเจอคนมากมายเชิญชวนให้เข้าไปในร้านต่างๆ อย่าไปสนใจ! คนเหล่านี้จะขอค่าคอมมิชชั่นจากเจ้าของร้าน ซึ่งเงินนี้ก็มาจากนักท่องเที่ยวค่ะ! ย้อมผ้าคืออะไร? ย้อมผ้าเป็นงานฝีมือดั้งเดิมของจีนที่ใช้การ “ผูก” และ “ย้อมสี” เพื่อสร้างเอฟเฟกต์ลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์ มีรากฐานมายาวนานกว่า 1,300 ปี และได้รับความนิยมในหมู่ชาวหว่าหลี่ในไดหลี่และชุ่ยกงปี ตรงที่ซี่กันในปี 2006 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ เนื่องจากวิธีการผูกที่แตกต่างกัน (เช่น เกลียว, พับ, เย็บ) ทำให้ผลลัพธ์ในการย้อมผ้าแต่ละครั้งมีลักษณะเฉพาะเป็นที่เรียกว่า “ลายนิ้วมือของผ้า” เสน่ห์ที่สำคัญที่สุดของการย้อมผ้าโจวเฉิงอยู่ที่สีของมัน — บัวลานเก๋อ ชาวบ้านปลูกบัวลานเก๋อเพื่อทำอาหารเก็บได้น้ำ และสกัดสีธรรมชาติจากน้ำมันอินเดียนี่ ซึ่งเป็นสีที่มาจากธรรมชาติและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ต้องใช้ประมาณ 10 กิโลกรัมเพื่อผลิตสีย้อมสีน้ำเงิน 1 กิโลกรัม ซึ่งราคาสูง สีนี้ค่อนข้างอ่อน ต้องย้อมหลายครั้งเพื่อให้ได้สีที่ลึก และผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปมีกลิ่นของหญ้า หลังจากการซักหลายครั้ง สีจะหลุดออกได้ง่าย ในระหว่างกระบวนการย้อม ผสมเพียงแค่สารเพิ่มความเป็นด่างและสารลดอัตรางาน ไม่มีการใช้สารเคมีอื่น ๆ เช่น สารซึมผ่าน สารกระจาย สารเพิ่มความเข้มข้น หรือสารยืดอายุ ขณะที่การใช้สีอุตสาหกรรมมีราคาถูกกว่ามาก ดังนั้นอย่าเลือกใช้ร้านที่มีราคาแพงเกินไปในการทดลองย้อมผ้า ขอแนะนำให้ไปที่ “พิพิธภัณฑ์การย้อมผ้าพูเจิน” (มีสองภาษาจีนและอังกฤษ) หลักการของกระบวนการ 1. ผูก: การพับและผูกผ้าฝ้าย, ผ้าลินิน, หรือผ้าไหมตามที่ออกแบบไว้ ใช้เชือกและคลิปหรือเครื่องมืออื่น ๆ ในการทำให้อยู่ในรูปแบบปีที่ไม่ให้สารเคมีเข้ามาได้ 2. ย้อมสี: จุ่มในน้ำหมักธรรมชาติที่ทำไว้ โดยส่วนที่ไม่ได้ผูกจะดูดซับสี ส่วนที่ผูกจะยังคงสีเดิม 3. แกะออก: เมื่อแกะการผูกแล้ว จะแสดงให้เห็นว่ามีลักษณะการลวดลายที่เป็นธรรมชาติ (เช่น การเปลี่ยนแปลงสี, รูปทรงเรขาคณิต, หรือลวดลายเชิงนามธรรม) จะทำอย่างไรให้แน่ใจว่าซื้อย้อมผ้าที่แท้จริง? ดมดู: ต้องดมก่อนซื้อ! หากไม่มีกลิ่นหญ้า มีกลิ่นเคมีที่แสบร้อนอย่างแรง อย่าซื้อเด็ดขาด ดู: มองด้านหลัง ถ้าหากเป็นการพิมพ์ด้วยเครื่อง จะมีความชัดเจนทั้งด้านหน้าและด้านหลัง; ถ้าเป็นการย้อมด้วยมือ ข้างหลังมักจะค่อนข้างเบลอและรู้สึกแทรกซึม ต่อรองราคา: ร้านในถนนการค้าที่มีคนพลุกพล่านสามารถต่อรองได้ แต่ถ้าหากซื้อจากยายใจดีในซอยลึก ราคามักจะยุติธรรม ขอไม่ต้องต่อรองมากนัก นี่เป็นการให้เกียรติแก่ศิลปะช่างฝีมือมือเปล่า.
ค่าบัตรผ่านประตู: ฟรี เวลาทำการ: ตลอดทั้งวัน เวลาที่แนะนำในการเที่ยว: 1-3 ชั่วโมง แนะนำให้ลงรถที่ประตูใต้เมืองโบราณส่วนสองหลาง เพราะยานยนต์ไม่สามารถเข้าไปในตัวเมืองโบราณส่วนสองหลางได้ และประตูใต้ก็อยู่ใกล้จุดท่องเที่ยวสำคัญทุกแห่ง สะดวกต่อการเดินเที่ยวชม แน่นอนว่าหากโรงแรมหรือบ้านพักที่คุณจองไว้อยู่ใกล้ประตูเหนือกว่า ก็สามารถลงรถที่ประตูเหนือได้เช่นกัน เมื่อจัดการสัมภาระเรียบร้อยแล้ว ก็สามารถไปเที่ยวจุดชมวิวที่ใกล้ที่สุดได้เลย ถ้าต้าหลี่เป็นความฝันอันยาวนาน ส่วนสองหลางก็คือช่วงเวลาที่สวยงามและผ่อนคลายที่สุดในความฝันนั้น เมื่อพันปีก่อน ที่นี่เป็นหมู่บ้านประมงโบราณของชาวไบ๋ ส่วนในปัจจุบัน ที่นี่มีชื่อเรียกหลายอย่าง เช่น "เมืองทิวทัศน์อันดับหนึ่งของต้าหลี่" "เมืองที่เต็มไปด้วยบ้านพักวิวทะเลสาบ" และ "สถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้ที่หลงใหลพระอาทิตย์ตก" ทั้งหมดเพราะที่นี่ตั้งอยู่ในจุดชมวิวที่ดีที่สุดของต้าหลี่ ไม่ว่าคุณจะไปยังจุดไหน ในช่วงบ่ายจนถึงก่อนพระอาทิตย์ตก แนะนำให้หาร้านกาแฟริมทะเลสาบหรือม้านั่งพักผ่อนนั่งพัก ดูเงาของภูเขาซางซานค่อยๆ ลอดข้ามทะเลสาบเอ๋อร์ไฮ ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีชมพูม่วง พระอาทิตย์ตกที่ต้าหลี่ แตกต่างจากโรแมนติกที่ร้อนแรงของซานโตรินี และความดุร้ายที่โดดเดี่ยวของซาฮารา แต่เป็นความอ่อนโยนที่เต็มไปด้วยบทกวีและภาพวาด เนื่องจากตั้งอยู่บนแผ่นดินสูงและระบบนิเวศสมบูรณ์มาก อากาศที่ต้าหลี่แทบไม่มีอนุภาคลอยตัว สีฟ้าต้าหลี่ไม่ใช่สีฟ้าที่ราบเรียบ แต่เป็นสีฟ้าเข้มที่มีความสามารถในการส่องแสงผ่านสูง เหมือนแผ่นพลอยสีน้ำเงินที่มีความบริสุทธิ์สูงมาก เพราะพื้นหลังสีสะอาดถึงขีดสุด แม้แค่แสงสะท้อนเล็กน้อยในช่วงพระอาทิตย์ตก ก็ทำให้แสงร่มท้องฟ้าเป็นสีชมพู ม่วง ทอง สีส้มแดง มีสีสันเข้มข้นจนดูตาแสบ ไม่มีช่วงการเปลี่ยนสีที่ขุ่นมัวเลย เมฆที่ต้าหลี่มักอยู่ต่ำมาก เหมือนสามารถจับต้องได้ เมื่อแสงจากด้านข้างของพระอาทิตย์ตกส่องมา ส่วนล่างของเมฆจะถูกย้อมเป็นสีกุหลาบ ส่วนบนขอบด้วยสีทอง ส่วนเงามืดจะเป็นสีน้ำเงินเข้ม แยกชั้นชัดเจน นั่งริมทะเลสาบที่สองหลาง เหนือศีรษะเป็นเมฆสีสวยที่ดูใกล้ชิด ต่อหน้าตาตาเป็นแสงเงาที่ลอดข้ามผิวน้ำ ทำให้เรารู้สึกเหมือนนั่งใต้โดมกล้องต่อตาขนาดใหญ่ที่อ่อนโยนทั้งหมด ความโรแมนติกที่รู้สึกอึดอัดนิดหน่อยเช่นนี้ เป็นสิ่งที่ยากจะพบได้ที่อื่น ต่อไป ขอเชิญทุกท่านไปตามหาพระอาทิตย์ตกที่ต้าหลี่ เพื่อสัมผัสช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดของวัน ข้อควรรู้: หนึ่งชั่วโมงก่อนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า เป็นช่วงเวลาที่ถ่ายรูปสวยที่สุด แสงอ่อนโยน บรรยากาศเต็มเปี่ยม
หลังจากวันที่วุ่นวาย ได้สนุกกับวิวสวยๆ นับไม่ถ้วน การได้ทานอาหารเย็นที่สมบูรณ์แบบคือรางวัลที่ดีที่สุดสำหรับวันนี้。
หลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้ว หากคุณยังรู้สึกว่ายังไม่จุใจ อยากไปเดินรับลมริมทะเลสาบเอ๋อร์ไห่อีกสักหน่อย และผ่านสถานที่ต่อไปนี้ ก็ลองแวะชิมของหวานหลังอาหารแสนอร่อยดูได้
บางคนบอกว่าพระอาทิตย์ตกเหนือทะเลสาบเอ๋อไห่คือความรักอันโรแมนติกที่สุดที่เขียนโดยเมืองต้าหลี่ถึงฟ้า เมื่อร่องรอยสุดท้ายของพลบค่ำจางหายไปในคลื่นของทะเลสาบเอ๋อไห่ วันอันเต็มไปด้วยสีสันนี้ก็ใกล้จะสิ้นสุดลง แสงที่งดงามและความอบอุ่นสามารถรู้สึกได้ในแสงเช้าที่ท่าเรือหลงกัน ในปุ่มคลื่นที่เกิดจากเรือประมง ในไอน้ำที่ลอยขึ้นจากเส้นหมี่ที่แผงขายอาหารเช้าในเมืองเก่า ในสีสันที่กระจายอยู่ในอ่างย้อมสีครามของร้านทำผ้าพันคอ ในสายลมที่พัดอยู่ในทุ่งข้าวทองของซีโจว และในทำนองที่บรรยายโดยผู้เฒ่าชาวไบใต้สะพานที่มีหลังคา... ฉันสงสัยว่าคุณได้รู้สึกถึง 'ปัญญาการอยู่รอด' ที่เป็นเอกลักษณ์ของแผ่นดินนี้หรือไม่ ที่นี่ไม่มีกำแพงเมืองหนาเพื่อป้องกันเพราะ 'การไม่ขัดแย้งกับโลก' คือเกราะที่แข็งแกร่งที่สุด ที่นี่ไม่จำเป็นต้องมีทหารจำนวนมาก เพราะ 'ความเจริญทางวัฒนธรรม' คือพลังชาติที่แข็งแกร่งที่สุด นี่คือเหตุผลที่เรามีความสงบและบทกวีในวันนี้ เพราะสันติภาพนี้ยาวนานถึงพันปี ต้าหลี่ไม่ได้เป็นเพียงเมืองโบราณ แต่ยังเป็นแบบอย่างของ 'สันติภาพและอารยธรรม' มันพิสูจน์ให้โลกรู้ว่าในกระแสประวัติศาสตร์ที่วุ่นวาย การเลือก 'ความอ่อนโยน' ก็สามารถนำไปสู่ความมีชีวิตอยู่ที่ยืนยาวได้เช่นกัน เมื่อเราออกจากที่นี่ เราไม่เพียงแต่ใช้ภาพถ่าย แต่ยังใช้ความสงบสุขที่เราลืมไปนาน — เป็นวิถีชีวิตที่แตกต่างซึ่งชาวเมืองต้าหลี่ได้แสดงให้เราเห็นด้วยช่วงเวลาอันยาวนาน: แทนที่จะขยายออกไป เป็นการดีกว่าที่จะตั้งมั่นภายใน ในที่ที่จิตใจสงบ มีทางกลับบ้าน เมื่อเราออกจากที่นี่ เราไม่ได้เอาภาพถ่าย แต่เป็นคำตอบของ 'ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ' — ความงดงามที่เคลื่อนไหวที่สุดไม่ใช่ทิวทัศน์ที่อยู่ไกล แต่คือความสงบของ 'การอยู่ในขณะนี้' ปัญญาของ 'การอยู่ร่วมกับธรรมชาติ' และความอบอุ่นของ 'ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์' ขอให้ชิ้นส่วนของยามเช้าและยามค่ำกลายเป็นแสงในความทรงจำของคุณ ทำให้คุณสามารถชะลอในวันที่จะมาถึงและรู้สึกถึงความงามรอบตัวคุณ ขอให้คุณค้นพบความลับในการทำให้ชีวิตประจำวันที่เต็มไปด้วยบทกวี ขอให้คุณมีความสุข ความสงบ และความยินดีในทุกวันในอนาคต ราตรีสวัสดิ์。 ถ้าคุณพอใจกับแผนการเดินทางในวันนี้ โปรดอย่าลังเลที่จะให้รีวิวดีๆ กับเรา หากคุณมีคำถามในระหว่างการใช้ทัวร์ที่กำหนดเส้นทางด้วยตนเองของเรา โปรดอย่าลังเลที่จะติดต่อเราทางอีเมล หากคุณมีความคิดเห็นหรือข้อเสนอแนะที่มีคุณค่า หลังการใช้งาน คุณยินดีที่จะติดต่อเราทางอีเมล เราเชื่อว่าการมีปฏิสัมพันธ์ในเชิงบวกระหว่างเราจะช่วยเสริมสร้างความสามารถในการให้บริการที่ดียิ่งขึ้นของเรา
注意事项：
1、强烈建议从大理古城包车前往后续景点，带上所有行李，沿途可以游玩，然后晚上住在双廊，欣赏大名鼎鼎的海西落日，然后顺势在接下来的一天开始海西之旅。而且这样不用到了双廊之后返回，可以节约车费。
2、出发之前，预定一家在“双廊”的海景酒店或民宿，虽然会贵一些，但物有所值。如果预算有限，也可以在双廊附近预定酒店或民宿。
3、和司机确定好行程就不要轻易改变，包车司机推荐的美食和景点不建议去，尤其是收费景点。
4、一定要选择天气晴好的日子，阴天的话，日出与日落的观赏体验会受到极大影响，最好是晴天，有云也可以接受，最低限度是多云。千万不要选择阴天和下雨的天气。
5、日出、日落时间会随季节变化，建议前一天查好“大理 日出/日落时间”。
6、清晨/傍晚的洱海边气温会比较低，尤其是冬季，一定要带保暖衣物。
7、建议穿浅色系服装，在大部分地点拍照会更好看。
8、如果想骑自行车或者租电动自行车，需要原点退还，共享单车/电动车可以随便找个停车点还车就行。
9、周城村是中国扎染之乡，如果有想染的东西可以带上，不过不同材质扎染难度和效果都不太一样，染完可能会缩水。最好是棉布或棉麻材质。如果想体验璞真扎染博物馆，请尽量提前预约，预约方式详见“门票预订”。
10、会有很多游客和婚纱旅拍在风景秀丽的地方拍照，注意尽量不要互相干扰。
11、如果您不习惯吃辣，记得提醒“微辣 / 不要辣”（中英对照）。
12、请穿好舒适的鞋子，今天需要走不少路。
13、尽量携带充电宝，确保手机在线状态.
14、携带护照或护照复印件。
15、如果今天的包车感觉服务不错，可以约定让司机继续服务，当然也可以按照同样的方式预约一位新的司机，包车是必要的，毕竟明天还要继续走海西线——《东岸的风与花》
16、最好涂防晒霜，并带好防晒装备。
เข้าสู่ระบบแอป EasyGo China ด้วยอีเมลที่ใช้ตอนชำระเงิน สิ่งที่คุณซื้อจะแสดงใน ทริปของฉัน
เส้นทางของคุณใช้งานได้ในแอปเป็นเวลา 2 วันหลังซื้อ
ค่าเข้าชมและการจองอาจแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อมูลทางการของสถานที่ท่องเที่ยวก่อนเดินทาง
★ 5.0 / 5 · รีวิว 10 รายการจากนักเดินทางในแอป
Zwei goldene Stunden umrahmten diese Tour: Sonnenaufgang am Steg, Sonnenuntergang über dem Erhai vom Westufer. Dazwischen gaben die Altstadt von Dali, die Bai-Häuser von Xizhou und die Batikstraße von Zhoucheng einen vollen Eindruck der regionalen Kultur. Es regnete kurz am Nachmittag und klarte zu einem spektakulären Abend auf — die Natur hat ihren Teil beigetragen. Sehr empfehlenswert für Sonnenaufgangsliebhaber.
Sunrise and sunset in one day — greedy, but Dali delivered both. Longkan Pier at dawn was all soft pink and quiet water; the city walls at dusk, gold on grey. Xizhou's courtyards and the market breakfast in the old town were lovely stops in between. Bring a tripod and stay patient; the light is worth it.
서쪽 호반 코스는 동쪽보다 잔잔하고 소소한 즐거움이 가득해요: 남문의 아침 시장, 옛 골목길, 처마가 하늘로 솟은 시저우의 전통 가옥, 그리고 하이라이트인 노을. 저우청의 쪽염색은 과정을 구경하기에도 좋은 기념품이에요. 온화하고 완결된 달리 하루.
Рассвет на пирсе Лункан — первый свет над Эрхаем, рыбаки и чайки — а потом Дали, ещё не проснувшийся. Только это утро стоило всей поездки на юг. Дальше день течёт через Сичжоу и Чжоучэн, где мастерские узелковой набойки завораживают. Закат с западного берега — тёплый и тихий. Дали меня вылечила.
Sunrise at Longkan Pier, sunset by Langqiao, with xizhou crispy baba and a tie-dye class in Zhoucheng in between — a whole day filled with Dali sunshine and slowness. Low on physical effort, full in the heart.
The sunrise at Longkan Pier is worth getting up early for, and the sunset at Langqiao is soft enough to make you cry. The tie-dye cloth I made at Zhoucheng became my favourite souvenir. All the sunrise, sunset and tie-dye timings were planned for us — just follow along, no thinking required.
ไอเดียเพิ่มเติมสำหรับวันที่คุณจะจดจำ
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง