อาหารเช้า→วัดฮัวยาน→มัสยิดใหญ่→อาหารกลางวัน→วังชุนยาง→วัดชานหัว→วัดขงจื๊อ→วัดกวนตี้→กำแพงเก้ามังกร→อาหารเย็น
ที่ต้าถง การมีชามเส้นที่หั่นในตอนเช้าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด แน่นอนว่าถ้าคุณต้องการกาแฟเพื่อให้กระปรี้กระเปร่า เราก็มีคำแนะนำที่ดีให้คุณเช่นกัน.
ราคาตั๋ว: ฤดูท่องเที่ยว 50 หยวน/คน, ฤดูไม่ท่องเที่ยว 40 หยวน/คน. เวลาทำการ: 1 พฤศจิกายนถึง 31 มีนาคมของปีถัดไป: 08:30 - 18:00 (17:00 หยุดขายตั๋วและเข้าพระราชวัง) 1 เมษายนถึง 31 ตุลาคม: 08:00 - 17:30 (17:00 หยุดขายตั๋วและเข้าพระราชวัง) ระยะเวลาเยี่ยมชมที่แนะนำ: 2 ชั่วโมง วัดฮวยอันเป็นวัดพุทธที่งดงามมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,000 ปี สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งเดิมเป็นวัดสำหรับครอบครัวของราชวงศ์ มันเป็นที่รู้จักว่าเป็นหนึ่งในสามวัดหลักของราชวงศ์เหลียวที่ยังมีอยู่ในจีน ร่วมกับวัดจูเล่ในเทียนจินและวัดเฟิงกั๋วในเหลียวหนิง。 ราชวงศ์เหลียวเป็นระบอบชนกลุ่มน้อยในประวัติศาสตร์จีนที่มีอยู่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ถึง 12 ก่อนคริสต์ศักราช ชนเผ่าข่านเป็นชนชั้นผู้ปกครองที่ดูแลพื้นที่ขนาดใหญ่ในจีนตอนเหนือ พวกเขาไม่เพียงแต่กล้าหาญในสนามรบ แต่ยังมีความศรัทธาอย่างลึกซึ้งในพระพุทธศาสนา พวกเขาได้กำหนดให้ต้าตงเป็นหนึ่งในสี่เมืองหลวงและลงทุนทรัพยากรจำนวนมากในการสร้างพระราชวังและวัดที่นั่น。 สไตล์ศิลปะของราชวงศ์เหลียวมีเอกลักษณ์โดดเด่น มีลักษณะเป็น “ความยิ่งใหญ่” และ “ความเข้มแข็ง” อาคารของพวกเขามีขนาดใหญ่ รูปร่างแข็งแรง และมีสไตล์ที่โดดเด่น แตกต่างจากสถาปัตยกรรมในภายหลังที่มีความรายละเอียดและซับซ้อนมากขึ้น แสดงออกถึงความรู้สึกที่ดิบๆ ของพลัง โครงสร้างไม้ขนาดใหญ่และรูปปั้นที่มีอำนาจที่เราเห็นที่วัดฮวยอันเป็นหลักฐานที่ดีที่สุดของความงามที่กล้าหาญของราชวงศ์เหลียว。 แตกต่างจากวัดอื่นๆ ที่หันไปทางทิศใต้ วัดฮวยอันมีทิศทางไปทางทิศตะวันตกสู่ทิศตะวันออก ซึ่งเป็นไปตามประเพณีการบูชาดวงอาทิตย์ของชาวข่าน โดยการจัดเรียงกับพระอาทิตย์ที่ขึ้นจากทิศตะวันออกและตั้งเคียงคู่กับทิศตะวันตก。 วัดนี้ไม่ได้เป็นของราชวงศ์เหลียวเพียงอย่างเดียว มันยังมีอาคารจากราชวงศ์จิน (1115 - 1234) รูปปั้นจากราชวงศ์หมิง (1368 - 1644) และจิตรกรรมฝาผนังจากราชวงศ์ชิง (1616 - 1912) จริงๆ แล้ว นี่คือคลังศิลปะทางศาสนาที่สร้างขึ้นร่วมกันโดยช่างฝีมือจากสี่ราชวงศ์ในระยะเวลา 800 ปี。 สถาปัตยกรรมของวัดฮวยอันถูกจัดเรียงตามแกนทิศตะวันออก-ทิศตะวันตก โดยมีโครงสร้างแต่ละโครงสร้างมากกว่า 30 รวมทั้งประตูภูเขา, ห้องพระแสงสว่าง, ห้องพระเอกใหญ่, ห้องสอนพระโพธิสัตว์ และเจดีย์ฮวยอันถูกจัดเรียงตามแกนหลักทิศเหนือและทิศใต้ โดยมีรูปแบบที่เคร่งครัดและขนาดใหญ่。 จุดสนใจหลักที่นี่คือสถาปัตยกรรมและงานปั้นศิลป์。 สถาปัตยกรรมของวัดฮวยอันมีลักษณะเฉพาะตัวของชาวข่าน แต่หลายอาคารยังคงรักษานิสัยการวางแผนในแบบดั้งเดิมของสถาปัตยกรรมฮั่นไว้ ตัวอย่างเช่น ห้องพระแสงสว่างยังคงหันไปทางทิศใต้ เนื่องจากสไตล์ดั้งเดิมระหว่างชาวข่านและชาวฮั่นผสมผสานกันในช่วงเวลานี้ โดยมีช่างฝีมือชาวฮั่นมากมายที่ใช้ในการก่อสร้างวัดฮวยอัน นอกจากนี้ บางรายละเอียดของสถาปัตยกรรมยังสะท้อนอิทธิพลของกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ。 ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 15 ความต้องการในการจัดการและบูชาของวัดได้เปลี่ยนไป กลุ่มทางทิศเหนือที่อยู่กลางห้องพระเอกใหญ่เรียกว่าวัดฮวยอันชั้นบน; กลุ่มทางทิศใต้ที่อยู่กลางห้องสอนพระโพธิสัตว์เรียกว่าวัดฮวยอันชั้นล่าง;แต่ละแห่งมีทางเข้าและรูปแบบของตนเอง จึงเกิดคำว่า “วัดชั้นบน” และ “วัดชั้นล่าง”。 ภายในกลุ่มนี้ ห้องพระเอกใหญ่เป็นหนึ่งในห้องพระพุทธรูปไม้ที่ใหญ่ที่สุดที่ยังมีอยู่ในจีน เป็นอันดับสองรองจากฮอลล์แห่งความharmonในพระราชวังต้องห้าม, ห้องบรรพบุรุษ และห้องประกอบคุณในพระราชวงศ์หมิงที่ฉางหลิง มีหลังคาขนาดมหึมาที่ได้รับการสนับสนุนโดยโครงสร้างไม้ที่ซับซ้อนโดยไม่มีตะปูเหล็กเดียว ซึ่งนอกเหนือจากที่น่าทึ่งอย่างแท้จริง。 ห้องสอนพระโพธิสัตว์เป็นอีกหนึ่งจุดเด่นหลัก มันมีรูปปั้น 31 ตัวที่งดงาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนึ่งในพระโพธิสัตว์ที่ยิ้มเล็กน้อย ซึ่งถูกเรียกว่า “เวนัสแห่งตะวันออก” พร้อมกับศาลาเทพชั้นยอดและจิตรกรรมฝาผนังที่มีสีสัน。 สำหรับเจดีย์ฮวยอันนั้น มันไม่เพียงแค่มีทิวทัศน์ที่มองเห็นเมืองโบราณต้าตง แต่ยังมีพระราชวังใต้ดินที่ทำจากทองแดงบริสุทธิ์สมัยใหม่ที่จัดเก็บพระบรมสารีริกธาตุของพระอาจารย์สูง。 เมื่อคุณมาที่นี่ คุณไม่ต้องการความรู้ทางศาสนาลึกซึ้ง; คุณสามารถรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของสถาปัตยกรรมทางศาสนาจีนโบราณและความคิดสร้างสรรค์ที่น่าทึ่งของช่างฝีมือได้เพียงแค่ด้วยสายตาของคุณเท่านั้น。 ลำดับการเยี่ยมชมที่แนะนำ: ประตูภูเขา → ห้าศิลป์แพทย์ → ห้องพระอามิตาภะ → ห้องพระแสงสว่าง → ห้องพระเอกใหญ่ → เจดีย์ฮวยอัน → ห้องสอนพระโพธิสัตว์ → ทางออก
เวลาเปิดทำการ: ประมาณ 8:00 น. – 18:00 น. ไม่มีค่าเข้าชม เวลาเยี่ยมชมที่แนะนำ: 20 นาที เคล็ดลับ: 1. พยายามหลีกเลี่ยงกางเกงขาสั้น กระโปรงสั้น เสื้อแขนกุด หรือการแต่งกายที่เปิดเผยเกินไป。 2. อย่าสร้างเสียงดัง วิ่งเล่น หรือเล่นกัน。 3. ปกติจะต้องถอดรองเท้าก่อนเข้าห้องสวด; คุณสามารถนำถุงเท้าหนาไปได้; เคลื่อนไหวอย่างเงียบ ๆ ภายในห้องและไม่แตะพื้นพรมสวดหรือผู้สวด。 4. หากคุณพบเวลาในการสวด ควรสังเกตอย่างเงียบ ๆ ข้างนอกห้องหรือรอชั่วขณะ。 5. สามารถถ่ายภาพด้านนอกได้; กรุณาให้ความสนใจกับป้ายในสถานที่หรือสอบถามเจ้าหน้าที่ว่าการถ่ายภาพภายในห้องอนุญาตหรือไม่。 หากวัดหัวหยานเขียนเรื่องราวของพระพุทธศาสนาในพระราชวัง มัสยิดใหญ่ที่ต้าถงก็ฝังการสนทนาของอารยธรรมตามเส้นทางสายไหมและประวัติศาสตร์พันปีไว้ในลาน。 มัสยิดแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อประมาณปี 1300 และมีการปรับปรุงและขยายขนาดใหญ่ในกลางศตวรรษที่ 18 มันไม่เพียงแต่เป็นมัสยิดเพียงแห่งเดียวในประเทศจีนที่รวมอยู่ใน “ประวัติศาสตร์ยี่สิบสี่” (คำทั่วไปสำหรับเอกสารประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการยี่สิบสี่ชุดของจีนโบราณ ซึ่งเป็นระบบวรรณกรรมประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการที่สำคัญที่สุดสำหรับการศึกษาวัฒนธรรมจีน) แต่ยังเป็น “ตำนานพันปีของการบูรณาการตะวันออก-ตะวันตก” ที่ซ่อนอยู่ภายในเมืองโบราณ。 ที่นี่ไม่มีโดมสูงหรือตึกสูง แต่มีผนังอิฐแบบ “จีน” หลังคากระเบื้อง และลานที่มีลักษณะ “จีน” อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม เมื่อคุณตรวจสอบใกล้ ๆ คุณจะพบว่ามีสคริปต์อาหรับที่ประตู พระจันทร์เสี้ยวที่ผนัง และโค้งและลวดลายแบบอาหรับในห้อง ซึ่งเป็นมัสยิดแบบปกติที่มี “เปลือกแบบฮั่น + แกนกลางอิสลาม” มันเป็นทั้งการต่อยอดจากโครงสร้างไม้ดั้งเดิมของจีนและการปฏิบัติท้องถิ่นของภาษาการตกแต่งอิสลามในประเทศจีน ซึ่งผสมผสานกันอย่างเป็นธรรมชาติในรายละเอียด。 บันไดหินที่อยู่หน้าทางเข้ามีความสูงประมาณ 1.5 เมตรจากลานหลัก ถือเป็นจุดสูงสุดของพื้นที่ทั้งหมด; หลังจากเข้ามา พื้นจะค่อย ๆ ลดระดับจากทิศตะวันออกไปตะวันตก ผ่านลานหลายแห่งและจังหวะของ “การลงบันได,” เผยให้เห็นมุมมองกว้างข้างหน้าห้องสวดในที่สุด ลำดับของ “สูงแล้วต่ำ แคบแล้วกว้าง” นี้ดึงดูดผู้คนจากความวุ่นวายภายนอกเข้าสู่บรรยากาศทางศาสนา。 มัสยิดใหญ่ต้าถงเป็นมัสยิดที่มีอายุมากพันปีที่ “ดูจีนมากจากภายนอก ดูอิสลามมากจากภายใน” ที่นี่ลานแต่ละแห่งมีฟังก์ชันและบรรยากาศเฉพาะของตนเอง。 สองลานแรกแคบกว่า ทำหน้าที่เป็น “พื้นที่เปลี่ยนผ่าน” เพื่อทำให้จิตใจสงบลึก; ลานหลักกว้างขวางและเปิดโล่ง โดยที่ห้องสวดตั้งอยู่กลาง ทำให้เป็นจุดสุดยอดของโครงสร้างสถาปัตยกรรมทั้งหมด ลักษณะการชั้นและจังหวะของการเปิดและปิดนี้เป็นตรรกะที่สวยงามแบบจีนเป็นแบบดั้งเดิม เน้นการเผยให้เห็นอย่างค่อยเป็นค่อยไปทีละชั้น。 การมีอยู่ของมันพิสูจน์ว่า ศรัทธาต่างประเทศในประเทศจีนไม่ได้ “ถูกรวมเข้า” หายไป แต่ได้หยั่งรากและเติบโตในแบบจีน。 วัฒนธรรมที่แตกต่างสามารถอยู่ร่วมกันในเมืองเดียวกัน ใต้หลังคาเดียวกัน.
หลังจากการเดินชมวิวในตอนเช้า เราได้เตรียมคำแนะนำอาหารกลางวันที่มีเนื้อเป็นหลักสำหรับคุณ แน่นอนว่าถ้าคุณเป็นมังสวิรัติ ก็ยังมีอาหารอร่อย ๆ ให้ลองมากมาย
การเข้าชมฟรี ปิดทำการวันจันทร์ ระยะเวลาเยี่ยมชมที่แนะนำ: 30 นาที วัดชุนหยางในเมืองตาตงเป็นวัดที่มีอยู่ของลัทธิเต๋าแห่งเซ็กซ์ควานเจินในเมืองโบราณตาตง สร้างขึ้นในต้นศตวรรษที่ 13 มีอายุมากกว่า 800 ปี ยังเป็นที่รู้จักในนาม “พระราชวังเหนือ” ในบรรดา “สามวัดชุนหยางใหญ่แห่งซานซี” (วัดหยงเล่ในเมืองรัวเฉิงเป็น “พระราชวังใต้” ซึ่งแน่นอนว่าน่าไปเยี่ยมชม และวัดชุนหยางในไทหยวนเป็น “พระราชวังกลาง”) ไม่ใหญ่มาก มีพื้นที่เพียง 6,010 ตารางเมตร แต่มีความปราณีตมาก เป็นสถานที่ทางศาสนาและมีความงามเหมือนสวน ซ่อนอยู่ในถนนกู่หลงเวสต์ที่พลุกพล่าน เพื่อให้ความสงบในขณะเสียงดัง แสดงถึงการไล่ตามของเต๋าที่ว่า “หนทางตามธรรมชาติ” วัดนี้ได้ผ่านการซ่อมแซมอย่างต่อเนื่องตลอดหลายร้อยปี และหลังจากปี 2008 เมืองตาตงได้ดำเนินโครงการเพื่อการปกป้องและฟื้นฟูเมืองโบราณ วัดนี้ได้ผ่านการปรับปรุงใหญ่ซึ่งเปิดให้สาธารณะในปี 2011 การจัดรูปแบบของทั้งชุดวัดคล้ายกับเต่า เพราะเทพผู้พิทักษ์ทางเหนือในลัทธิเต๋า ซวนอู มีลักษณะคล้ายเต่า เป็นสัญลักษณ์ของอายุยืนและความมั่นคง ประตูภูเขาที่อยู่ด้านหน้าของวัดแสดงถึงหัวเต่า และ 'อาคารเว่ย' สามชั้นที่อยู่กลางลานสุดท้ายแสดงถึงหางเต่า นี่คือวัดเต๋าที่มีค่า และรูปแบบสถาปัตยกรรมโดยรวม ส่วนประกอบเคลือบที่สวยงาม การแกะสลักไม้ และการแกะสลักอิฐคุ้มค่ากับการชื่นชมอย่างละเอียด ที่นี่มีการบูชาหนึ่งในอาจารย์เต๋า “ลวี๋ตงบิน” และมีคำแนะนำละเอียดเกี่ยวกับตำนานของเขาใน “หออาจารย์” แน่นอนว่า หากคุณได้ไปเที่ยววัดแขวนโดยใช้บริการ “เส้นทางเซนแขวน” ของเรา คุณควรมีความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับบุคคลในตำนานนี้เช่นกัน ผู้เข้าชม ผู้บูชาธูป และผู้มีความเชื่อทั่วไปต้องเข้าสู่ประตูด้านข้างด้านซ้ายและขวา และไม่สามารถใช้ประตูหลักกลางได้ ซึ่งเปิดเฉพาะสำหรับจักรพรรดิ มีพระเจ้า และผู้ปฏิบัติเบาะที่ประสบความสำเร็จ เพราะประตูกลางแสดงถึง “ประตูสวรรค์” หรือ “เส้นทางศักดิ์สิทธิ์” ซึ่งเป็นทางผ่านสำหรับพระเจ้าและพลังจากฟ้าและดิน หากมนุษย์เข้าหรือออกจากประตูกลางอย่างสบาย ๆ ถือว่าไม่ให้เกียรติ ข้ามเส้น และอาจ “ทำให้พระเจ้ารู้สึกไม่พอใจ” เมื่อเข้าผ่านประตูด้านซ้าย ให้ก้าวด้วยเท้าซ้ายก่อน; เมื่อเข้าผ่านประตูด้านขวา ให้ก้าวด้วยเท้าขวาก่อน อย่าเหยียบที่ธรณี - ธรณีแทนที่ “เขตแดน” เส้นแบ่งระหว่างสิ่งศักดิ์สิทธิ์และโลกทั่วไป. ลำดับการท่องเที่ยว: ประตูเขา - หอหลิงกวน → หออาจารย์ → หอหวู่ตี → หอคุณนาย → หอซานชิง → ลานตะวันตก
ราคาเข้าสถานที่: 40 หยวน ระยะเวลาที่แนะนำในการเยี่ยมชม: 1.5 ชั่วโมง เวลาทำการ: 1 พฤศจิกายน ถึง 30 เมษายน ของปีถัดไป: 08:30-17:30 (การขายตั๋วและการเข้าชมจะหยุดที่ 17:00) 1 พฤษภาคม ถึง 31 ตุลาคม: 08:00-17:30 (การขายตั๋วและการเข้าชมจะหยุดที่ 17:00) นี่คือวัดในยุคเลียว-จิน ที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการเก็บรักษาไว้อย่างดีที่สุดในประเทศจีนในขณะนี้ และยังเป็นหนึ่งในหน่วยปกป้องมรดกวัฒนธรรมที่สำคัญระดับชาติที่แรก ๆ ที่ได้รับการคัดเลือก สร้างขึ้นในกลางศตวรรษที่ 8 ถูกทำลายในต้นศตวรรษที่ 12 จากสงคราม และได้ถูกสร้างขึ้นใหม่ในกลางศตวรรษที่ 12 ในปี 1445 ได้รับชื่อ “เสียนฮั่วยซี” จากจักรพรรดิในขณะนั้น ปัจจุบัน วัดนี้เป็นวัดในยุคเลียว-จิน ที่ใหญ่ที่สุดและสมบูรณ์ที่สุดในประเทศจีน จึงทำให้มีความคล้ายคลึงกับวัดฮัวยันที่เยี่ยมชมก่อนหน้านี้ แต่สถานีเสียนฮั่วยซีได้รับการเก็บรักษาไว้อย่างดีกว่า ขณะนี้ วัดนี้มีพื้นที่ 52,543 ตารางเมตร ยาว 209 เมตรจากเหนือไปใต้ และกว้าง 251.4 เมตรจากตะวันออกไปตะวันตก มีอาคารเก่าแก่หลักทั้งสี่ที่เรียกว่า “หนึ่งเลียวและสามจิน” โดยมีมหาวิรวรน Hall หนึ่งใน “แปดอาคารที่ยิ่งใหญ่ในยุคเลียวของจีน” ซึ่งคุ้มค่าที่จะสำรวจสำหรับผู้ที่สนใจในประวัติศาสตร์และศิลปะ ลำดับการทัวร์: วู่หลงเจียวปี้ → ชานหมิง (หอเทียนหวัง) → หอซานเซิง → หอมหาวิรวรน
เข้าชมฟรี เวลาที่แนะนำในการเยี่ยมชม: 30 นาที เวลาทำการ: 1 พฤษภาคม - 31 ตุลาคม: 08:00-18:00 (ปิดเคลื่อนที่ 17:30) 1 พฤศจิกายน - 30 เมษายนของปีถัดไป: 08:30-17:30 (ปิดเคลื่อนที่ 17:00) วัดขงจื๊อเขตดาตงเป็น “วัดขงจื๊อ + โรงเรียนของรัฐบาล” ที่มีระดับสูงสุดในดาตง ซึ่งสร้างขึ้นในปี 426 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นเอกสารที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์จีนว่าด้วยการตั้งวัดขงจื๊อภายในโรงเรียน และถือเป็น “แหล่งความรู้ของการเรียนการสอนของจีน” วัดนี้กลายเป็นโรงเรียนของรัฐบาลอย่างเป็นทางการในดาตงในปี 1375 ทำหน้าที่เป็นสถานที่บูชาขงจื๊อและเป็นสถาบันการศึกษาและศูนย์การศึกษาขงจื๊อที่มีระดับสูงที่สุดในเขตดาตง ในปัจจุบันเป็นอาคารโบราณขนาดใหญ่ในมุมตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองโบราณดาตง เป็นหน่วยการปกป้องมรดวรรค์ทางวัฒนธรรมในมณฑลชานซี มีพื้นที่ประมาณ 40,000 ตารางเมตร。 ในอารยธรรมแรกเริ่มของโลก การศึกษาเกือบทั้งหมดขึ้นอยู่กับ “สถานที่พิธีกรรมที่ศักดิ์สิทธิ์/มีอำนาจ” โดยมีการบูชาที่มุ่งไปยังเทพเจ้า ความเป็นเอกลักษณ์ของวัดขงจื๊อของจีนอยู่ที่การบูชาผู้ทรงปัญญาขงจื๊อ โดยเน้นมนุษยนิยมและลัทธิเสรี มันไม่ได้บูชาเทพเจ้า แต่บูชาผู้ทรงปัญญา; มันไม่ได้พึ่งพาอำนาจศักดิ์สิทธิ์ แต่ให้เกียรติต่อมรดกทางวัฒนธรรมและการศึกษา ระบบนี้ที่เน้นมนุษยธรรมและเสริมการเมืองด้วยการศึกษา เป็นภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของจีนและวัฒนธรรมขงจื๊อทั้งหมดในเอเชียตะวันออก แม้ว่าจะมีรูปปั้นขงจื๊อยืนอยู่ที่นี่และเขาจะถูกระลึกถึงทุกปี แต่ก็ไม่ได้ถูกบูชาเป็นพระเจ้า แต่เป็นผู้ที่เคารพนับถือในฐานะผู้สอน ผู้ทรงปัญญา ผู้สอน และผู้รวมวัฒนธรรม—ไม่ใช่พระเจ้า ผู้สร้าง หรือผู้ช่วยให้รอด ขาดพลังเหนือธรรมชาติ การไถ่ถอนในชีวิตหลังความตาย หรือการเปิดเผยศาสนธรรม จุดประสงค์ของการบูชาคือการยกย่องความชอบธรรมของเต๋า เน้นการศึกษา ชี้แจงความสัมพันธ์ของมนุษย์ และส่งเสริมการให้ความรู้ ซึ่งแตกต่างโดยสิ้นเชิงจากความต้องการหลักของศาสนาใด ๆ ในการขอบุญ ขอให้พ้นภัย ได้รับการเกิดใหม่ หรือสารภาพ ขงจื๊อมีความสำคัญในเชิงจริยธรรมที่เป็นโลกียะ ปรัชญาการเมือง และระบบการศึกษา ไม่เคยบูชาอำนาจเหนือธรรมชาติ เน้น “เคารพภูตผีและเทพเจ้าแต่รักษาระยะห่าง” ซึ่งเป็นความแตกต่างที่สำคัญที่สุดจากศาสนา พิธีกรรมที่วัดขงจื๊อเป็นพิธีที่มีลักษณะตามระเบียบที่เกิดขึ้นหลังจากที่โรงเรียนขงจื๊อเปลี่ยน “ความคิด” เป็น “วัฒนธรรมที่ชอบธรรมของชาติ” โดยใช้รูปแบบพิธีที่เคร่งเครียดที่สุด สร้างความศักดิ์สิทธิ์ของการศึกษา ความชอบธรรมของวัฒนธรรม และความชอบธรรมของจริยธรรมทางสังคม ยก “การเคารพอาจารย์และให้คุณค่ากับการศึกษา” ขึ้นสู่ระดับสูงสุดของมารยาทแห่งชาติ พฤติกรรมทางวัฒนธรรมนี้ซึ่งดำเนินต่อมายาวนานเกือบสองพันปี ยังได้วางรากฐานสำหรับความเคารพในความรู้และความรักในการเรียนรู้ที่ฝังลึกในหัวใจชาวจีน ดังนั้นทำไมผู้คนถึงให้เกียรติขงจื๊ออย่างสูง? เราจะบอกคำตอบให้คุณที่หน้าห้องใหญ่แห่งความสำเร็จ。 ลำดับการเยี่ยมชม: ประตูหลิงซิ่ง → ประตูพิธีกรรม → บ่อน้ำแพน + สะพานนักเรียนชั้นนำ → ประตูความสำเร็จใหญ่ → ห้องใหญ่แห่งความสำเร็จ → ศาลาเซินจิง
เข้าชมฟรี ระยะเวลาที่แนะนำในการเยี่ยมชม: 30 นาที เวลาทำการ: 08:30-17:00 (เข้าชมครั้งสุดท้ายเวลา 17:00) หากวัดขงจื๊อเป็น “หัวใจของวัฒนธรรม” ในต้าถง วัดกวนอี่ก็เป็น “จิตวิญญาณของความกล้าหาญ” หอใหญ่แห่งนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 อุทิศให้กับกวนอู่ “ผู้ทรงภูมิปัญญาแห่งสงคราม” ในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม กวนอู่ยืนเคียงข้างขงจื๊อ “ผู้ทรงภูมิปัญญาแห่งวัฒนธรรม” ร่วมกันสร้างกระดูกสันหลังทางจิตวิญญาณของประชาชนจีน บันทึกทางประวัติศาสตร์บ่งชี้ว่าเดิมทีมีวัดกวนอี่ทั้งหมด 16 แห่งในต้าถง โดยวัดที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดคือวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของหอระฆัง ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ “วัดใหญ่” โดยชาวบ้าน เป็นสมบัติของชาติที่เป็นอันดับสองรองจากวัดฮัวยานและวัดซานหู สถาปัตยกรรมจากศตวรรษที่ 13 ที่มีอยู่ประกอบด้วยประตูเขา หอไหว้ พระอุโบสถ และอาคารชุนชิวตามแนวแกนกลาง ครอบคลุมพื้นที่รวม 12,000 ตารางเมตร น่าสนใจที่ว่า สถานที่แห่งนี้ได้รับการอนุรักษ์เพราะเคยถูกใช้เป็นโรงเรียน ทำให้เป็นอาคารยุคหยวน (ศตวรรษที่ 13) เพียงแห่งเดียวที่เหลืออยู่ในเขตเมืองของต้าถง ลำดับการเยี่ยมชม: ประตูเขา → หอไหว้ → พระอุโบสถ → อาคารชุนชิว
ตั๋ว: 10 หยวน ระยะเวลาที่แนะนำในการเยี่ยมชม: 15-20 นาที เวลาทำการ: 08:30-17:00 กำแพงที่งดงามนี้สร้างขึ้นในปี 1392 มีความยาว 45.5 เมตร สูง 8 เมตร และหนา 2.02 เมตร อายุ 350 ปีมากกว่ากำแพงมังกรเก้าในพระราชวังต้องห้ามในปักกิ่ง และมีขนาดใหญ่กว่าและดูสง่างามยิ่งกว่า เป็นกำแพงมังกรเก้าที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดที่ยังมีอยู่ในประเทศจีน มังกรเก้าองค์บนกำแพงนี้มีท่าทางที่เป็นเอกลักษณ์ ทั้งหมดแตกต่างกันออกไป สว่ายวนอยู่กลางคลื่นเมฆและหมอก โดยมังกรกลางเป็นจุดสนใจของภาพวาดทั้งหมดเพราะมันเป็นสีเหลือง ในยุคนั้น สีเหลืองเป็นสีที่เฉพาะเจาะจงสำหรับเชื้อพระวงศ์ ทางด้านซ้ายและขวาของมังกรเหลืองกลางจะมีมังกรสีม่วงสองตัว; ต่อไปอีกจะมีมังกรสีเหลืองสองตัว; ที่ขอบสุดจะมีมังกรสีเขียวสองตัว การจัดเรียงนี้ไม่ใช่เรื่องสุ่ม มันปฏิบัติตามลำดับพิธีการที่เคร่งครัด: กลางที่เคารพ, เหลืองที่สูงส่ง, ม่วงตามมา มังกรทั้งเก้าต้องมองหน้ากันเป็นคู่ สร้างความรู้สึกสมดุลที่มั่นคงอย่างยิ่ง สื่อถึง 'สันติภาพทั่วแผ่นดิน' และ 'ความเป็นหนึ่งเดียวของเก้าจังหวัด' (จีนมีเก้าจังหวัดในสมัยโบราณ) กำแพงมังกรเก้าในต้าถงได้ทนผ่านพายุฝนกว่า 600 ปี ยังคงเปล่งประกายสดใส นี่ไม่เพียงแต่เกิดจากวัสดุเคลือบคุณภาพสูงเท่านั้น แต่ยังเป็นเทคนิคสถาปัตยกรรมที่เรียกว่า 'การหยดน้ำสองหยด' มองที่ยอด: หลังคาของมันเป็นสไตล์หลังคาปะรำที่ไม่เพียงแต่สวยงาม แต่ที่สำคัญคือระบายน้ำฝนได้อย่างมีประสิทธิภาพไปยังด้านหลังของกำแพง ป้องกันไม่ให้น้ำฝนกัดเซาะพื้นผิวเคลือบของกำแพงโดยตรง มองที่ฐาน: ฐานทำจากที่นั่งซูมิหนาหนึ่ง มีการแกะสลักอย่างประณีตด้วยสัตว์และดอกไม้ต่าง ๆ ไม่เพียงแต่ตกแต่งอย่างสวยงาม แต่ยังสำคัญต่อการรองรับกำแพงทั้งหมดอย่างมั่นคงเพื่อป้องกันความชื้นจากพื้นดินไม่ให้ก่อให้เกิดความเสียหาย ประวัติของกำแพงมังกรเก้า — กำแพงมังกรเก้านี้เดิมเป็นของไดหวังฟู (พระราชวังของเจ้าชาย) เจ้าชายไดคนแรกมีชื่อว่า 'จู กุย' เป็นบุตรชายคนที่สิบสามของจักรพรรดิ ถูกส่งไปป้องกันต้าถงซึ่งถูกมองว่าเป็น 'ประตูสู่ปักกิ่ง' ในขณะนั้น เป็นการบ่งบอกถึงสถานะอันสูงส่งของเจ้าชายได เมื่อมาถึงต้าถง เจ้าชายไดได้สร้างแมนชั่นขนาดใหญ่สำหรับตนเอง โดยมีแบบอย่างมาจากสไตล์ของพระราชวังต้องห้ามในหนานจิง ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 180,000 ตารางเมตร ยาว 690 เมตร และกว้าง 260 เมตร ขนาดและรูปแบบของมันสามารถมองเห็นได้ว่าเป็น 'รุ่นเล็ก' ของพระราชวังต้องห้ามในปักกิ่ง กำแพงมังกรเก้าที่เราเห็นในปัจจุบันตั้งอยู่ด้านหน้าประตูหลักของไดหวังฟู ทำหน้าที่เป็นกำแพงหน้าจอเพื่อแสดงความงดงามและความรุ่งเรืองของแมนชั่น บันทึกทางประวัติศาสตร์บรรยายว่าเขามี 'อารมณ์รุนแรง' มีอำนาจมากในพื้นที่ในท้องถิ่น บางครั้งจึงสร้างปัญหาบนถนนกับลูกชายและทหารของครอบครัว ศาลจึงได้เตือนเขาหลายครั้งและลดจำนวนองครักษ์และอำนาจของเขา แต่เนื่องจากเชื้อสายสูง เขาจึงรักษาตำแหน่งจนถึงแก่ชีวิต จากเจ้าชายไดคนแรกจู กุย มีเจ้าชายไดทั้งหมด 11 รุ่นที่อาศัยอยู่และทำธุรกิจอย่างเป็นทางการในแมนชั่นนี้ ดังนั้นไดหวังฟูจึงไม่เพียงแต่เป็นที่อยู่อาศัย แต่ยังเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางการเมืองและการทหารของชายแดนเหนือในราชวงศ์หมิง จนกระทั่งปี 1644 เมื่อกองทัพชาวนาที่ก่อการร้ายยึดเมืองนี้ เจ้าชายไดคนสุดท้ายถูกฆ่าตาย และแมนชั่นถูกไฟไหม้จนเกือบกลายเป็นซาก ในปี 1649 ต้าถงประสบกับการก่อการกบฎทางทหารอีกครั้ง ได้รับความเสียหายจากการสังหาร และมีอาคารที่เหลือถูกทำลายมากขึ้น ไดหวังฟูจึงสูญหายจากพื้นดินไปโดยสิ้นเชิง ในท่ามกลางสงครามชุดนี้ มีเพียงกำแพงหน้าจอที่สร้างขึ้นก่อนพระราชวัง — กำแพงมังกรเก้า เท่านั้นที่มีชีวิตรอดอย่างอัศจรรย์ ดังนั้นมันไม่ใช่เพียงแค่กำแพง แต่เป็นประวัติศาสตร์ที่งดงามที่ถูกแช่แข็งในเวลา มันเป็น 'ผู้รอดชีวิต' เพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของราชวงศ์ของเมือง มันเป็นพยานถึงความรุ่งเรืองและการทำลายของแมนชั่น เช่นเดียวกับความโหดร้ายและความยุติธรรมของประวัติศาสตร์ — อำนาจจะกลับกลายเป็นเถ้าถ่านในที่สุด สิ่งเดียวที่สามารถคงอยู่ได้คืองานศิลปะและความชำนาญ ในปี 2011 เมืองต้าถงได้เริ่มโครงการก่อสร้างขึ้นใหม่ของไดหวังฟู โดยสร้าง 'พระราชวังต้องห้ามขนาดเล็ก' นี้ขึ้นใหม่ที่ไซต์เดิมตามเอกสารทางประวัติศาสตร์และกฎระเบียบของราชวงศ์หมิง หากคุณสนใจสามารถไปเยี่ยมชมได้หลังอาหารเย็น และจะมีการแสดงชุดหนึ่งซึ่งได้รับคำชมเชยอย่างดี
นอกจากการเตรียมอาหารที่แท้จริงจากเซี่ยนซีทางเหนือให้กับคุณแล้ว เรายังมีจานฟิวชันที่เป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่นอีกด้วย แน่นอนว่าเมื่อพิจารณาถึงลักษณะเฉพาะของเส้นก๋วยเตี๋ยวที่หั่นด้วยมีด การลองรสชาติที่แตกต่างกันก็เป็นสิ่งที่น่าสนใจไม่น้อย
เมื่อแสงสีสันและเงาอันสดใสของกำแพงมังกรเก้าตัวเผยออกมาในเบื้องหน้า การเดินทางสำรวจในวันนี้ของเรากำลังจะสิ้นสุดลงอย่างน่าพอใจ เมื่อมองย้อนกลับไปที่การเดินทางของเรา จากจิตรกรรมฝาผนังขนาด 900 ตารางเมตรที่ถูกวาดขึ้นอย่างประณีตโดย Dong An ที่วัด Huayan เป็นระยะเวลากว่า 33 ปี จนถึงอัศจรรย์ทางสถาปัตยกรรมของยุค Liao และ Jin ที่วัด Shanhua ซึ่งยืนหยัดทนทานต่อการทดสอบของเวลา; จากการหลอมรวมสไตล์จีนและตะวันตกอย่างไม่เหมือนใครในมัสยิดใหญ่ ไปจนถึงศิลปะทางศาสนาของอุทยานชุนหยาง วัดเหวิน และวัดกวนดี้ ที่แต่ละแห่งแสดงถึงเสน่ห์ทางจิตวิญญาณ—เราได้สำรวจทุกรอบและเป็นพยานว่า มนุษยชาตินั้น ด้วยอายุขัยที่ จำกัด ของตน สร้างสรรค์ความงดงามที่เข้าถึงความเป็นนิรันดร์. ในสมบัติล้ำค่าทางศิลปะเหล่านี้ ซึ่งแสดงถึงความสง่างามที่ไม่เหมือนใครแต่ปิดบังการแสวงหาความงามและศรัทธาที่สัมพันธ์กันของมนุษย์ คุณเข้าใจความอ่อนโยนและความเปิดกว้างของศรัทธาในแบบจีนหรือไม่? ที่นี่ พุทธศาสนา เต๋า ขงจื๊อ และอิสลาม ข้ามพรมแดนทางศาสนาอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน. ตามที่เราเห็นในวันนี้ ศรัทธาในแบบจีนไม่ได้ขึ้นอยู่กับพลังศักดิ์สิทธิ์อย่างไม่มีกำหนด; กลับกัน มันสะท้อนความมั่นคงที่ตั้งอยู่: เราบูชาเทพเจ้าถึงแม้ไม่ต้องยอม surrender fate ทั้งหมด แต่เพื่อแสวงหาความสงบภายในและได้รับกำลังใจที่จะก้าวไปข้างหน้าในคลื่นของชีวิต; อย่างไรก็ตาม เราเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าผู้สร้างความงดงามนิรันดร์ที่แท้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจิตรกรรมฝาผนังของวัด Huayan ที่ทำให้เวลาโค้งลง เป็นผู้ที่เหมือน Dong An ผู้ซึ่งมอบชีวิตที่ จำกัด ของตนด้วยความพยายามสูงสุด. สิ่งที่เรียกว่า “พลังศักดิ์สิทธิ์” เป็นเพียงการตีความเชิงกวีของความมุ่งมั่นสูงสุดของมนุษยชาติ. หากไม่มีการมุ่งเน้นชีวิตครึ่งหนึ่งของ Dong An ก็จะไม่มีหมึกและสีที่ยังคงดังก้องอย่างทรงพลังหลังจากผ่านไปหนึ่งพันปี. ความเชื่อนี้เกี่ยวกับ “ความพยายามของมนุษย์” ได้ถูกฝังอยู่ในรากฐานทางจิตวิญญาณของคนจีนมาอย่างยาวนาน: เราสวดมนต์และนับถือศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เพียงเพื่อมอบ fate ของเราอย่างเต็มที่ แต่เพื่อดึงกำลังใจในการก้าวไปข้างหน้า ยึดถือที่ควบคุม destinies ของเราอย่างมั่นคง. ขอให้สมบัติล้ำค่าทางศิลปะที่ทำให้เวลาแข็งตัวนี้กลายเป็นชิ้นส่วนที่คุณจะจดจำได้ และหวังว่า การเดินทางในวันนี้จะไม่เพียงแค่ทำให้คุณประทับใจกับจุดสูงสุดของศิลปะศาสนาโบราณจีน แต่ยังทำให้คุณรู้สึกถึงความมุ่งมั่นสูงสุดในศรัทธาและสุนทรียศาสตร์ที่ยาวนานหลายพันปี. หากคุณพอใจกับการเดินทางในวันนี้ โปรดให้ข้อเสนอแนะแบบบวกกับเรา ซึ่งจะช่วยนักเดินทางคนอื่นที่ต้องการดำดิ่งลึกลงไปยังประเทศจีนและสำรวจเส้นทางวัฒนธรรมของมันได้มาก. แน่นอนว่าหากมีสิ่งใดที่ทำให้คุณไม่พอใจ โปรดแจ้งให้เราทราบอย่างรวดเร็ว; สิ่งนี้จะกระตุ้นให้เราปรับปรุงบริการอย่างต่อเนื่อง. ขอบคุณมาก และขอให้คุณฝันดีในคืนนี้. ราตรีสวัสดิ์.
1. ยกเว้นวังชุนยางที่ปิดในวันจันทร์ สถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ เปิดให้บริการตลอดทั้งปี.
2. กรุณาสวมรองเท้าที่สบาย เนื่องจากจะมีการเดินมากในวันนี้.
3. พยายามพกพาแบตเตอรีสำรองเพื่อให้แน่ใจว่าโทรศัพท์ของคุณชาร์จอยู่.
4. กรุณาอย่านำสิ่งของมากเกินไป โดยเฉพาะมีดและสิ่งของที่บอบบาง.
5. กรุณานำพาสปอร์ตหรือสำเนาของมันไปด้วย.
6. กรุณาใส่ใจต่อป้าย 'ห้ามถ่ายภาพ' หรือต้อง 'ไม่ใช้แฟลช' ก่อนเข้าสู่สถานที่ทางศาสนา และไม่สามารถนำอาหารที่มีเนื้อหมูเข้าไปในมัสยิดใหญ่ได้.
7. เมื่อทานอาหาร หากคุณไวต่ออาหารเผ็ด คุณสามารถบอกพนักงานเสิร์ฟว่า 'ไม่เผ็ด' (การแปลจีน-อังกฤษ) หรือ 'หวานน้อย' (การแปลจีน-อังกฤษ).
8. พยายามจองวัดฮัวยานล่วงหน้าอย่างน้อย 3 วัน; วัดอื่น ๆ สามารถจองได้หน้างาน.
9. ห้องโถงหลักของวัดฮัวยานหันหน้าไปทางทิศตะวันออกและมีแสงแดดส่องเข้ามาโดยตรงในตอนเช้า ทำให้แสงนุ่มนวล เป็นเวลาที่ดีที่สุดในการชื่นชมทัศนียภาพ.
เข้าสู่ระบบแอป EasyGo China ด้วยอีเมลที่ใช้ตอนชำระเงิน สิ่งที่คุณซื้อจะแสดงใน ทริปของฉัน
เส้นทางของคุณใช้งานได้ในแอปเป็นเวลา 2 วันหลังซื้อ
ค่าเข้าชมและการจองอาจแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อมูลทางการของสถานที่ท่องเที่ยวก่อนเดินทาง
★ 5.0 / 5 · รีวิว 6 รายการจากนักเดินทางในแอป
Even the kids were impressed. Huayan Temple's pure copper underground palace is shiny enough to wow anyone, and the Nine Dragon Wall is a great photo stop. Shanhua Temple and the Confucius Temple are quieter and calmer. Lunch was a hit with the family, and the pace meant nobody got museum fatigue. A great introduction to why Datong matters.
Datong surprised us completely. The Great Mosque from 1324 blends Islamic and Chinese styles seamlessly. Shanhua Temple's perfectly preserved layout moved me most. We left feeling we had only scratched the surface — a heavyweight history day, and one that rewards a slow pace.
Photographers and art lovers, go to Datong for Shanhua Temple alone — one of the few Buddhist temples in China with a completely preserved original layout, and the proportions are flawless. Huayan Temple's murals and the Great Mosque complete a day of remarkable religious art. Nearly empty on a weekday; I had whole halls to myself.
The murals at Huayan Temple took thirty-three years to paint. That kind of devotion reminds me of Giotto and Michelangelo — religious art turns a human life into a tool for touching eternity. Shanhua Temple is the most complete Liao-Jin Buddhist temple that survives; in one day we saw Buddhist, Taoist, Confucian and Islamic heritage. Rare anywhere in the world.
This Datong old-city temple loop was my kind of day: structured, walkable, and packed with “how did they build this?” moments. Huayan Temple was the standout—Liao–Jin architecture plus the murals and that pure copper underground palace felt both spiritual and seriously impressive from a craftsmanship standpoint. I also loved how the tour didn’t treat Datong as “only Buddhist sites”: the Great Mosque, Confucian Temple, and Chunyang Palace made the city’s cultural mix feel real, not just a textbook idea. The Nine-Dragon Wall was a perfect photo stop—bright glaze, bold Ming-era presence, and easy to appreciate even if you’re not a history expert. Food planning was a lifesaver: I got to focus on art and details, then refuel with knife-cut noodles and a classic pork or beef noodle bowl without hunting around.
Фрески храма Хуаянь перехватывают дыхание, ляо-цзиньский зал храма Шаньхуа трогает до слёз своей сохранностью, глазурь Девятидраконовой стены слепит на солнце — Датун собрал «семейный альбом» религиозного искусства Китая. Изучая язык, я выучила здесь новые слова: величественно, торжественно, безмятежно.
ไอเดียเพิ่มเติมสำหรับวันที่คุณจะจดจำ
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง