อาหารเช้า → หวงชือจ้าย → ลำธารจินเจียน → แกลเลอรีชิลี่ → อาหารเย็น → เสน่ห์เซี่ยงซี
อาหารเช้าเป็นมื้อสำคัญในวันนี้ เพราะจะมีการเดินป่าในเวลา 5-6 ชั่วโมงข้างหน้า และในพื้นที่ท่องเที่ยววูลิ่งหยวนไม่มีอาหารแนะนำมากนัก ดังนั้นจึงแนะนำให้กินให้ดีและอิ่มให้มากที่สุด ถ้าคุณอยากกินสิ่งที่คุ้นเคย มี KFC ในพื้นที่นี้ สำหรับจานก๋วยเตี๋ยว คุณสามารถเลือกก๋วยเตี๋ยวหรือบะหมี่ข้าวเป็นส่วนผสมหลัก; ก๋วยเตี๋ยว（面条）มีรสชาติอร่อยเข้มข้น ในขณะที่บะหมี่ข้าว（米粉）มีความเบาและสดชื่นกว่า แค่บอกพนักงานเสิร์ฟว่าคุณชอบอะไร และราคาเท่ากันหมดแล้ว.
หากคุณมีจำนวนคนในกลุ่ม 2 คนหรือน้อยกว่า แนะนำให้ไปที่ [สถานีขนส่งผู้โดยสาร Wulingyuan] คุณสามารถเดินหรือเรียกแท็กซี่ไปที่นั่น โดยตรงซื้อบัตรเข้าที่ 'ป่าไม้' จากตู้จำหน่ายบัตรในห้องโถง การเดินทางใช้เวลาประมาณ 30 นาที โดยมีรถบัสออกทุก 25-30 นาที ไม่ต้องกังวลหากคุณไม่เข้าใจอินเทอร์เฟซของตู้จำหน่ายบัตร คุณสามารถหาคำแนะนำภาษาอังกฤษเกี่ยวกับวิธีการใช้ตู้จำหน่ายบัตร และพนักงานใกล้เคียงก็ยินดีที่จะช่วยเหลือคุณ หลังจากนั้นคุณจะเดินผ่านทางเดินยาว และมีป้ายมากมายตามทางเดิน ให้หาทางเดินที่เขียนว่า 'สถานีป่าไม้'（森林公园站）และเข้าคิวที่นั่น. หมายเหตุ: หากมีคนที่ทางเข้าของสถานีรถบัสบอกว่าคุณไม่สามารถขึ้นรถบัสข้างในได้อีก หรือว่ามีรถบัสภายในไม่อยู่ และแนะนำให้คุณไม่เข้ามาที่สถานี ให้เพิกเฉยพวกเขา. หลังจากซื้อบัตรแล้ว ให่เข้าสู่พื้นที่ขึ้นรถ ไม่มีด่านตรวจบัตรที่ทางเข้า และคุณไม่ต้องแสดงใบเสร็จหรือสวิงบัตรประจำตัว ไม่มีใครตรวจบัตรจนกว่าคุณจะอยู่บนรถบัส. หากคุณไปป่าไม้เมื่อวานและมีการจดจำใบหน้าที่ทางเข้า คุณสามารถผ่าน 'ช่องทางเข้าใหม่ครั้งที่สอง' ที่ประตูทางทิศใต้และเข้าด้วยการจดจำใบหน้าโดยตรง.
เวลาเปิด: ทุกวันตลอดทั้งปี 07:30 - 18:30 ระยะเวลาเยี่ยมชมที่แนะนำ: 1 - 3 ชั่วโมง โดยระวังว่าถ้ามีผู้คนถ่ายรูปที่สถานที่ท่องเที่ยวมากเกินไป อาจมีระยะเวลาใช้จ่ายในการรอเป็นเวลานาน ซึ่งอาจทำให้ต้องใช้เวลาเยี่ยมชมมากขึ้น หัวงสี่ไช่เป็นเขตท่องเที่ยวหลักแห่งวนอุทยานป่าช้างเจียเจี้ยนและเป็นสถานที่กำเนิดของการท่องเที่ยวช้างเจียเจี้ยนด้วย ในปลายปี ค.ศ. 1979 มอสเตอร์ภาพวาดหมึกจีน อู กวนจง ได้เยี่ยมชมสวนพันธุ์ป่าช้างเจียเจี้ยนเพื่อวาดภาพสเก็ตช์ และค้นพบหัวงสี่ไช่ ซึ่งเขาเขียนว่าเป็น "มงกุฎที่สูญหายอยู่ในป่าลึก" และเผยแพร่บทความที่เปิดเผยความลึกลับของช้างเจียเจี้ยนให้กับโลกครั้งแรก เขาได้สังเกตเห็นผาหินเอียงชันขึ้นไปสู่ท้องฟ้า โดยยอดหินและผนังหินยืนเป็นแถว และเส้นข้ามบิดเบี้ยวซ้อนทับกันเป็นรูปภาพ เขายังกล่าวว่าผู้คนมักใช้ภาพเช่น "ลิงมองสันติภาพ" และ "เด็กทุ่มเทกุณาญี" เพื่อชมความงามของรูปธรรมชาติ แต่เขาคิดว่าหินหลายอันมีความงามโดยธรรมชาติ อยู่ในขอบเขตของคล้ายคลึงและไม่คล้ายคลึง เขาเขียนว่า "ความงามที่นี่ไม่แพ้กว่ากุยหลิน แต่ยอดเขาเป็นไปมากลึกลับ เต็มไปด้วยยอดเขาและสูงกว่า และป่าลึกกว่ากุยหลิน" ศิลปินยอดเยี่ยมคนนี้สรุปว่า หลังจากเดินทางผ่านภูเขาชื่อดังหลายแห่ง เขารู้สึกว่าพื้นที่เช่น ยันตาง เหวูอี เจิงเจ้ง และซี่หลิน ไม่สามารถเทียบกับความงามไร้ชื่อของช้างเจียเจี้ยนได้ ดังนั้น 18 ปีต่อมา ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1997 รถเชือกท่องเที่ยวแห่งแรกในหัวงสี่ไช่ ได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่นั้นช้างเจียเจี้ยนจึงเริ่มต้น "ตำนานความงาม" ของมัน ในปัจจุบัน หัวงสี่ไช่ที่เราเห็นอยู่ที่ความสูง 1080 เมตร โดยพื้นที่ยอดเขามี 16.5 เฮกตาเร่ ซึ่งคล้ายกับหินเอเยอร์สในออสเตรเลีย ซึ่งเป็นภูเขาโตปูนหน้าขี้นุ่ม อย่างไรก็ตาม หัวงสี่ไช่ไม่ได้เป็นหินเดี่ยว แต่เป็นป่าหินหนาแน่น มันเป็นที่ทราบกันดีว่าเป็นแพลตฟอร์มชมวิวที่สวยที่สุดในวูลิงหยวน การปีนเขาไป นับไม่ถ้วนยอดหินและยอดหินต่างๆกระจายไปทั่วทุกทิศ และป่าพันธุ์ยอดเขาแสดงความกว้างใหญ่ ให้ผู้คนสามารถมองเห็นวิวสวยงามของช้างเจียเจี้ยนได้ทันที ดังนั้นจึงมีคำกล่าวว่า "ถ้าไม่ไปหัวงสี่ไช่ เดินทางไปช้างเจียเจี้ยนเป็นไปเปล่า" สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้จากตำนานหลายเรื่อง หัวงสี่ไช่ก็ไม่ใช่ยกเว้น มันเกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์จีน คือ จางเหลียง ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในผู้มีวิญญาณฉลาดสุดยอด 10 คนในประวัติศาสตร์จีน 5000 ปี เมื่อชงเหลียงยังเยาว์ ประเทศกำลังพลิกผัน สักวัน ขณะที่เขากำลังเดินเล่นบนสะพาน เขาเจอชายชราที่สวมชุดผ้าประมาณ หนุ่มชราพยายามโยนรองเท้าของเขาลงไปในแม่น้ำข้างล่าง เนื่องจากนั้นจึงขอร้องให้ชงเหลียงไปหาและนำกลับมา แม้ว่าเขาจะประหลาดใจ แต่ก็อดทนและไปหามา ชายชราอีกครั้งขอให้ชงเหลียงช่วยใส่รองเท้าให้เขา และชงเหลียงก็ทำตาม ชายชรารู้สึกว่าชงเหลียงมีคุณธรรมดี จึงเชิญเขาไปพบกันที่สะพานห้าวันต่อมา เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นครั้งแรก ชงเหลียงมาตามเวลา แต่พบว่าชายชรานั่งรออยู่แล้ว ทำให้เขาถึงโกรธ ครั้งที่สอง ชงเหลียงมาสองชั่วโมงก่อนเวลา แต่ก็ยังพบว่าชายชรานั่งรออยู่ ดังนั้นครั้งที่สาม ชงเหลียงจึงรอที่สะพานในกลางคืน และในที่สุดได้รับการยอมรับจากชายชรา ชายชราเลยให้หนังสือวิชาการทหารที่มีค่าแก่เขา และบอกว่า "อ่านหนังสือนี้ จะช่วยให้คุณกลายเป็นครูของจักรพรรดิ" หนังสือวิชาการทหารนี้ในภายหลังกลายเป็นแหล่งความฉลาดสำคัญของชงเหลียง ในภายหลัง ชงเหลียงได้เจอคนชื่อหลิวปัง ซึ่งในเวลานั้นเป็นผู้นำของทหารหลายร้อยคน และมักจะหนีอย่างคลาดเคลื่อน แต่ชงเหลียงเห็นความมุ่งมั่นและความคิดสูงในเขา โดยใช้กลยุทธ์ที่เรียนจากหนังสือวิชาการทหาร เขาช่วยหลิวปังผ่านภาวะวิกฤตหลายครั้ง ช่วยให้เขาพัฒนาตัวเองขั้นต่อก่อนขั้นหลัง และในที่สุดรวมประเทศเป็นหนึ่ง และกลายเป็นจักรพรรดิที่สร้างราชวงศ์ฮั่น หลังจากที่หลิวปังสร้างราชวงศ์ฮั่น ชงเหลียงแนะนำให้เขาลดภาษี เพื่อให้ประชาชนสามารถฟื้นฟูตัวเองได้ และส่งเสริมการฟื้นฟูและการพัฒนาประเทศเศรษฐกิจ แนวคิดการปกครองแบบไม่แทรกแซงเหล่านี้สร้างพื้นฐานอย่างมั่นคงสำหรับความมั่นคงและความเจริญรุ่งเรืองในระยะยาวของราชวงศ์ฮั่น หลิวปังต้องการแต่งตั้งชงเหลียงเป็น "หม่อมเจ้าพระวังหมื่นครัว" (อันดับสูงมากที่มีพื้นที่และประชาชนจำนวนมาก) แต่ชงเหลียงปฏิเสธ เขาพูดว่า "ฝันของฉันเมื่อเป็นเด็กคือช่วยให้โลกมีความสงบ สิ่งที่ฉันต้องการทำตอนนี้แล้วเสร็จสมบูรณ์ ฉันต้องการกลับไปอยู่ในป่าไม้เพื่อสุขสันติ" ดังนั้นหลิวปังจึงให้ทรัพย์สินจำนวนมากแก่เขา เพื่อให้เขาจะหลุดพ้นจากคลื่นความวุ่นวายในการเมือง และในที่สุดเขาได้มีชีวิตอายุเยาว์อย่างสงบและมีความสุข หลักสูตรสำคัญของเรื่องราวของชงเหลียงคือเขาได้รับโอกาสจากความฉลาดและคุณธรรม ใช้ความสามารถของเขาช่วยคนอื่นสำเร็จงานยิ่งใหญ่ และในที่สุดไม่ได้ต้องการอำนาจ แต่เลือกชีวิตที่ต้องการเอง คุณลักษณะ "มีความสามารถและรู้ว่าจะขับเคลื่อนหรือถอยหลัง" ทำให้เขาเป็นบุคคลที่ได้รับการเคารพอย่างสูงในประวัติศาสตร์จีน ในตำนานของห่วงศรีเจ๋อ เจ้าพี่ครูของชงเหลียง คือ เสี่ยวอินทร์ เหลืองโซนท์ เคยบอกเขา "สิบสามปีต่อมา คุณจะเห็นหินเหลืองใต้เขาที่เมืองเก่า จิบว่ย เหล่านั้นก็คือผมเอง" หลังจากเลิกงาน เขาเพื่อแสดงความขอบคุณต่อคำสอนของ เสี่ยวอินทร์ เหลืองโซนท์ ได้เดินทางไปทั่วทุกที่เพื่อหาที่สงบสุขที่เกี่ยวข้องกับ "หินเหลือง" และในที่สุดมาถึงยอดเขาแห่งนี้ในจางเจี้ยเจี่ย เห็นว่ากลุ่มยอดเขามีความพิเศษ ไกลจากเสียงรบกวน และหินส่วนใหญ่มีสีเหลืองเคียว เขาจึงเลือกมาปฏิบัติธรรมตรงนี้ ในภายหลังคนหลังมาชื่อยอดเขานี้ว่า "ห่วงศรีเจ๋อ" เพื่อระลึกถึงความสัมพันธ์ของเขากับ เสี่ยวอินทร์ เหลืองโซนท์ แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานประวัติศาสตร์เพื่อพิสูจน์ว่าชงเหลียงเคยมาถึงห่วงศรีเจ๋อจริงหรือไม่ แต่ตำนานนี้สร้างความเชื่อมโยงทางอารมณ์ระหว่างภูมิทัศน์ธรรมชาติและบุคคลประวัติศาสตร์ และกลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมท้องถิ่น สรุปเส้นทางห่วงศรีเจ๋อ— เส้นทางนี้เป็นแค่คำแนะนำ คุณสามารถตัดสินใจเองว่าจะไปหรือไม่ ปฏิมากรรมอูกวนจง → สแควร์บาร์ออกซิเจนใหญ่ → สถานีล่างของลิฟต์เคเบิลห่วงศรีเจ๋อ → ราชวังหกประหลาด → ยอดเขาพระองค์ → ราชวังเทพเจ้าเก้าเลี้ยว → แพลตฟอร์มสะกดดาว → ประตูคู่ยินดีต้อนรับ → หน้าผนังทองและผนังเหล็ก (ห่วงราชตรีของชงเหลียงตรงข้าม) → ยอดเขาห้าแม่มือ → ยอดเขาเจ้าคู่รัก → เตาอบทองชั้นเก้า → ภาพวาดผนังธรรมชาติ → ผนังสะท้อนเสียง → ยอดเขาปี๊บแก้ว → ผนังเก้าเลี้ยว → สวนหน้า → ต้นสนห่วงศรี (ชี้ไปที่ท้องฟ้า) → ราชวังความสามัคคี → ราชวังขอเพลง (แพลตฟอร์มชมวิวตรงข้ามเพื่อดูร่องสะพาน) → แถวช้างศักดิ์สิทธิ์สังเกต → ยอดเขาแมลงหอยทรงสงอของแม่น้ำทองคำ → เต่าเงินทะเลในหมอก → เจ้าช้างร้องทหาร เพื่อไปยัง "สถานีล่างของลิฟต์เคเบิลห่วงศรีเจ๋อ" เดินไปประมาณ 10 นาที และทางซ้ายคุณจะเห็นป้ายสีน้ำตาลที่ระบุ "เข้าขับรถ" ขับรถสิ่งแวดล้อมเป็นมิตรธรรมชาติไปยังสถานีล่างของลิฟต์เคเบิลห่วงศรีเจ๋อ ใช้เวลาประมาณ 2 นาทีในการเดินทางถึง
ระยะเวลาเดินป่า: ประมาณ 2~3 ชั่วโมง (ไม่นับรวมการถ่ายภาพและการพักผ่อน) ที่นี่ไม่มีตัวเลือกการขนส่ง หากคุณรู้สึกอ่อนเพลีย คุณสามารถสิ้นสุดวันนี้ได้ที่นี่และกลับไปที่ประตูตะวันออกของอู่หลิงหยวน ที่ประตูตะวันออกของอู่หลิงหยวน คุณสามารถเลือกที่จะพักผ่อนหรือนั่งรถไปสำรวจ 'เส้นทางสิบไมล์' หากเมื่อก่อนที่หมู่บ้านหวงชือ คุณได้ชมยอดเขาจากด้านบน โดยการชื่นชมความงามแบบมหภาคของทิวทัศน์แล้ว การเดินป่าในลำธารหางทองคือการเดินระหว่างยอดเขา มองขึ้นไปที่ความยิ่งใหญ่และความชันทจากด้านล่าง แสวงหาอารมณ์ลึกซึ้ง ลำธารหางทองตั้งอยู่ในพื้นที่ท่องเที่ยวหลักของอู่หลิงหยวน ฉางเจียเจี๋ย หูหนาน เป็นลำธารใสน้ำไหลวนระหว่างป่าเขาและหุบเขาที่มีความยาวประมาณ 7.5 กิโลเมตร ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งใน 'ลำธารทางเข้าที่สวยที่สุดในโลก' ตั้งชื่อตามหินหางทองซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ริมลำธาร ที่นี่ภูเขาและน้ำเติมเต็มซึ่งกันและกัน อากาศสดชื่น และทุกฤดูกาลล้วนมีความงดงาม ทำให้ที่นี่เป็นเส้นทางที่เหมาะที่สุดสำหรับการเดินป่า การถ่ายภาพ และการเชื่อมโยงอย่างเงียบสงบกับธรรมชาติในฉางเจียเจี๋ย ลำธารหางทองไม่ใช่จุดที่สร้างความตื่นตาในทันที 'จุดที่มีชื่อเสียงทางอินเทอร์เน็ต' แต่มันคือการเดินทางที่คุ้มค่าที่จะเดินอย่างช้าๆ และสังเกตอย่างละเอียด ประกอบด้วยลำธารที่นุ่มนวล หุบเขาลึก ยอดเขาที่มีชีวิตชีวา และตำนานที่จินตนาการซึ่งสร้างเป็นหอศิลป์ที่มีเอกลักษณ์ที่ดึงดูดผู้มาเยือน หากคุณต้องการมี 'การสนทนา' แบบช้าๆ กับภูเขาและน้ำของฉางเจียเจี๋ย การเริ่มต้นจากลำธารหางทองคือทางเลือกที่ถูกต้องอย่างแน่นอน ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงคือฤดูกาลที่ดีที่สุดสำหรับการเดินป่าที่นี่ ในขณะที่ฤดูร้อนก็เหมาะสำหรับการหนีจากความร้อน; ในวันที่ฝนตก ลำธารจะไหลเร็วขึ้นแต่ต้องระมัดระวังเส้นทางที่ลื่น มีลิงป่าอยู่มากมายตามลำธารหางทอง และคุณสามารถให้อาหารพวกมันได้ แต่โปรดเก็บของมีค่าไว้ในกระเป๋าเป้และอย่าเอาไว้ในมือมิฉะนั้นมันจะถูกหยิบไป นอกจากนี้อย่าเพิ่งถืออาหารในถุงใสในมือเพราะมันจะถูกหยิบไปด้วย นอกจากนี้ อย่าให้ลิงเห็นอาหารทั้งหมดของคุณ มิฉะนั้นก็จะถูกขโมยไปด้วย เส้นทางเดินป่า: ยอดเขาแม่และลูก → ตัดภูเขาเพื่อลงทุนแม่ → ผู้พิทักษ์นกอินทรีของหาง → สถานที่ถ่ายทำ 'การเดินทางสู่ตะวันตก' → หุบเขาลำธารหางทอง → บ่อปลากระโดด → บล็อกหินถล่ม → น้ำล้อมรอบสี่ประตู
แกลเลอรีสิบไมล์ทั้งหมดยาวประมาณ 5 กิโลเมตร มีภูมิประเทศที่เรียบง่าย ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงในการเดินผ่าน. หากคุณรู้สึกเหนื่อย คุณสามารถเลือกที่จะนั่งรถไฟท่องเที่ยว 'แกลเลอรีสิบไมล์' เพื่อผ่าน 'แกลเลอรีสิบไมล์' ซึ่งใช้เวลาประมาณ 10 นาทีไปยังประตูทิศตะวันออกของอุทยานแห่งชาติ Zhangjiajie Forest Park. โปรดทราบว่าหากคุณมุ่งหน้าไปยังประตูทิศตะวันออก ทิวทัศน์ของแกลเลอรีสิบไมล์ทั้งหมดจะอยู่ทางด้านขวาของรถไฟ ดังนั้นคุณอาจลองเลือกนั่งที่ด้านขวา. ราคาตั๋วผู้ใหญ่แบบเที่ยวเดียวอยู่ที่ 38 หยวนต่อเที่ยว ซึ่งไม่รวมอยู่ในตั๋วร่วม 'สามสายเคเบิลและบันไดหนึ่งชุด' ที่มีสี่เที่ยว ต้องซื้อต่างหาก. เรียนรู้เกี่ยวกับแกลเลอรีสิบไมล์ มันคือหุบเขาที่สวยงามล้อมรอบด้วยต้นไม้เขียวชอุ่มและดอกไม้ป่า หินและยอดเขาในที่นี้มีรูปทรงและขนาดทุกประเภท และหินบนภูเขาได้สร้างรูปปั้นหินประมาณ 200 รูปที่มีลักษณะคล้ายคน สัตว์ และนก การเดินผ่านที่นี่รู้สึกเหมือนการเดินเล่นในภาพวาด ดังนั้นมันจึงเรียกว่า 'แกลเลอรีสิบไมล์.' หลักการมองดูของยอดเขาที่นี่คล้ายกับ Huangshizhai และ Jinbian Stream ซึ่งคือ '30% ขึ้นอยู่กับการมองเห็น 70% ขึ้นอยู่กับจินตนาการ.' แม้ว่าแต่ละยอดเขาจะมีชื่อของมันเอง แต่มันเป็นเพียงจินตนาการของผู้ตั้งชื่อ คุณสามารถฝันกลางวันได้อย่างอิสระและตั้งชื่อที่คุณต้องการ. ที่จุดที่ลึกที่สุดของแกลเลอรีสิบไมล์ หลังจากที่รถไฟท่องเที่ยวหยุดที่นั่น ทางไปทางเหนือคือ 'Three Sisters Peaks' ที่มีชื่อเสียง. ยอดเขาทั้งสามสูงประมาณหนึ่งพันเมตร ยืนเรียงกัน ดูเหมือนสามสาวน้อยที่สง่างามจากระยะไกล คนทางซ้ายคือพี่สาวคนโต ที่แบกเด็กไว้บนหลัง; คนกลางคือพี่สาวคนที่สอง ที่อุ้มเด็กในอ้อมแขน; และคนทางขวาคือ น้องสาวคนเล็กที่เพิ่งแต่งงานและตั้งครรภ์ พวกเขาแบกรับภาระในการเลี้ยงดูรุ่นถัดไป แสดงถึงคุณธรรมของความขยันหมั่นเพียร ความอดทน และความมีน้ำใจของผู้หญิงในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม เป็นสัญลักษณ์ของภาพลักษณ์ของผู้หญิง Tujia และสะท้อนให้เห็นถึงการยกย่องและเคารพคุณสมบัติของผู้หญิงในท้องถิ่น. หลังจากไปถึงที่สุดของแกลเลอรีสิบไมล์ คุณสามารถนั่งรถบัสท่องเที่ยวไปสู่ 'ประตูป้าย'（标志门）ได้โดยตรง หากคุณไม่แน่ใจว่าขึ้นรถบัสถูกหรือไม่ คุณสามารถแสดงจุดหมายของคุณให้คนขับดูหลังจากที่ขึ้นรถ จะมีคนช่วยคุณ.
หลังจากวันที่ใช้แรง hiking คุณต้องหิวมากแน่ๆ และเราจัดอาหารเย็นอันหรูหราไว้ให้คุณแล้ว。 แน่นอนว่าถ้าคุณไม่หิว คุณสามารถดู 'ชาร์มิง เซียงซี' ก่อนแล้วค่อยเพลิดเพลินกับอาหารเย็นได้
เวลาการแสดง: การแสดงครั้งแรก 18:20, การแสดงครั้งที่สอง 19:40, การแสดงครั้งที่สาม 21:00, กรุณามาถึงก่อนเวลา 20 นาที. หมายเหตุ: ตารางการแสดงอาจมีการปรับเปลี่ยนตามฤดูกาลท่องเที่ยวที่มีคนเยอะและน้อย ถ้าคุณจะติดตามโปรแกรมมินิของ WeChat อย่างเป็นทางการ. หากคุณยังไม่ได้ทำการจอง คุณสามารถซื้อตั๋วได้ที่หน้างาน; โดยทั่วไปแล้วจะมีตั๋วสำรอง. เรียนรู้เกี่ยวกับ 'เสน่ห์ของลุ่มน้ำตะวันตก' 'เสน่ห์ของลุ่มน้ำตะวันตก' เป็นการแสดงดนตรีและการเต้นรำของชนเผ่าที่มีขนาดใหญ่ซึ่งมีวัฒนธรรมของชนเผ่าตูเจียและเมียวในลุ่มน้ำตะวันตกของจีน เป็นหนึ่งในโครงการวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในจางเจียเจี้ยน. การใช้ภาษาบนเวทีนั้นกระชับและมีพลัง ความเป็นเอกภาพที่ราบรื่นและธรรมชาติขององค์ประกอบท้องถิ่นและยุคสมัยในยุคสมัย ทำให้บ่งบอกถึงผลกระทบทางสายตาที่แข็งแกร่งและการสะเทือนอารมณ์ การแสดงใช้การอธิบายทางคำพูดน้อยมาก จัดส่งเนื้อหาโดยไม่ใช้คำพูด โดยการแสดงออกมาผ่านการเต้นรำ ดนตรี ชุดแต่งกาย และอารมณ์ ทำให้เข้าใจได้ง่ายแม้จะไม่มีความรู้เรื่องจีน. การแสดงมุ่งเน้นไปที่ชนเผ่าเมียวและตูเจีย โดยการรวมองค์ประกอบของการร้องเพลงและการเต้นรำ การแสดงฝีมือ การตีกลอง ชุดแต่งกาย ขนบธรรมเนียม ประเพณีแต่งงาน การร้องไห้ในงานแต่งงาน และการเซ่นไหว้ ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในชนเผ่าผู้ดั้งเดิมในลุ่มน้ำตะวันตก คุณจะได้เห็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติในจีน - 'เพลงการแต่งงานร้องไห้' ของชนเผ่าตูเจีย การเต้นรำด้วยเครื่องประดับเงินของเผ่าเมียว และ 'เต้นรำในวงกลม' ทั้งสามชิ้นดัดแปลงมาจากขนบธรรมเนียมท้องถิ่นอย่างแท้จริง ซึ่งมีคุณค่าทางวัฒนธรรมที่สำคัญ. โรงละครทั้งหมดติดตั้งระบบไฟแสงสีเสียงที่ทันสมัย พื้นหลัง LED และอุปกรณ์เวทีเคลื่อนที่ ซึ่งนำเสนอการผสมผสานของความเป็นจริงและเสมือนจริง โดยเฉพาะในฉาก 'การเต้นรำของเหมาอี' และ 'การร้องไห้ในงานแต่งงาน' ซึ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกและเข้าถึงใจ. การแสดงทั้งหมดแบ่งออกเป็น X ฉาก. คำนำ: กลองไฟ การเป่าฟืนเพื่อสร้างไฟคือหนึ่งในการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์ยุคแรก กลองถือเป็นสื่อสำคัญสำหรับชนกลุ่มน้อยในพื้นที่ใหญ่แห่งเซียงซีที่จะใช้แสดงอารมณ์และระบายความรู้สึก ไฟส่องสว่างให้ความมืด มักสร้างควัน และให้ความอบอุ่น; กลองประกาศการเริ่มวันใหม่ จุดประกายอารมณ์ และปลุกเร้าความดุร้าย นี่คือกลุ่มของคนที่ไม่สามารถใช้ชีวิตได้โดยไร้ไฟและกลอง ความหลงใหล ความคิดสร้างสรรค์ ความกล้าหาญ และความยืดหยุ่นเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นจากไฟและได้รับแรงบันดาลใจจากเสียงของกลอง ตลอดระยะเวลาหลายพันปีของประวัติศาสตร์ ก้าวยิ่งใหญ่และเรื่องราวที่น่าสนใจทุกเรื่องได้ดำเนินไปพร้อมกับเปลวไฟที่ร้อนแรงและเสียงกลองที่ถีบสูง. ฉบับประทับใจ เรื่องราวในงานของนักเขียนชาวจีนสมัยใหม่ เซิน จงเหวิน เกี่ยวกับสาวตูเจียชื่อว่า จุย จุย จุยอาศัยอยู่ ริมแม่น้ำเล็ก ๆ ในลุ่มน้ำตะวันตกกับคุณปู่ของเธอ ซึ่งเป็นคนพายเรือ มีชีวิตที่เรียบง่ายและสงบสุข ทุกวันจุยจะนั่งอยู่ที่หัวเรือ มองดูน้ำไหลอย่างเงียบ ๆ รอเรือพายที่ผ่านไป เมื่อเวลาผ่านไป จุยเติบโตขึ้นและพบกับหนุ่มสองคนที่ชอบเธอ — เทียนเป่าและเฉียวซง หนุ่มทั้งสองแสดงความรู้สึกต่อจุยในรูปแบบที่แตกต่างกัน; เทียนเป่าแสดงความรักของเขาผ่านการกระทำที่เป็นประโยชน์ ในขณะที่เฉียวซงเผยให้เห็นความรักของเขาผ่านบทเพลงอันไพเราะ จุยมีอารมณ์เหมือนน้ำในบึงซึ่งรบกวนด้วยก้อนหินเล็กน้อย โดยลุ่มหลงแต่ไม่เคยสารภาพกับเฉียวซงเพราะความขี้อายของเธอ. แต่โชคชะตากลับเล่นตลกกับพวกเขา เทียนเป่าเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิดในการตามจุย ส่วนเฉียวซงต้องออกจากบ้านเพื่อทำธุระในการจัดงานศพของน้องชาย จุยจึงต้องรออยู่ข้างแม่น้ำวันแล้ววันเล่าสำหรับเฉียวซงที่จะกลับมา เหมือนคำที่คุณปู่เคยบอกเธอว่า "การรอคอยก็เป็นความสวยงามอย่างหนึ่ง." บทนี้มีลักษณะเด่น การแสดงไม่มีความขัดแย้งที่รุนแรงหรือเอฟเฟกต์พิเศษที่หรูหรา แต่สัมผัสหัวใจด้วยการแสดงที่ละเอียดอ่อนและฉากง่าย ๆ. ตระกูลเหยา: ปีนขึ้นบ้าน วิธีการเกี้ยวในแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์กลับสื่อถึงปัญญาและความหลงใหลของพวกเขา และชาวเหยาของลุ่มน้ำตะวันตกก็ไม่แตกต่าง พวกเขารักอย่างอิสระอย่างเร่าร้อนและคลุ้มคลั่ง. “ปีนขึ้นบ้าน” ของชาวเหยาเป็นขนบธรรมเนียมการแต่งงานที่เป็นเอกลักษณ์ที่พัฒนาออกมาจากสังคมแมตริเนียล ชุมชนเหยามักตั้งอยู่ริมแม่น้ำและภูเขา โดยมีบ้านไม้สองชั้นอยู่มากมาย และมีบ้านที่แขวนพิเศษที่สร้างขึ้นให้สาวๆ อาศัยและเกี้ยวกัน เมื่อสาวๆ ถึงวัยที่สามารถมีความรักได้ พ่อแม่จะจัดให้เธอได้อยู่ที่นั่น ในขั้นตอนนี้ ถ้าหนุ่มสาวต้องการจะเกี้ยวสาว เขาจะต้องปีนเสาไปยังบ้านเพื่อเข้าสู่งานนี้ โดยเป็นขนบธรรมเนียมของการ "ปีนขึ้นบ้าน." ที่มาของพิธีกรรมนี้มีรากฐานมาจากสังคมแมตริเนียล ซึ่งผู้หญิงมีบทบาทสำคัญในทางสังคมและครอบครัว ทำให้สาวๆ มีอิสระในการเลือกคู่ครอง "ปีนขึ้นบ้าน" จึงได้เป็นหลักฐานยืนยันในการทดสอบหนุ่ม ๆ หนุ่มที่สามารถปีนขึ้นไปได้ถือว่ากล้าหาญ ฉลาดและแข็งแกร่ง ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่สอดคล้องกับความคาดหวังของสาว ๆ ในคู่คิด ขนบธรรมเนียมนี้ได้ถ่ายทอดมาผ่านการพัฒนาในประวัติศาสตร์และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมเหยา. พิธีกรรมนี้มาพร้อมกับกฎที่เข้มงวด: สตรีที่แต่งงานแล้วห้ามเข้าร่วมในกิจกรรม "ปีนขึ้นบ้าน"; สาว ๆ ที่ยืนยันการแต่งงานต้องไม่อนุญาตให้หนุ่มๆ เข้าร่วม; และห้ามมีการกระทำไม่เหมาะสมระหว่างกระบวนการนี้ ผู้ที่ฝ่าฝืนจะต้องเผชิญกับโทษรุนแรง เมื่อทั้งสองฝ่ายมีความรักซึ่งกันและกันจาก "การปีนขึ้นบ้าน" หนุ่มจะสามารถเข้าบ้านของสาว ๆ เพื่อพบกับพ่อแม่ได้อย่างเปิดเผย การ "ปีนขึ้นบ้าน" ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในเวลาเย็น ภายใต้แสงจันทร์ บ้านที่แขวนจะดูเหมือนในฝัน ขณะที่สาวๆ ปีนขึ้นเพื่อปักผ้าและทอผ้า ขณะที่ชายหนุ่มด้านล่างดึงดูดความสนใจของพวกเธอด้วยการร้องเพลง หวังว่าพวกเขาจะมุ่งหน้าก้าวเดินสู่การเดินทางแห่งความรัก. ความอ่อนหวานของต้นหม่อน ภูเขานับไม่ถ้วนและยอดเขาสูงใหญ่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของภูมิศาสตร์ในจางเจียเจี้ยน หมู่บ้านตั้งอยู่ห่างกันและการแสดงออกจะต้องถูกส่งผ่านการร้องเพลงที่มีเสียงดัง ดังนั้นมรดกทางวัฒนธรรมในศิลปะของการร้องเพลงเสียงสะท้อนของประชาชนซางจี้จึงถือกำเนิดขึ้น เพลงได้กลายเป็นภาชนะแห่งความรัก และในหมู่พวกเขา "ต้นหม่อนตั้งโคม" ได้รับการยกย่องว่าเป็นเพลงรักที่สวยที่สุดในโลก. การแสดงนี้รวมการแสดงศิลปะการเดินทางและการร้องประสานเสียงเพื่อเล่าเรื่องราวความรักที่เคลื่อนไหว ให้ผู้ชมได้ชื่นชมทั้งเพลงรักและแอคโครแบต. เหมาอีป่า “เหมาอีป่า” เป็นฉากที่น่าทึ่งและมีวัฒนธรรมที่รวยรื่น “เหมาอี” เป็นการเต้นรำทางการเสียสละที่เก่าแก่ที่สุดของชนเผ่าตูเจียในลุ่มน้ำตะวันตก แสดงถึงฉากการเสียสละการล่าสัตว์และการทำฟาร์มของบรรพบุรุษในลักษณะที่หยาบกระด้างและมิอาจเสียศูนย์ ได้รับการขนานนามว่า "ฟอสซิลที่มีชีวิตของละครพื้นเมืองจีน." "ความป่าเถื่อน" ที่มันแสดงออกไม่ใช่ความหยาบกระด้าง แต่เป็นจิตวิญญาณดั้งเดิมของธรรมชาติพวกเขาสรรเสริญบรรพบุรุษด้วยความจริงใจ ปรารถนาที่จะเก็บเกี่ยวที่มากมายและแสดงความต้องการในความรักและความสัมพันธ์ระหว่างเพศอย่างตรงไปตรงมา โดยมีความเคารพที่เต็มไปด้วยไหวพริบและปริศนาผสมผสานผ่านอารมณ์ขัน แสดงให้เห็นถึงความหลากหลาย ความอุดมสมบูรณ์ และพลศาสตร์ของรากฐานทางจิตวิญญาณในเซียงซี แสดงให้เห็นถึงชีวิตชีวาอันทรงพลังของประชาชนในโบราณ. การขับเคลื่อนศพในเซียงซี ช่วง 'การขับเคลื่อนศพ' เป็นหนึ่งในฉากที่ลึกลับและอัดแน่นอารมณ์ที่สุดในงานแสดง โดยการรวมตำนานลึกลับของการขับรถศพในเซียงซีและความรู้สึกลึกซึ้งต่อครอบครัวและประเทศ สร้างฉากสงครามที่มาพร้อมกับฟ้าผ่าและเสียงปืนที่ดังกระหึ่ม แสดงให้เห็นถึงการต่อสู้เลือดนองของชนเผ่าตูเจียและความตายอันน่าสลดใจ ตามมาด้วยหมอผีจากเซียงซีที่มาปฏิบัติพิธีเพื่อเริ่มต้นการเดินทางของการขับเคลื่อนศพกลับบ้าน ในหมอก "ศพ" จะเคลื่อนไหวไปพร้อมกัน เครื่องรางจะลอย ตลอดจนคนขับศพเขย่ากระดิ่งพิเศษเพื่อชี้นำศพไปข้างหน้า สร้างบรรยากาศที่ลึกลับและน่าสยดสยอง สุดท้ายจะ culminate ถึงจุดจบด้วยการกลับคืนของวิญญาณสู่อดีตบ้าน โดยมีครอบครัวและเพื่อนจะต้อนรับ. "การขับเคลื่อนศพ" เป็นตำนานที่ลึกลับในเซียงซี ซึ่งตั้งอยู่ในส่วนหลักของทิวเขาวูลิง ซึ่งทางตอนใต้ของเซียงซีมีภูเขาสูงและป่าหนาทึบในลุ่มน้ำหยวนเจียง ในสมัยโบราณการเดินทางยาก ลำเลียงศพโดยการยกร่างขึ้นเป็นเรื่องที่ต้องใช้ค่าใช้จ่ายสูง ในช่วงฤดูร้อนหรือฤดูฝน ศพสามารถเน่าเปื่อยง่ายและนำไปสู่การเกิดโรคภัยได้ บุคคลที่ตายในสถานที่ห่างจากบ้านและทหารที่เสียชีวิตในสงครามหลายคนไม่เคยได้พบหน้าเป็นครั้งสุดท้ายที่บ้านเกิด ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดกลยุทธ์การขับเคลื่อนศพอันเป็นเอกลักษณ์ตามตำนาน เล่าขานกันว่าผู้ขับเคลื่อนศพสามารถทำให้ศพ "เดิน" ได้โดยผ่าน "มนต์ต้องห้าม" รวมกับสมุนไพร เครื่องราง และการบ่งชี้ด้วยเสียง ทักษะที่ใช้เช่นการใช้ตะกั่วสีแดงเพื่อป้องกันการเน่าเสีย การแบกศพด้วยกรอบไม้ไผ่ และการใช้สมุนไพรเพื่อยาจมูกก็จะถูกนำมาใช้ กระดิ่งพิเศษไม่เพียงแต่ขับไล่สัตว์ป่า แต่ยังเป็นสัญญาณนำทางให้กับวิญญาณที่หลงทาง. ด้วยความลึกลับของ “การขับเคลื่อนศพ” จึงส่งผลให้เกิดภาพยนตร์หลายเรื่อง เป็น "เงาในวัยเด็ก" สำหรับคนจีนมากมาย. แม้ว่าทักษะในตำนานนี้จะสูญหายไป แต่ผู้วิจัยสมัยใหม่ได้ให้คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่อาจเข้าถึงความจริง -เพื่อป้องกันการเน่าเสีย ลดน้ำหนักและนำไปสู่การเคลื่อนย้าย ผู้ขับเคลื่อนศพจะนำอวัยวะภายในออก และเติมร่างกายด้วยฟาง แล้วทำให้ร่างอยู่ในท่าตั้งหรือนั่ง หรือจะมีการแบ่งร่างอยู่ในท่าที่สมบูรณ์ ต่อให้ตนขับเคลื่อนอยู่ในท่ากลาง ส่วนศพในท่าพิเศษสี่ร่างก็จะถูกนำไปแยกตามแต่ข้างหน้า ขาวหรือดำในแต่ละสุขุมวิทเฉพาะคือผู้ขับเคลื่อนศพ และต้องเดินในเวลาค่ำคืนเพราะกลัวแสงแดดจะทำให้เกิดการเน่าเสีย หรือแค่เพื่อไม่ให้ดึงดูดแมลงมาจากกลิ่นของศพก็จะมีการเขย่ากระดิ่ง. ยังมีความเชื่อที่มองว่าผู้ขับเคลื่อนศพจะเหลือแค่ศีรษะ มือ และเท้าของศพสำหรับครอบครัว ทำให้ดูเหมือนว่ายังคงมีชีวิตในบางแง่มุม. แน่นอนว่านี่เป็นแค่ทฤษฎี ความจริงอาจไม่มีวันรู้เลย. ตำนานการขับเคลื่อนศพ แม้ว่าจะเต็มไปด้วยความลึกลับ แต่ก็มีรากฐานมั่นคงในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม สะท้อนถึงความเข้าใจหลักของประชาชนจีนต่อชีวิต ศีลธรรม อารมณ์ และระเบียบทางสังคม สังคมดั้งเดิมในจีนคือสังคมเกษตรกรรม โดยคนต่างอาศัยอยู่กับแผ่นดินเพื่อความอยู่รอด ซึ่ง "บ้านเกิด" ไม่ใช่แค่แนวคิดทางภูมิศาสตร์ แต่ภายใต้ความเกี่ยวพันของสายเลือดตระกูล "การตายในสถานที่ห่างไกล" ถือเป็นความเสียใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ขณะที่ "วิญญาณกลับสู่ราก" คือการปลอบประโลมที่ดีที่สุดแก่ผู้เสียชีวิต. ในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม "ความตาย" ไม่ใช่จุดจบของชีวิต แต่เป็นการมีอยู่ในรูปแบบอื่น ที่เรียกว่า "การดูแลผู้ที่ล่วงลับเหมือนยังมีชีวิตอยู่" — นับถือผู้ตายเหมือนกับเวลาที่พวกเขายังมีชีวิต รวมถึงความเชื่อว่าดวงวิญญาณที่จากไปยังคงมี "ความตระหนัก" และ "ความต้องการ" ในตำนานการขับเคลื่อนศพ "การนำร่างกลับบ้าน" ตอบสนองต่อ "ความต้องการ" ของผู้ที่ล่วงลับอย่างพื้นฐาน: ถ้าวิญญาณยังอยู่ในดินแดนอื่น มันกลายเป็น "วิญญาณที่ลอยอยู่อย่างโดดเดี่ยว" ไม่มีบ้าน ไม่สามารถได้รับการเซ่นไหว้จากลูกหลาน เพื่อที่จะมีความสงบสุขได้ ต้องกลับบ้านให้ได้เพื่อ "หาความสงบในดิน" การกลับบ้านสู่ "โลกของบรรพบุรุษ" จึงจะได้พักผ่อน อันนี้แสดงถึงความเคารพและการเห็นอกเห็นใจของชาวจีนต่อ "วิญญาณที่เสียชีวิต" เช่นเดียวกับความเข้าใจง่ายๆ ต่อ "สองอาณาจักรแห่งการมีอยู่": ผู้มีชีวิตมีหน้าที่ต้องช่วยให้ผู้ตายเสร็จสิ้นการเดินทางสุดท้ายกลับบ้าน เพื่อรักษาความสมดุลระหว่างหยินและหยาง ซึ่งแนวคิดนี้มีความเชื่อมโยงกับประเพณีของขงจื๊อในการจดจำและรำลึกอย่างมีเกียรติ ปรัชญาของเต๋าในเรื่องการมีชีวิตและความตาย รวมไปจนถึงความเชื่อพื้นบ้านในเรื่องวิญญาณและเทวดา. การพบปะลูกสาว “การพบปะลูกสาว” เป็นเทศกาลที่จัดโดยประชาชนพื้นเมือง ร่วมเฉลิมฉลองในวันที่สิบสองของเดือนจันทรคติเดือนที่เจ็ดในทุกปี สาวๆ จะตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อแต่งตัว โดยใส่ชุดที่ตกแต่งอย่างประณีต ร้อนอบอ้าวพร้อมชุดกระโปรงยาวที่ประดับลวดลายที่สวยงาม พวกเขาต้องขนกระ basket หน้าที่บรรจุของขวัญจากภูเขาไปตามตลาด ทั้งนี้เมื่อดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีการแลกเปลี่ยนทางวัตถุ แต่จริง ๆ แล้วมันคือโอกาสในการเกี้ยวกันและเรื่องรักหนุ่มสาว หนุ่มสาวก็จะขน basket เปล่าไว้บนบ่า แกล้งทำเป็นจะซื้อของพร้อมทั้งเริ่มบทสนทนากับสาวๆ ผ่านการ "ต่อรองราคา" สองฝ่ายก็ได้รู้จักกันมากขึ้น และถ้าสาวๆ ชอบหนุ่มชาย เธอจะเริ่มลดราคาลงทั้งสองฝ่ายจะตามเข้าไปในป่า เพื่อสงสัยเรื่องการร้อง "การแลกเปลี่ยนเพลง" พูดคุยเกี่ยวกับทุกอย่างตั้งแต่ทิวทัศน์ธรรมชาติไปจนถึงครอบครัวและสถานการณ์ส่วนบุคคล สุดท้ายจึงเป็นการให้สัญญาเพื่อใช้ชีวิตร่วมกัน. บนเวทีของ 'เสน่ห์ของลุ่มน้ำตะวันตก' การแสดง 'การพบปะลูกสาว' จะถ่ายทอดภาพฉากที่มีชีวิตชีวาในเทศกาลนี้ และกระบวนการของวัยรุ่นตูเจียในการประสานรักผ่านการเต้นรำ ดนตรี และการแสดงศิลปะ นักแสดงสวมชุดตูเจียแบบดั่งเดิมที่สวยงามและใช้การเคลื่อนไหวการเต้นรำอย่างมีสไตล์เพื่อจำลองการจับคู่การร้องเพลง. เพลงการแต่งงานร้องไห้ที่น่าเศร้า บทเพลงใน 'เพลงการแต่งงานร้องไห้' ถ่ายทอดความเป็นเอกลักษณ์ของธรรมเนียมการร้องไห้ในการแต่งงานของชาวตูเจีย. ในธรรมเนียมการแต่งงานของตูเจีย ถือเป็นเรื่องสำคัญมากที่สาวๆ จะต้องร้องไห้เมื่อถึงเวลาที่จะเข้าพิธีแต่งงานและญาติและเพื่อนหญิงจะต้องเข้าร่วมการร้องไห้ที่รู้จักกันในชื่อ "การแต่งงานเสียงร้องไห้" สาวตูเจียมักจะเริ่มร้องไห้สามวันก่อนพิธีแต่งงาน โดยร้องไห้ต่อไปอีกสามคืน พวกเธอนั่งอยู่รอบๆ โต๊ะในห้องหลักที่อยู่ในบ้านและร้องไห้เพื่ออวยพรญาติทั้งตามสายตรงและขนาน ทั้งนี้ใครที่เข้ามารวมกันในที่นั้นด้วยความพยายามจะร้องไห้พวกเขาจะต้องเข้าร่วมไปด้วย หญิงสาวจะต้องเข้าร่วมการร้องไห้. ทำไมถึง "ร้องไห้สามวันสามคืน"? ในการแต่งงานแบบร้องไห้ของตูเจีย วัฒนธรรม "การร้องไห้สามวันสามคืน" ไม่ใช่แค่การเรียกร้องแต่อิงลึกจากความจริงและความหมายทางวัฒนธรรม — ในสังคมประเพณีของจีน การแต่งงานเป็นการแสดงถึงการออกจากบ้านที่เธออาศัยอยู่นานกว่า 10 ปี ตั้งแต่การแยกจากพ่อแม่ น้องสาว ญาติและเพื่อนบ้าน เพื่อเข้าสู่สภาพแวดล้อมของครอบครัวใหม่ ที่แปลกใหม่และไม่คุ้นเคย การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในตัวตนและวิถีชีวิตนี้นำมาซึ่งอารมณ์ที่ซับซ้อน — ความกตัญญูต่อพ่อแม่มีต่อการเลี้ยงดู ความไม่เต็มใจที่จะจากลา กับความวิตกกังวลเกี่ยวกับชีวิตในอนาคต การร้องไห้กลายเป็นทางออกสำคัญสำหรับหญิงสาวในการแสดงความรู้สึกเหล่านี้ ปลดปล่อยความเศร้าใจภายในเพื่อนำมาซึ่งความสบายใจทางจิตใจ. ในพิธีกรรมสำคัญของจักรวาลชีวิตคู่ของตูเจีย การร้องไห้ในเวลาเดิมที่ดึงออกใน "ร้องไห้เป็นเวลาสามวันและสามคืน" เป็นประเพณีที่ยาวนานซึ่งถือว่าเป็นการแสดงออกถึงความสมเหตุสมผลและความเศร้าใจ ในวัฒนธรรมตูเจีย ระยะเวลาในการร้อง การแสดงออกของเสียงร้อง หรือแม้แต่เนื้อหาที่ร้อง เป็นเกณฑ์ในการวัดคุณธรรม การอบรม และความมีสติของผู้หญิง การปฏิบัติตามพิธีกรรมนี้แสดงให้เห็นถึงความเคารพต่อประเพณีและแสดงออกถึงคุณธรรมของตนเอง ในขณะเดียวกันก็รักษามรดกของครอบครัวได้. การร้องในงานแต่งแม้ว่าไม่ได้เป็นเพียงการแสดงของเพียงเจ้าสาว แต่เป็นกิจกรรมร่วมกันที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิงทั้งในครอบครัว รวมถึงหมู่บ้านตลอดการร้องเป็นเวลาสามวันและสามคืน แม่ สาว พี่สาว ป้า และเพื่อน ๆ จะผลัดกันให้การร้องเสียงร้องกันไปในระหว่างนั้น โดยร่วมแบ่งปันอารมณ์และคำแนะนำในอนาคต กระบวนการนี้ไม่เพียงแต่เสริมสร้างความผูกพันระหว่างเจ้าสาวกับญาติ แต่ยังทำให้เหล่าสตรีในครอบครัวมีส่วนร่วมในพิธีแต่งงาน ร่วมแบ่งปันประสบการณ์ชีวิต (เช่นความรู้ในการเป็นภรรยาและสะใภ้) โดยสะท้อนสนับสนุนและร่วมมือกันภายในครอบครัวและชุมชน. การแสดงกลางแจ้ง ดุยงหายยาก ดุยงหายยากเป็นหนึ่งในกีฬาพื้นบ้านที่มีการแสดงของชาวชนเผ่าต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประชาชนตูเจียในเมืองจางเจียเจี้ยน ซึ่งมีชื่อเสียงทั้งในประเทศและต่างประเทศ เป็นแสดงดุยงหายที่สะท้อนถึงความแข็งแกร่งซึ่งพัฒนาโดยชนพื้นเมืองของดุยงในระยะเวลาอันยาวนานในฐานะแห่งการต่อสู้กับการพิชิตและการกดขี่ ผสมผสานมวยในรูปแบบต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ผู้แสดงจะนอนราบบนพื้นและสามารถยืนโดนแผ่นหินหนักสามพันกิโลกรัมได้ขณะอยู่บนอก. เดินบนมีด ผู้แสดงเดินเท้าเปล่าบนใบมีดเหล็กขนาดใหญ่มากกว่า 10 เมตร การเหยียบใบมีดที่แหลมคมสามารถตัดผ้ายืดได้ในทันที. เดินผ่านไฟ ผู้แสดงเดินเท้าเปล่าบนถ่านไฟที่ร้อนแรง พิธีกรรมจะถูกสร้างขึ้นในวงกลมมีขนาดราว 5 เมตร หยอดถ่านไฟหนาประมาณ 30 เซนติเมตรที่เผาไปเกือบสองชั่วโมง ซึ่งผู้เข้าชมจริง ๆ กล่าวว่าพวกเขาเหงื่อออกอย่างถ้าต้องใช้ระยะทางถึงประมาณสี่เมตรจากจุดไฟนั้น.
ถ้าคุณยังมีพลังงานอยู่ ก็มีบาร์อีกสองแห่งที่น่าไปลอง.
เมื่อเสียงเคาะครั้งสุดท้ายของกลองจาก 'ชาร์มมิ่งเวสเทิร์นหูหนาน' จมลงสู่ความมืดมิด การ์ดความจำของคุณอาจถูกเติมเต็มด้วยทะเลของเมฆที่หวงชือจ่าย, คลื่นในลำธารจินเบียน, และเงาหินของแกลเลอรีสิบไมล์... ในวันวันนี้ คุณได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของภาพวาดอย่างแท้จริง วู กวนจงไม่เคยคิดว่าเขาจะได้บันทึกยอดเขาหินเหล่านั้นบนกระดาษข้าวเพราะการมีอยู่ของคุณ; เมฆที่เขาปรับให้อ่อนเบาจะไหลรอบก้าวของคุณ ภาพวาดในพิพิธภัณฑ์บริติชนั้นเป็นอัศจรรย์ที่แช่แข็ง ในขณะที่หินสีน้ำเงินที่อยู่ใต้เท้าของคุณกำลังแกะสลักเรื่องราวใหม่ลงบนวงแหวนของจางเจียเจี้ย ในวันวันนี้ คุณกำลังมองดูจางเจียเจี้ย และจางเจียเจี้ยกำลังมองดูคุณ เธอยืนที่นี่มานานพันล้านปี ดูศิลปินสร้างสรรค์ ดูนักท่องเที่ยวมาและไป ดูเมฆรวมตัวและกระจายออกไป วันสั้นๆ นี้อาจเป็นเพียงช่วงเวลาที่เล็กน้อยในประสบการณ์ทั้งหมดของเธอ แต่คุณรู้ว่าไม่ว่าจะเป็นการพบปะครั้งนี้สั้นเพียงใด มันจะกลายเป็นความทรงจำที่มีค่าสำหรับการจดจำตลอดไป ความทรงจำนั้นไม่ใช่แค่ทัศนียภาพในภาพถ่าย แต่คือการเต้นของหัวใจที่ถูกกระแทกด้วยป่าเขา, หูที่ชุ่มไปด้วยเพลง, ความรู้สึกอย่างลึกซึ้งและความประหลาดใจภายใน, และความรู้สึกและความคิดศิลปะที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูด ราตรีสวัสดิ์. หากคุณพอใจกับกำหนดการเดินทางในวันนี้ กรุณาอย่าลังเลที่จะให้รีวิวที่ดีแก่เรา นี่จะเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับผู้ที่วางแผนเดินทางไปจีน แน่นอน หากมีสิ่งใดที่ทำให้คุณไม่พอใจ กรุณาแจ้งให้เราทราบโดยเร็ว นี่จะกระตุ้นให้เราปรับปรุงบริการของเราอย่างต่อเนื่อง ขอบคุณมาก.
1. วิธีการเดินทางไปzhangjiajie: เมืองใหญ่เช่นปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้มีเที่ยวบินตรงไปยังสนามบินเฮว่าของzhangjiajie หากคุณชอบนั่งรถไฟความเร็วสูง คุณสามารถไปยังฉางซาได้ก่อน เนื่องจากเป็นเมืองหลวงของมณฑลหูหนาน ฉางซามีอาหารดีๆ และกิจกรรมสนุกๆ มากมาย ที่คุณสามารถเพลิดเพลินก่อนที่จะไปถึงzhangjiajieในเวลา 2-3 ชั่วโมงโดยรถไฟความเร็วสูง
2. แนะนำให้เลือกโรงแรมใกล้กับทางเข้าทางตะวันออกของอุทยานแห่งชาติป่าจางเจียเจี้ยซึ่งเหมาะสมสำหรับการสำรวจแกรนด์แคนยอน ถ้ำหวงหลง และอุทยานป่าไม้ หากคุณต้องการสำรวจพื้นที่เหล่านี้อย่างละเอียดควรพักที่นี่ 3-4 วัน กำหนดการวันนี้ยังจะเปิดเผยขึ้นตามการเข้าพักในพื้นที่นี้
3. ตั๋วเข้าชมอุทยานแห่งชาติป่าจางเจียเจี้ยมีอายุนานสี่วัน ในความเป็นจริงจะต้องใช้เวลา 2-3 วันในการสำรวจ ดังนั้นจึงแนะนำให้ซื้อ 238 หยวน “สามสายเคเบิลและหนึ่งลิฟต์” ตั๋วรวมสี่การเดินทาง ซึ่งมีอายุ 4 วันติดต่อกันและอนุญาตให้คุณนั่งเคเบิลคมนซือเทียนซี่ป่า ยานขนส่งหยางเจียเจี้ย สายเคเบิลหวงชือจ้ายและลิฟต์ไปบ่าหลุง หนึ่งทางนับเป็นการใช้หนึ่งครั้ง และการเดินทางกลับนับเป็นสองครั้งช่วยประหยัดอย่างน้อย 40 หยวนเมื่อเปรียบเทียบกับการซื้อแยกตามลำพัง ตามกำหนดการของเรา คุณเพียงแค่ต้องซื้อบัตรเดินทางรวม 238 หยวน หากคุณมีความต้องการเพิ่มเติม คุณยังสามารถซื้อบัตรที่นั่งแบบไม่จำกัด 298 หยวนได้
4. แนะนำว่าเมื่อซื้อกำหนดการนี้แล้ว คุณควรอัปเดตกำหนดการหนึ่งอีก กำหนดการ “พานโดร่าในโลก”. กำหนดการนี้ครอบคลุมจุดท่องเที่ยวสำคัญในอุทยานป่า
5. มีร้านเล็กๆ ที่ทางเข้าทางตะวันออกของอุทยานแห่งชาติป่าจางเจียเจี้ยที่คุณสามารถเก็บสัมภาระ โดยราคาประมาณ 10 หยวนต่อกระเป๋าเดินทางและ 5 หยวนต่อเป้สะพายหลัง เวลาปิดคือระหว่าง 17.30 น. ถึง 18.30 น. และโดยทั่วไปเชื่อถือได้และปลอดภัย
6. ให้แน่ใจว่าคุณทานอาหารเช้าเต็มที่ เนื่องจากอาหารในเขตท่องเที่ยวนั้นไม่ดีเท่าเวลาอยู่นอกเมือง ตัวเลือกอาหารเช้าสามารถอ้างอิงจากคำแนะนำการทานอาหารในกำหนดการอื่นๆ ได้
7. จุดท่องเที่ยวหลักและสถานีเคเบิลที่อุทยานป่าจางเจียเจี้ยทั้งหมดขายอาหาร โดยราคาปกติจะสูงกว่าที่ด้านล่างของภูเขา 20%-30% คุณสามารถเติมเต็มได้ในราคา 15 หยวนดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องนำมาน้ำและขนมมาเยอะ
8. โปรดสวมรองเท้าที่สบาย เนื่องจากคุณจะต้องเดินมากในวันนี้
9. พยายามพกแบตเตอร์รี่สำรองเพื่อให้แน่ใจว่าโทรศัพท์ของคุณยังมีการชาร์จอยู่
10. อย่าลืมพกพาสปอร์ตของคุณ
11. พกเสื้อกันฝนหรือร่มด้วย เนื่องจากสภาพอากาศในภูเขานั้นสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว และการพยากรณ์อากาศอาจไม่น่าเชื่อถือ อย่างไรก็ตาม หากคุณพบวันฝนกรุณาอย่ารู้สึกวิตกกังวลในความเป็นจริงอุทยานวู่หลิงหยวนในฝนคือที่สวยงามที่สุด!
12. พยายามออกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ การมาถึงในช่วงต้นจะช่วยลดเวลารอ
13. คุณอาจพบลิงป่าระหว่างทาง คุณสามารถให้อาหารพวกเขาได้ แต่โปรดเก็บสิ่งของมีค่าไว้ในเป้ของคุณและอย่าถือไว้ในมือของคุณมิเช่นนั้นมันอาจถูกแย่งไป นอกจากนี้ อย่าพกอาหารในถุงโปร่งใสเพราะจะถูกนำไป นอกจากนี้อย่าปล่อยให้ลิงเห็นอาหารทั้งหมดของคุณมิฉะนั้นจะถูกแย่งทั้งหมด
14. ลิงค์ซื้อบัตรเข้าชมอุทยานป่าจางเจียเจี้ย:
เลือกบัตร 238 หยวน “สามสายเคเบิลและหนึ่งลิฟต์”
15. คำแนะนำและลิงค์การจองตั๋วสำหรับ “เสน่ห์เซี่ยงซี”:
นี่คือการแสดงทางวัฒนธรรมพื้นบ้านขนาดใหญ่ที่มีเอกลักษณ์ของชาติพันธุ์เซี่ยงซี โดยเป็นแผ่นป้ายทองในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยววัฒนธรรมของzhangjiajie และเป็นที่ประจักษ์ในชื่อเสียงทั้งในประเทศและต่างประเทศ นอกจากนี้ยังไม่เลิกที่จะเอาชนะตัวเอง และทุกปีลงลึกไปในพื้นที่ชนกลุ่มน้อยเพื่อรวบรวมวัสดุการแสดงพื้นบ้านจำนวนมากนำนักศิลปินพื้นเมืองออกจากภูเขาและขึ้นเวที นำเสนอวัฒนธรรมพื้นบ้านของเซี่ยงซีที่ซ่อนเร้นและเกือบจะสูญหายกลับคืนสู่โลก
การแสดงแบ่งออกเป็นสี่ส่วนหลัก: เซี่ยงซีโรแมนติก, เซี่ยงซีลึกลับ, เซี่ยงซีกระตือรือร้น และเซี่ยงซีมีความสุข.
เวลาแสดง: การแสดงแรกเวลา 17:40, การแสดงที่สองเวลา 19:00, การแสดงที่สามเวลา 20:20 (อาจแตกต่างกันไปตามฤดูกาล ขึ้นอยู่กับเวลาที่ระบุในลิงค์ซื้อ)
ราคาตั๋ว: ที่นั่ง VIP สมาคม B-178 หยวน; ที่นั่งทั่วไป C-158 หยวน; ที่นั่ง VIP ซุปเปอร์ A-228 หยวน.
เด็กที่สูงต่ำกว่า 1.2 เมตรเข้าฟรี แต่ต้องมีผู้ปกครอง陪伴กัน
ลิงค์การจอง:
ตั๋วสามารถคืนได้โดยไม่มีค่าธรรมเนียมภายใน 1 ชั่วโมงหลังจากที่ซื้อ คืนก่อน 14:30 น. ในวันแสดงจะมีค่าธรรมเนียม 10 หยวนต่อตั๋ว คืนระหว่าง 14:30 น. ถึง 17:00 น. ในวันจะมีค่าธรรมเนียม 20 หยวนต่อตั๋ว คืนหลัง 17:00 น. ในวันแสดงจะมีค่าธรรมเนียม 30 หยวนต่อตั๋ว
หากคุณไม่ต้องการจอง คุณยังสามารถซื้อตั๋วได้ที่หน้างานเพราะมักจะมีตั๋วเหลืออยู่
เข้าสู่ระบบแอป EasyGo China ด้วยอีเมลที่ใช้ตอนชำระเงิน สิ่งที่คุณซื้อจะแสดงใน ทริปของฉัน
เส้นทางของคุณใช้งานได้ในแอปเป็นเวลา 2 วันหลังซื้อ
ค่าเข้าชมและการจองอาจแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อมูลทางการของสถานที่ท่องเที่ยวก่อนเดินทาง
★ 5.0 / 5 · รีวิว 7 รายการจากนักเดินทางในแอป
Huangshizhai's summit viewpoint — sandstone peaks floating in the cloud sea — is the image that sold me on Zhangjiajie, and it did not lie. Jinbian Stream below was a peaceful walk through the forest, and the Ten-Mile Gallery's pillars are unreal. The Charm of Western Hunan show at night was a great finish. A full, spectacular day.
한국 여행자분들, 장자제는 사진이 약속하는 모든 것입니다. 황스자이의 구름 바다, 진볜 계곡의 맑은 물, 십리화랑의 기괴한 돌기둥 — 자연의 과시. 밤 공연은 에너지가 가득했어요. 광각 렌즈와 좋은 신발을 챙기세요.
Der klassische Zhangjiajie-Tag, und er hält, was er verspricht. Huangshizhai für das Gipfelpanorama, dann hinunter in den grünen Canyon des Jinbian-Bachs — da hätte ich Stunden bleiben können — und die Zehn-Meilen-Galerie, wo die Felspfeiler wie geschnitzt aussehen. Die Abendvorstellung mit Tanz und Gesang war ein richtiger Willkommensgruß. Die Wanderschuhe haben sich gelohnt.
The stone peaks floating in the sea of clouds really do look like a moving ink painting, and the sound of Golden Whip Stream followed us all the way. The audio guide told us that forty-odd years ago a Chinese painter put these mountains on the world map — standing on Huangshi Village I finally got why he painted them. In the evening the “Charming Xiangxi” show sings the wild side of western Hunan out loud.
Каменные пики Хуаншичжая торчат как гигантские сталагмиты, шум ручья Цзиньбянь сопровождает всю гору, а песни и танцы народности туцзя добавляют горе человеческого тепла. Маршрут дня был настолько продуман, что не пришлось ни о чём думать — я ни разу не переживала.
This was a day of pure natural immersion. The hike along the Golden Whip Stream was one of the most peaceful and beautiful walks I've ever taken. The air was so fresh, and the stream was crystal clear, with monkeys playing in the trees above. It felt like a fairy tale. The Ten-Mile Gallery was equally stunning, with rock formations that looked like they were carved by artists. What made this day truly special was how it transitioned from serene nature to vibrant culture. The "Charming Xiangxi" show in the evening was spectacular! It was a dazzling display of local folk culture, with incredible costumes, dancing, and stories. I was fascinated by the depiction of traditions like the "crying marriage." Booking this combination of a full day's hike and an evening show through the app made everything seamless. It was a long day, but worth every second.
ไอเดียเพิ่มเติมสำหรับวันที่คุณจะจดจำ
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง