อาหารเช้า→สวนเสือ→สวน Zhuozheng→พิพิธภัณฑ์ซูโจว→อาหารกลางวัน→ถนน Pingjiang→อาหารเย็น→พิงตัน→ซิ้งเหมิน
แนะนำให้มาถึงร้านอาหารเช้าก่อนเวลา 08:30 และเริ่มทัวร์สวนเสือราวๆ 09:00 ออกเดินทางไปสวน Zhuozheng ประมาณ 10:30 ไปอาหารกลางวันประมาณ 12:30.
อาหารเช้าของซูโจวสวยงามเหมือนสวนของเธอ เราได้จัดเตรียมร้านอาหารเช้าท้องถิ่นที่อร่อยไว้สองแห่งให้คุณเลือก หวังว่านี่จะทำให้คุณมีอารมณ์ดี
หลังอาหารเช้า เดินเท้า 400-600 เมตรไปยังประตูหลักของสิงโต อาณาจักรภูเขาหิน -- สิงโต 💰 ราคาตั๋วผู้ใหญ่: 40 หยวนจีน ⏰ เวลาทำการ: ตั้งแต่ 1 มีนาคม ถึง 31 ตุลาคม 07:30-17:30；ตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน ถึง 28 กุมภาพันธ์ 07:30-17:00；ในวันหยุดยาวขยายเป็นถึง 18:00 📷 เวลาเที่ยวแนะนำ: 1-2 ชั่วโมง ทำความรู้จักกับสวนสิงโต หนึ่งในสี่สวนชื่อดังของซูโจว เป็นตัวแทนของสวนในสมัยเยว่ สวนมีพื้นที่ครอบคลุม 1.1 เฮกตาร์ การสร้างสิงโตเก็บรักษาข้อมูลจากห้าช่วงประวัติศาสตร์ตั้งแต่สมัยซ่ง ยวน หมิง ชิง และสาธารณรัฐจีน ในหมู่สวนคลาสสิกมากมายในซูโจว สิงโตมีเนื้อหาและข้อมูลการสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ มันเป็นทั้งพระพุทธศาสนาและความเชื่อทางโลก; มันเก่าแก่และยังใหม่; เป็นตัวอย่างของการแลกเปลี่ยนสวนระหว่างเหนือและใต้ของจีน และยังกลายเป็นหน้าต่างสำหรับการแลกเปลี่ยนระหว่างจีนและต่างประเทศ สร้างขึ้นในปี 1342 เป็นคฤหาสน์ที่สร้างขึ้นเพื่อหลวงจีนเทียนหฺลู่โดยผู้ชาวซูโจว นี่คือสวนที่ปรารถนาความเท่าเทียมกัน ในราชวงศ์หยวน หลวงจีนเทียนหฺลู่ (Tianru) มาซูโจวเทศน์ ผู้คนซูโจวรักและเคารพเขา ปรารถนาให้เขาพักอาศัยอยู่ที่นี่ ดังนั้นจึงสร้างคฤหาสน์ให้เขา ผู้คนได้พบคฤหาสน์ขุนนางที่ถูกละทิ้งแห่งหนึ่ง ซึ่งในสวนมีหินไท่หู (Taihu stone) จำนวนมากที่เหลือจากสมัยจักรพรรดิฮุยจงแห่งราชวงศ์ซ่ง ได้สร้างคฤหาสน์ขึ้นบนพื้นฐานนี้ และหินไท่หูก็กลายเป็นภูเขาหินเทียมในสวนสิงห์ป่าในปัจจุบัน ในศาสนพุทธ พระพุทธเจ้าเรียกว่า "สิงห์ในหมู่มนุษย์" และอาจารย์ของหลวงจีนเทียนหฺลู่คือหลวงจีนจงเฟิง (Zhongfeng) ที่ภูเขาสิงห์ (Lion Rock) บนภูเขาเทียนมู่ (Tianmu) ในเจ้อเจียง การเรียกว่า "สวนสิงห์ป่า" ก็เพื่อระลึกถึงอาจารย์ของเขาด้วย เหตุผลที่หลวงจีนคนนี้ได้รับความรักจากผู้คนมากมาย แม้ว่าเขาจะได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักหยวน แต่เขาก็ห่วงใยความทุกข์ลำบากของประชาชน ในการเทศน์นอกเวลา เขามีส่วนร่วมในกิจกรรมกุศลอย่างแข็งขัน ช่วยเหลือผู้ที่ประสบความลำบากในชีวิต และยังส่งเสริม "สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเท่าเทียมกัน" จึงได้รับความเคารพและความรักจากประชาชนซูโจว เหตุผลที่ "สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเท่าเทียมกัน" ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากประชาชน เนื่องจากในราชวงศ์หยวนที่ปกครองโดยชาวมองโกเลีย มีการนำระบบสี่ระดับชนชั้นที่มีลักษณะการเลือกปฏิบัติทางชาติพันธุ์ ชาวมองโกเลียเป็นระดับที่หนึ่ง สามารถดำรงตำแหน่งข้าราชการได้ ชาวเซหมู่ (Semu) อยู่ในระดับที่สอง ส่วนใหญ่รวมถึงชาวเผ่าต่างๆ ในทวีปตะวันตกเฉียงเหนือและชาวซีเซีย (Xixia) พวกเขาช่ำนานในการค้าขาย หลายคนประกอบอาชีพการให้กู้ยืมดอกเบี้ยสูง, การค้าขายต่างประเทศ, และกิจกรรมทางการค้าอื่นๆ ระดับที่สามคือชาวฮั่นภาคเหนือและชาวคีตาน (Khitan), จูร์เจิน (Jurchen), และเผ่าอื่นๆ และระดับที่สี่คือ "ชาวใต้" (Southern people) พวกเขาเป็นประชาชนของราชวงศ์ซ่งใต้ที่ถูกพิชิต สามารถดำรงตำแหน่งข้าราชการระดับต่ำเท่านั้น มีที่ดินน้อยมาก รับภารีภาษีที่หนักที่สุด หลายครั้งก็ไม่ต่างจากทาส ชาวมองโกเลียฆ่า "ชาวใต้" คนหนึ่ง เพียงแค่ชดเชยตามราคาของลาโหมคนหนึ่ง สิ่งนี้ทำให้ความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ในสังคมราชวงศ์หยวนรุนแรงอย่างยิ่ง ชาวฮั่นและชาวใต้ไม่พอใจกับระบบที่ไม่ยุติธรรมนี้อย่างมาก ซึ่งนำไปสู่ความไม่เสถียรของสังคม ในระหว่างการปกครองของราชวงศ์หยวน การกบฏของชาวฮั่นและเผ่าอื่นๆ ในทุกภูมิภาคเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง หนึ่งในผู้ออกแบบสวนสิงห์ป่าคือ นักวาดเขียนผู้ยิ่งใหญ่ หนี่จ้าน (Ni Zan) ซึ่งเป็นผู้นำต่อต้านราชวงศ์หยวน หลังจากสวนสิงห์ป่าสร้างเสร็จ มักมีผู้นำต่อต้านราชวงศ์หยวนมารวมตัวกันที่นี่ สวนนี้ยังเป็นที่ประทับบรรพบุรุษของ สถาปนิกผู้ยิ่งใหญ่ เบ่ยี่หมิง (I.M. Pei) ซึ่งเป็นผู้ออกแบบพิพิธภัณฑ์ซูโจวที่เราจะไปเยี่ยมชมในบ่ายนี้ ในปี 1917 เบ่ยี่รุ่นเซิง (Bei Runsheng) ผู้ค้าสีขนาดใหญ่ในเซี่ยงไฮ้ได้ซื้อสวนนี้ ในปี 1953 เบ่ยี่ฮวนจาง (Bei Huanzhang) หลานชายของเบ่ยี่รุ่นเซิง และญาติพี่น้องได้บริจาคสมบัติสวนโลกแห่งนี้ให้กับจีน เนื่องจากคำสอนของตระกูลเบ่ยี่กล่าวว่า "การทิ้งทรัพย์สินให้หลานหลาน ไม่ดีเท่าการทิ้งคุณธรรมให้หลานหลาน การทิ้งทรัพย์สินส่วนตัวให้หลานหลาน ไม่ดีเท่าการทิ้งทรัพย์สินสาธารณะให้หลานหลาน" ตระกูลเบ่ยี่เป็นตระกูลเดียวในประวัติศาสตร์ 5,000 ปีของจีนที่ร่ำรวยมากกว่า 15 รุ่น ปัจจุบันยังมีสมาชิกตระกูลเบ่ยี่จำนวนมากที่มีบทบาทสำคัญในด้านต่างๆ ของอุตสาหกรรม ลำดับการท่องเที่ยว ทางเข้า → 1. หอยหยฺวี่ถัง () → 2. ห้องเล็กสี่เหลี่ยม () → 3. ยอดเขาสิงห์เก้า () → 4. ห้องจี้ไป๋ซวยน () → 5. สวนสนห้าโบราณ () → 6. ห้องเจี้ยนซาน () → 7. ไต้เจินถิง () → 8. ห้องอันเซียงซูหยิง () → 9. ไต้หูซินถิง () → 10. ห้องเว่ยเหมยเกอ () → 11. ไต้เจิ้งฉี () → 12. ห้องซิวจู้เกอ () → 13. ภูเขาหินเทียมบก + ภูเขาหินเทียมน้ำ → 14. ห้องอว่อหยุน () → 15. ห้องลี่เสวีย () → ทางออก
ออกจากสวนสิงโต มุ่งหน้าไปที่สวนจืดจางซึ่งอยู่ห่างออกไป 400 เมตร。 หากกล่าวว่าสวนสิงโตเป็นอาณาจักรภูเขาจำลองที่มีจิตวิญญาณอันเงียบสงบ วัฒนธรรม และความประณีต สวนจืดจางที่กว้างใหญ่และหรูหรานั้นเป็นราชาในสวนสาธารณะ ซึ่งมีชื่อเรียกว่า “มารดาของสวนจีน”。 💰ตั๋วราคา: ฤดูท่องเที่ยว (1 มีนาคม ถึง 15 พฤศจิกายน): 70 หยวน; ฤดูไม่เดินทาง (16 พฤศจิกายน ถึง 28 กุมภาพันธ์): 50 หยวน。 ⏰เวลาเปิดบริการ: ฤดูท่องเที่ยว 7:30 - 17:30 น. ฤดูไม่เดินทาง 7:30 - 17:00 น。 📷เวลาท่องเที่ยวที่แนะนำ: 2-3 ชั่วโมง หน้าจอจองภาษาอังกฤษ： คลิกที่นี่เพื่อจอง ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับสวนจืดจาง สวนจืดจางมีพื้นที่ 5.2 เฮกตาร์ และร่วมกับสวนฤดูร้อนพระราชวังฤดูร้อนในปักกิ่ง สวนซูโจว และสวนลี่วังในซูโจว ถูกยกย่องว่าเป็นสี่สวนที่มีชื่อเสียงที่สุดในจีน คำว่า “สวนจืดจาง” มาจากบทกวีของปานอัน หนึ่งในสี่ชายหนุ่มที่มีชื่อเสียงในสมัยโบราณ ของจีน มีเนื้อหาเกี่ยวกับการใช้ชีวิตอย่างสันโดษ เจ้าของสวนเจ้าชายหวังเซียนเฉินผู้ซึ่งมีชีวิตทางการเมืองที่ไม่ราบรื่น จึงเลือกคำว่า “สวนจืดจาง” เพื่อแสดงถึงความทะเยอทะยานของเขาในชีวิตแบบชนบท。 สวนที่มีตำนานนี้เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1509 และใช้เวลาก่อสร้าง 16 ปี ใช้เทคนิคการสร้างที่เชื่อมโยงทิวทัศน์มาสร้างองค์ประกอบระหว่างภูเขา น้ำ อาคาร และไม้ดอก ซึ่งแสดงถึงแนวคิดทางปรัชญาจากจีนโบราณ เช่น “หนึ่งเดียวกับธรรมชาติ” ของลัทธิเต๋า และ “เส้นทางกลาง” ของลัทธิขงจื้อ เป็นต้น โครงสร้างของสวนนี้มีความสมดุล และประสานกัน จัดสร้างเป็นรูปแบบสวนส่วนตัวในภาคใต้ของจีนอย่างเหมาะสม。 ควรกล่าวถึงเป็นพิเศษว่า ในสมัยโบราณของจีน สวนส่วนตัวไม่มีสิทธิ์ในการสร้างเจดีย์ แต่สวนจั๋วจั้ง (拙政园) ได้ใช้เทคนิค "ยืมทัศนียภาพ" อย่างชาญฉลาด โดยยืมทิวทัศน์ของเจดีย์เป่าฉือ (北寺塔) ที่ตั้งอยู่ในวัดเป้าเอิน (报恩寺) ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 1.5 กิโลเมตร เจดีย์แห่งนี้มีประวัติยาวนานกว่า 1,700 ปี สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยสามก๊ก การยืมภาพของเจดีย์โบราณนี้มาเป็นฉากหลัง ทำให้สวนจั๋วจั้งสามารถเติมเต็มความเสียดายที่ไม่สามารถสร้างเจดีย์เองได้ และยังเพิ่มมิติของภูมิทัศน์ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ช่วยให้ผู้มาเยือนสัมผัสถึงความงามและความลุ่มลึกของสวนได้อย่างเต็มที่ โดยรวมแล้ว สวนแห่งนี้สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วนหลัก ได้แก่： พื้นที่ตะวันออก — กว้างขวางและโล่งโปร่ง ชื่อเดิมคือ “กลับสู่ชนบท” (归田园居) ได้รับชื่อนี้เมื่อปีที่ 4 แห่งรัชสมัยฉงเจิ้น แห่งราชวงศ์หมิง (พ.ศ. 2174) หลังจากที่ขุนนางหวังซินอี (王心一) เข้ามาเป็นเจ้าของ พื้นที่ประมาณ 31 หมู่ (ราว 2 เฮกตาร์) แต่ปัจจุบันบริเวณนี้ได้รกร้าง อาคารทั้งหมดเป็นการก่อสร้างขึ้นใหม่ เน้นการจัดภูมิทัศน์แบบธรรมชาติ เช่น เนินเขาเบา ๆ ภูเขาไกล ๆ ป่าสน สนามหญ้า ป่าไผ่ ลำธารคดเคี้ยว พร้อมด้วยภูเขาจำลอง สระน้ำ ศาลา ฯลฯ ให้ความรู้สึกกว้างขวาง สดชื่น และกลมกลืนกับธรรมชาติ พื้นที่กลาง — ภูเขาและสายน้ำผสานกันอย่างมีชีวิตชีวา เป็นโซนหลักและเป็นหัวใจของสวนจั๋วจั้ง ยังคงรักษาสไตล์กว้างไกลในสมัยราชวงศ์หมิง มีการออกแบบที่เปิดโล่งและโปร่งสบาย โครงสร้างอาคารเน้นความสมมาตรและการยืมทัศนียภาพอย่างมีศิลปะ โดยมีสระน้ำเป็นศูนย์กลาง อาคารศาลาต่าง ๆ สร้างอยู่ริมน้ำ หรือยื่นออกมาในน้ำอย่างมีมิติ องค์ประกอบของทัศนียภาพถูกจัดวางอย่างซ้อนกันอย่างมีลำดับ เช่น ศาลาเหยวียนเซียง (远香堂), ศาลาฮั่นชิง (涵青亭), ศาลาซู่เซียง (秫香馆), ศาลาฝูหรง (芙蓉榭) ฯลฯ แสดงให้เห็นถึงเอกลักษณ์ของเมืองริมน้ำในแถบเจียงหนาน พื้นที่ตะวันตก — เงียบสงบและลึกซึ้ง เดิมเรียกว่า “สวนเสริม” (补园) มีการจัดพื้นที่แบบกระจาย และมีการรวมจุดเด่นไว้ในบางบริเวณ ได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในสมัยราชวงศ์ชิง จึงมีสไตล์ศิลปะตามแบบฉบับปลายรัชสมัยเฉียนหลง บ่อในสวนมีรูปทรงคล้ายไม้บรรทัด มีการแบ่งพื้นที่ด้วยศาลาและทางเดินคดเคี้ยว มีการจัดองค์ประกอบอย่างกระชับ เน้นความประณีต ละเอียดอ่อน อาคารหลักอยู่ใกล้บริเวณที่อยู่อาศัย ได้แก่ ศาลา 36 คู่นกเป็ดน้ำ (卅六鸳鸯馆) รวมถึงศาลาเสวี่ยเซียงอวิ๋นเว่ย (雪香云蔚亭), เรือนอู่จู๋ (梧竹幽居), ศาลาซงเฟิงสุ่ยเก๋อ (松风水阁) เป็นต้น เส้นทางการเยี่ยมชม (游览路线)： ทางเข้า→1.หอลานเสวี่ย（兰雪堂）→2.ศาลาฮั่นชิง（涵青亭）→3.ศาลาเถิงอวี่（听雨轩）→4.ศาลาเจียสือ（嘉实亭）→5.เรือนหลิงหลง（玲珑馆）→6.หอหยวนเซียง（远香堂）→7.ศาลาอี่อวี้（倚玉轩）→8.เซียวชางหลาง（小沧浪）→9.เซียงโจว（香洲）→10.หอยวี้หลาน（玉兰堂）→11.เป้ยโหย่วต้งเทียน（别有洞天）→12.ศาลาอีเหลี่ยง（宜两亭）→13.ศาลาซ่านลิ่วอวียนยาง（卅六鸳鸯馆）→14.ศาลาท่าอิ่ง（塔影亭）→15.ศาลาหลิวถิง（留听阁）→16.ศาลาอยู่ซุยถงจั๋ว（与谁同坐轩）→17.สวนบอนไซ（盆景园）→18.อาคารเต้าหยิง（倒影楼）→19.อาคารเจี้ยนซาน（见山楼）→20.ศาลาเสวี่ยเซียงอวิ๋นเว่ย（雪香云蔚亭）→21.ศาลาไต้ซวง（待霜亭）→22.เรือนอู๋จู๋โยวจวี（梧竹幽居）→23.ศาลาซู่เซียง（秫香馆）→24.ศาลาเทียนเฉวียน（天泉亭）→ทางออก
ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว เราได้เตรียมร้านอาหารสไตล์ซูโจวน่าแท้จริงสามร้านให้คุณเลือก หนึ่งในนั้นยังมีเซอร์ไพรส์ "กล่องปิด" ที่น่ารื่นรมย์ เราหวังว่าคุณจะสนุกกับมัน!
หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว เรามุ่งหน้าไปยังพิพิธภัณฑ์สุโขทัยกันเถอะ มันอยู่ใกล้มาก และคุณสามารถเดินไปถึงที่นั่นได้อย่างง่ายดาย。 ทำไมสวนที่สวยงามที่สุดในโลกจึงกระจุกตัวอยู่ในเมืองนี้? บางทีพิพิธภัณฑ์นี้ซึ่งรวมประวัติศาสตร์ของสุโขทัยไว้ 4,000 ปี อาจให้คำตอบบางอย่างกับเราได้。 💰 ราคาตั๋ว: เข้าชมฟรี แต่ต้องจองล่วงหน้า ⏰ เวลาทำการ: ปิดวันจันทร์ (เว้นแต่ในวันหยุดราชการ) วันอังคารถึงวันอาทิตย์ 9:00-17:00 (เข้าชมครั้งสุดท้าย 16:00) 📷 ระยะเวลาเยี่ยมชมที่แนะนำ: 1.5-2 ชั่วโมง ลิงค์การจอง: [ใส่ลิงค์การจองที่นี่] ค้นพบพิพิธภัณฑ์สุโขทัย ก่อตั้งขึ้นในวันปีใหม่ปี 1960 อาคารปัจจุบันของพิพิธภัณฑ์สุโขทัยแล้วเสร็จในปี 2006 ถือเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของสถาปนิกชื่อดังระดับโลก I.M. Pei (贝聿铭) ซึ่งเสร็จสิ้นในวัย 85 ปี ต้นไม้และหินทุกชิ้นในสวนถูกคัดเลือกโดยเขาเอง สะท้อนถึงความรักลึกซึ้งของเขาที่มีต่อบ้านเกิดของเขา เขาเรียกพิพิธภัณฑ์สุโขทัยด้วยความรักว่า "ลูกสาวน้อยของเขา" สถาปนิกผู้ยิ่งใหญ่คนนี้เติบโตในสวนสิงห์ (Lion Grove Garden) ของซูโจวตั้งแต่เด็ก ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ (Pritzker Prize) ซึ่งเรียกว่า "โนเบลสาขาสถาปัตยกรรม" และรางวัลความสำเร็จตลอดชีวิตทางวัฒนธรรมโลก เขาได้รับเกียรติอย่างสูง ปิรามิดกระจกหน้าพิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในฝรั่งเศส, ตึกตะวันออกของแกลเลอรีแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา, และโบสถ์ลูซี่ (Luce Memorial Chapel) ของมหาวิทยาลัยตงไฮ่ (Tunghai University) ล้วนเป็นผลงานของเขา สหรัฐอเมริกาแม้แต่เรียกปี 1979 ว่า "ปีเบ่ยี่หมิง" (I.M. Pei Year) พิพิธภัณฑ์ซูโจวมีพื้นที่ประมาณ 10,700 ตารางเมตร พื้นที่อาคารมากกว่า 19,000 ตารางเมตร ใช้แนวคิดการออกแบบ "จีนแต่ใหม่, ซูโจวแต่ใหม่" ผสานองค์ประกอบสวนซูโจวแบบดั้งเดิมกับความสวยงามทางเรขาคณิต วางพิพิธภัณฑ์ไว้ระหว่างลาน ทำให้อาคารสอดคล้องกับสภาพแวดล้อมรอบข้าง และผสานรวมกับโครงสร้างเมืองแบบดั้งเดิมของซูโจว จำนวนของคอลเลกชันทั้งหมดถึง 24,729 ชิ้น (ชุด) ซึ่งมีของมีค่า 9,647 ชิ้น (ชุด) รวมถึงของชั้นหนึ่ง 222 ชิ้น (ชุด) ของมีค่าครอบคลุมทุกยุคประวัติศาสตร์ตั้งแต่ก่อนประวัติศาสตร์ถึงราชวงศ์หมิง-ชิง รวมถึงเครื่องปั้นดินเผา, หยก, ทองแดง, เครื่องเคลือบ, การวาดเขียน, การแกะสลัก, และหมวดหมู่อื่นๆ อีกมากมาย มีของมีค่าสามชิ้นที่เป็นสมบัติของพิพิธภัณฑ์ ได้แก่ เจดีย์มุกแห่งพระอาริยธูด (珍珠舍利宝幢), ชามบัวกระเบื้องสีลับ (秘色瓷莲花碗), และกล่องไม้แกะสีพระราชาทูตสี่องค์ (彩绘四大天王像木函) สถาปัตยกรรมที่สวยงามมาจากศิลปินที่ยอดเยี่ยม ซูโจวเป็นเมืองที่ผลิตศิลปินผู้ยิ่งใหญ่มากมาย ตามบันทึกใน "หนังสือวาดเขียนราชวงศ์หมิง" ของซือฉิน (徐沁) มีนักวาดเขียนทั่วประเทศมากกว่า 800 คนในราชวงศ์หมิง และนักวาดเขียนในเขตซูโจวมีมากกว่า 390 คน ตารางเปรียบเทียบสถิติ "การวาดเขียนราชวงศ์หมิงของจีนที่ยังคงอยู่และผลงานของสาขาวาดเขียนอู่เหมิน" ของมิสเตอร์หลี่เว่ยขุน (李维琨) ระบุว่ามีการวาดเขียนโบราณของจีนที่ยังคงอยู่ 5,754 ชิ้น ซึ่งมี 1,893 ชิ้นมาจาก "สาขาวาดเขียนอู่เหมิน" ในเขตซูโจว คิดเป็น 32.9% สาเหตุอาจมีสามประการ — 1. อุตสาหกรรมหัตถกรรมของซูโจวเจริญรุ่งเรือง เช่น อุตสาหกรรมทอผ้าไหม, การปักผ้า, การแกะหยก, การทำกระดาษ, การแกะสลักหนังสือ, ฯลฯ มีชื่อเสียงทั่วประเทศ ให้การสนับสนุนทางการเงินแก่กิจกรรมทางวัฒนธรรม นักวรรณกรรมและศิลปินสามารถได้รับรายได้จากการขายผลงานของตน ดังนั้นจึงมีเวลาและพลังงานมากขึ้นในการสร้างสรรค์ 2. ตั้งแต่ราชวงศ์ซ่ง การศึกษาทางการของซูโจวเจริญรุ่งเรือง เช่น สถาบันการศึกษาทางการของมณฑลซูโจว, ของมณฑลย่อย, ฯลฯ มีคุณภาพการสอนสูง การศึกษาเอกชนก็เจริญรุ่งเรืองมาก ห้องสมุด, ห้องเรียนส่วนตัวแพร่หลายทั่วชนบทและเมือง ให้สภาพแวดล้อมการเรียนที่ดีแก่นักเรียน และฝึกฝนบุคคลากรมากมาย 3. ตระกูลหลายตระกูลในซูโจวให้ความสำคัญกับการสืบทอดวัฒนธรรม เช่น "สี่ศิลปินอู่เหมิน" ในราชวงศ์หมิง และบุคคลวัฒนธรรมชื่อดังอื่นๆ ล้วนได้รับอิทธิพลและการฝึกฝนจากวัฒนธรรมของตระกูล ตระกูลมีบุคคลเก่งกาจเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นต่อไปนี้ ให้เราเข้าสู่พิพิธภัณฑ์ที่เก็บรักษาประวัติศาสตร์ศิลปะของซูโจวนี้ ไปค้นหารากศิลปะที่ฝังลึกอยู่ในเมืองที่มีสวน 108 แห่งนี้ด้วยกัน แนะนำเส้นทางท่องเที่ยว ทางเข้า → 1. ห้องโถงกลาง → 2. ทางเดินด้านตะวันตก → 3. ของมีค่าแผ่นดินอู่ (นิทรรศการถาวร) → 4. เจดีย์อู่จง (นิทรรศการถาวร) → 5. ความสง่างามของอู่จง (นิทรรศการถาวร) → 6. การวาดเขียนอู่เหมิน (นิทรรศการถาวรชั้นสอง) → 7. ลานหลัก → 8. พื้นที่นิทรรศการศิลปะสมัยใหม่ → 9. ที่ประทับจงหวาง (Zhongwang Mansion) → ทางออก
ถนนผิงเจียง (Pingjiang Road / 平江路) เป็นถนนเก่าแก่ใจกลางเมืองซูโจวที่มีประวัติยาวนานกว่า 2,500 ปี โครงสร้างเมืองแบบดั้งเดิมยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี โดยเฉพาะรูปแบบ “กระดานหมากรุกคู่” ที่น้ำและถนนวิ่งขนานกัน และมีลำคลองคั่นระหว่างถนนและบ้านเรือน — ลักษณะเฉพาะที่เรียกว่า “ถนนเคียงน้ำ คลองเคียงบ้าน” พร้อมด้วยภาพจำของซูโจวอย่าง “สะพานเล็ก น้ำไหล ผนังขาว กระเบื้องดำ” ที่สะท้อนเสน่ห์เมืองโบราณได้อย่างชัดเจน ถนนผิงเจียงมีความยาวทั้งสิ้น 1,606 เมตร ตลอดเส้นทางเรียงรายไปด้วยเรือนโบราณอายุกว่าร้อยปีที่บางหลังได้รับการดัดแปลงเป็นบาร์ ร้านน้ำชา หรือคลับเล็กๆ แม้ภายในจะปรับให้ทันสมัย แต่ภายนอกยังคงบรรยากาศย้อนยุคไว้อย่างกลมกลืน กิจกรรมแนะนำ คุณสามารถล่องเรือไม้แบบพายมือไปตามคลอง เพื่อสัมผัสถนนสายนี้จากมุมมองที่แตกต่าง จากนั้นค่อยเดินทอดน่องสำรวจรายละเอียดของร้านรวงสองข้างทางแบบสบายๆ หากสวมใส่ชุดฮั่นฝู (ชุดจีนโบราณ) ขณะเดินเที่ยว ก็จะยิ่งเพิ่มอรรถรสและกลิ่นอายโบราณให้กับประสบการณ์ของคุณ ระหว่างทางอาจเห็นหมอนวดพื้นบ้านเปิดบริการนวดข้างทาง — หากคุณสนใจสามารถลองได้เลย ฝีมือของพวกเขาได้รับคำชมไม่น้อย หมายเหตุ เราได้รวบรวมร้านค้าเล็กๆ ที่น่าสนใจไว้ให้คุณตามหาในระหว่างการเดินเล่น อย่าลืมมองหาพิกัดลับเหล่านี้เพื่อเติมสีสันให้การเที่ยวถนนผิงเจียงของคุณ แนะนำให้เดินเท้าไปยังจุดหมายของคุณ ระยะทางประมาณ 810 เมตร ใช้เวลาเพียง 10-15 นาทีเท่านั้น
มีร้านน่าสนใจอยู่ตามทาง.
คุณสามารถลิ้มลองของว่างพิเศษท้องถิ่น—
ถ้าคุณรู้สึกเหนื่อยในช่วงบ่าย การดื่มสักแก้วเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับคุณ.
นี่คือสวนที่เต็มไปด้วยสาระของความรักและความโรแมนติก นอกจากนี้ยังเป็นสวนเดียวในประเทศจีนที่คุณสามารถแต่งงานได้อย่างถูกกฎหมาย。 💰 ราคาเข้าชม: ฤดูกาลนอก: 20 หยวน ฤดูกาลพีค: 25 หยวน ⏰ เวลาเปิดทำการ: ฤดูกาลพีค (1 มีนาคม - 31 ตุลาคม): 07:00 - 17:00 น. ฤดูกาลนอก (1 พฤศจิกายน - สิ้นเดือนกุมภาพันธ์): 07:00 - 16:30 น. เดิมสร้างขึ้นในช่วงยุคราชวงศ์ชิงสมัยหยงเจิ้ง สวนมีการจัดวางของที่พักหนึ่งหลังและสวนสองแห่ง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 8,000 ตารางเมตร โดยยาว 110 เมตรจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกและ 78 เมตรจากทิศเหนือไปทิศใต้ มีท่าเรือทั้งฝั่งเหนือและฝั่งใต้ แสดงลักษณะเฉพาะของซูโจว。 เจ้าของสวนตระกูลเฉิน, เฉินปิงเฉิง และภรรยา, หยานหยงฮวา มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและรักใคร่กันอย่างมาก ใช้เวลาที่สวยงามในการซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ดังนั้นสวนจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ "สวนคู่รัก" หรือ "สวนแห่งความรัก" หลายสิ่งหลายอย่างในสวนมักมีคู่กัน เช่น สวนตุ๊กตาหยก, สะพานคู่รัก, หน้าต่างดวงอาทิตย์และดวงจันทร์, และตราประทับหัวใจถึงหัวใจ องค์ประกอบเหล่านี้ ไม่ว่าจะเป็นทิศตะวันออกและตะวันตก, เหนือและใต้, สูงและต่ำ, สว่างและมืด ล้วนบอกใบ้ถึงความเท่าเทียมและความกลมกลืนระหว่างสามีและภรรยา。 พวกเขารักกันมากจนเมื่อสามีไปทำงานเป็นข้าราชการ เขาเขียนถึงภรรยาว่า: "มันนานมากแล้วที่ฉันไม่ได้รับจดหมายจากคุณ และฉันรู้สึกเศร้า เมื่อใดก็ตามที่คุณส่งจดหมายมาให้ฉัน ฉันอ่านมันร้อยครั้ง ฉันสงสัยว่ามันหนาวมากแค่ไหนที่หน้าต่างที่บ้าน? มันเย็นไหมในเตียงด้วย? โปรดเขียนถึงฉันเร็ว ๆ นี้" ในความเป็นจริงความรักไม่ถือเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตแต่งงานแบบดั้งเดิมของจีน ผู้คนในอดีตเชื่อว่าความรักเป็นสิ่งชั่วคราวและไม่ช่วยอะไรในการทำให้การแต่งงานมั่นคง โดยเห็นว่าควรวาง "หลี่" () ซึ่งแสดงถึงระเบียบและความเหมาะสมในเบอร์แรก พวกเขายังคิดค้นวิธีการป้องกันไม่ให้คู่รักตกหลุมรักกัน。 มุมมองนี้เริ่มเปลี่ยนไปในช่วงราชวงศ์หมิงและชิง (ราวศตวรรษที่ 15) ผู้คนเริ่มเฉลิมฉลองความรัก ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมสถานที่เช่นสวนคู่รัก () จึงมีความสำคัญเช่นนี้。 ด้วยการเชื่อมโยงเชิงโรแมนติก สวนจึงกลายเป็นจุดที่ได้รับความนิยมสำหรับคู่รักในการถ่ายรูปงานแต่งงาน คุณอาจเห็นผู้คนสวมชุดจากช่วงประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกันจากยุคประวัติศาสตร์สงครามจนถึงสาธารณรัฐจีนถ่ายรูปกันที่นี่。 หากคุณมีโอกาสไปเยี่ยมชมกับคู่รักของคุณ คุณจะได้เห็นว่าชาวจีนโบราณแสดงความรักของพวกเขาผ่านการออกแบบสวนอย่างแยบยลเพียงใด。 เส้นทางทัวร์ ทางเข้าสวน → เขตที่อยู่อาศัย → ห้องโถงทางเข้า → ภูเขาคู่แห่งการซ่อนตัว → ห้องเร็นหลาน → เขาแห้งน้ำ → บ้านทอม่านเก่า → ห้องสมุด → โถงซุบซิบฤดูใบไม้ผลิ → ห้องโถงหลัก → ศาลาเครนยืนยาว → ศาลาไวน์ → ศาลาเสน่ห์ที่ไม่ธรรมดา → สองแห่งการซ่อนตัวโดยคลื่น → หน้าต่างลวดลายพระอาทิตย์และพระจันทร์ → เขาแห้งหินเหลือง → เรือวิตเซเรีย → ห้องเก็บกลิ่น → หอหญ้าเมือง → สตูดิโอหินหมึก → ศาลาชมเดือน → ศาลาความรักของฉัน → ระหว่างภูเขาและน้ำ → ศาลาคุยซูชิ → ทางออกสวน 1. เขตที่อยู่อาศัย ตามแนวเอียงแอ็กเซสกลางเหนือและใต้ จะมีห้องโถงทางเข้า, ห้องโถงเบาะ, ห้องโถงหลัก และห้องโถงชั้นบน ซึ่งเป็นที่พักอาศัยประจำวันของเจ้าของสวนและครอบครัว การจัดวางโดยรวมเป็นระเบียบเรียบร้อย สะท้อนถึงวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมของครอบครัวนักปราชญ์และมอบพื้นที่ใช้ชีวิตที่อบอุ่นสำหรับชีวิตที่ซ่อนตัวของคู่รัก。 2. ห้องโถงทางเข้า ภายในห้องโถงทางเข้ามีหน้าจอไม้สองด้าน หน้าหนึ่งเป็นการแนะนำสวนคู่รัก ขณะที่อีกด้านหนึ่งมีภาพวาด "Die Luo Sheng Yun" ระหว่างห้องโถงทางเข้ากับห้องโถงเบาะเป็นลานภายในที่สวยงามและสะดวกสบาย นี่คือพื้นที่แรกที่คุณเข้าสู่เขตที่อยู่อาศัย ซึ่งนำเสนอความสงบและบรรยากาศที่อบอุ่น。 3. ภูเขาคู่แห่งการซ่อนตัว คุณสมบัตินี้สื่อถึงความปรารถนาของคู่รักที่จะถอยกลับไปยังภูเขา ห่างจากความวุ่นวายของโลก เพื่อเพลิดเพลินกับชีวิตร่วมกันในพื้นที่เงียบสงบนี้ มันสะท้อนถึงความปรารถนาและความพยายามที่จะมีชีวิตเป็นข้าราชการและความเป็นเพื่อนร่วมกัน。 4. ห้องเร็นหลาน ชื่อ "เร็นหลาน" มีความหมายว่านักบุญสูงศักดิ์และมีรสนิยมสูง ห้องนี้คือที่ที่คู่รักปรับปรุงจิตใจ เขียนกลอนและวาดรูป สะท้อนถึงความพยายามร่วมกันในการดำเนินชีวิตที่มีรสนิยมและมีความเป็นวัฒนธรรม。 5. เขาแห้งน้ำ ตั้งอยู่ในสวนตะวันตก ลานหน้าโปร่งเต็มไปด้วยเขาแห้งน้ำที่มีระดับน้ำไหลซุ่ย รูปร่างของหินในทะเลสวยงามและละเอียดลออ ซึ่งแตกต่างจากเขาที่มีหินเหลืองในสวนตะวันออก ทีละชิ้นเป็นสัญลักษณ์อุณหภูมิของคู่รัก จะมีการสื่อถึงจุดที่แข็งแกร่งอีกาไส้ของทั้งสองคน รองรับกันและกันผ่านประสบการณ์ทั้งหลาย 6. บ้านทอม่านเก่า สวนตะวันตกมีบ้านทอม่านเก่าเป็นศูนย์กลาง ซึ่งมีหลังคาหินแข็งและสไตล์ห้องโถงตุ๊กตาหยก พร้อมโครงสร้างหลังคาสูง การทอม่านมักถือเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตที่เรียบง่ายและสงบ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าคู่รักอาศัยอยู่ในสถานที่เงียบสงบและอบอุ่นที่นี่ ห่างจากสิ่งรบกวนของโลก มุ่งเน้นไปที่การเป็นเพื่อนขึ้นกัน。 7. ห้องสมุด ตั้งอยู่ในลานทางทิศเหนือของ "บ้านทอม่านเก่า" นี่คือที่ที่เจ้าของสวนจัดเก็บและอ่านหนังสือ คู่รักอ่านและชื่นชมบทกวีด้วยกันที่นี่ เพิ่มมิติให้กับโลกภายในจิตใจของพวกเขาและเชื่อมความสัมพันธ์ทางอารมณ์ของพวกเขาให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น。 8. โถงซุบซิบฤดูใบไม้ผลิ ชื่อ "ซุบซิบฤดูใบไม้ผลิ" สื่อถึงการจับแก่นของฤดูใบไม้ผลิและการเก็บโมเมนต์สุดสวย สื่อถึงความหวังของคู่รักที่ต้องการให้รักและชีวิตของพวกเขายังคงสดใสเหมือนฤดูใบไม้ผลิ โดยไม่ถูกรบกวนจากโลกภายนอก。 9. ห้องโถงหลัก ลานหน้าห้องโถงชั้นบนมีขนาดค่อนข้างใหญ่ มีอาคารข้างที่อยู่ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ทำให้เกิดเลย์เอาต์รูป "ตัวยูเว้า" ห้องโถงชั้นบนเป็นอาคารสำคัญในเขตที่อยู่อาศัย ให้พื้นที่สำหรับกิจกรรมกว้างขวางแก่ครอบครัว。 10. ศาลาเครนยืนยาว สร้างขึ้นติดกำแพง ศาลานี้ดูเรียบง่ายและสงบเงียบ ในวัฒนธรรมจีน เครนเป็นสัญลักษณ์ของความยืนยาวและโชคลาภ แสดงถึงความปรารถนาของคู่รักที่มีต่อสุขภาพและชีวิตที่ยืนยาวของกันและกัน เพื่อเพลิดเพลินไปกับความงามและความยืนยาวของความรักร่วมกัน。 11. ศาลาไวน์ หอเกตเป็นที่ตั้งของการแกะสลักอิฐที่ซับซ้อน นี่คือที่ที่เจ้าของสวนเลี้ยงแขกหรือจัดพิธีสำคัญที่ Witnessed ด้วยความสุขที่มีต่อการใช้เวลากับเพื่อนและครอบครัว สะท้อนถึงนิสัยที่มีความเป็นมิตรของทั้งคู่และชีวิตทางสังคมที่กลมกลืน แสดงให้เห็นถึงการสนับสนุนและความร่วมมือของพวกเขาในการจัดการครอบครัวและกิจกรรมทางสังคมอย่างอ้อม ๆ。 12. ศาลาเสน่ห์ที่ไม่ธรรมดา ชื่อ "เสน่ห์ที่ไม่ธรรมดา" แสดงถึงการค้นหาความสง่างามและการหลุดพ้นจากความธรรมดา สร้างบรรยากาศโรแมนติกในสวนที่เป็นของคู่รักอย่างแท้จริง ห่างจากสิ่งที่เป็นโลกภายนอก。 13. สองแห่งการซ่อนตัวโดยคลื่น ชื่อ "สองแห่งการซ่อนตัวโดยคลื่น" สื่อถึงความใกล้ชิดกับธรรมชาติและการผสมผสานกับมัน "การซ่อนเร้นคู่" เน้นถึงชีวิตที่ซ่อนเร้นร่วมกันของคู่รัก สื่อถึงความสนุกสนานในที่แห่งการซ่อนตัวและความผูกพันระหว่างกัน หวังว่าจะใช้เวลาที่มีความสุขและสวยงามด้วยกันในธรรมชาติแสนงดงามนี้。 14. หน้าต่างลวดลายพระอาทิตย์และพระจันทร์ หน้าต่างเหล่านี้เป็นการตกแต่งที่มีชีวิตชีวาในสถาปัตยกรรมสวน หน้าต่างลวดลายพระอาทิตย์และพระจันทร์สื่อถึงธรรมชาติที่เสริมกันของคู่รัก。 15. เขาแห้งหินเหลือง สวนตะวันออกมีเขาแห้งหินเหลือง ขึ้นชื่อว่าเป็นเขาแห้งหินชั้นดีในสวนซูโจว เขาม่อนหลักอยู่ทางด้านทิศตะวันออกเป็นหินสูงที่มีชื่อว่า "Liu Yun Xiu" ขณะที่เขาที่เล็กกว่าอยู่ทางทิศตะวันตกเป็นหินนุ่มที่มีชื่อว่า "Tao Yu" การมีเขาเหล่านี้สองลูกแสดงถึงคู่รัก ซึ่งมีการผสมกันระหว่างความแข็งแกร่งและความนุ่มนวล。 16. เรือวิตเซเรีย โครงสร้างรูปเรือแห้งนี้ตั้งอยู่ในสวนตะวันออก วิตเซเรียสื่อถึงการพันกันและการผูกพัน แสดงถึงเรือรักของคู่รักที่จะไม่มีวันล้ม。 17. ห้องเก็บกลิ่น ห้องเก็บกลิ่นตั้งอยู่หันหน้าเข้าหาลานซึ่งปลูกต้นจูบหอม ซึ่งจะมีความหอมในระหว่างเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง ดังนั้นชื่อ ห้องมีลานที่ด้านหลังซึ่งปลูกด้วยต้นกล้วยและนานา ทำให้เกิดบรรยากาศที่มีเสน่ห์ซึ่งทำให้คู่รักสามารถแบ่งปันความคิดกัน ทำให้เป็นสถานที่ที่น่าสนใจ。 18. หอหญ้าเมือง นี่คือห้องโถงหลักของสวนตะวันออก เป็นห้องโถงที่มีหลังคาคู่ที่มีห้องกลางสำหรับการรวมตัวและเลี้ยงรับรอง ทางทิศตะวันออกมี "อาคารสะท้อนคู่" ซึ่งเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับการเพลิดเพลินกับทัศนียภาพในสวน หอหญ้าเมืองซึ่งเป็นอาคารหลักของสวนตะวันออก สะท้อนถึงความปรารถนาของคู่รักในการมีชีวิตที่เรียบง่าย ห่างจากขนบธรรมเนียมของผู้สูงศักดิ์ 19. สตูดิโอหินหมึก ชื่อนี้หมายถึงสตูดิโอที่มีชื่อเดียวกับการค้นพบหินหมึกที่สูญหาย ชื่ออิงจากเรื่องราวของเฉินปิงเฉิงที่ได้มาซึ่งหินหมึกที่ใช้งานจากบรรพบุรุษของเขาเฉินปิงเจิน。 20. ศาลาชมเดือน จากด้านนอกดูคล้ายกับห้องโทรศัพท์ลอนดอน ซึ่งอาจมีอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมตะวันตกในช่วงปลายราชวงศ์ชิง การมองพระจันทร์ร่วมกันในที่ตั้งแบบนี้เป็นหนึ่งในกิจกรรมที่โรแมนติกที่สุดสำหรับคู่รัก。 21. ศาลาความรักของฉัน ชื่อ "ศาลาความรักของฉัน" มาจากบทกวีของ Tao Yuanming จากราชวงศ์จิ้น แสดงถึงความปรารถนาของเจ้าของสวนในการหลีกหนีจากชื่อเสียงและโชคลาภเพื่อใช้ชีวิตที่ซ่อนตัว มันเป็นสถานที่สำหรับเจ้าของที่จะพักผ่อน เล่นกีตาร์และแสดงอารมณ์ เจ้าของหญิง หยานหยงฮวา เล่นกีตาร์ที่นี่ทุกวัน โดยเสียงดนตรีไพเราะสะท้อนถึงความกลมกลืนและความหวานของชีวิตของพวกเขา。 22. ระหว่างภูเขาและน้ำ ศาลาน้ำนี้ตั้งชื่อตามบรรทัดจาก "The Pavilion of Drunken Old Man" ของ Ouyang Xiu ซึ่งหมายถึงเจตนาไม่ได้อยู่ที่ในไวน์แต่ในภูเขาและน้ำ ฉากนี้สร้างบรรยากาศของความกลมกลืนระหว่างภูเขาและน้ำ ที่ซึ่งคู่รักเล่นกีตาร์ ชมจันทร์ แต่งกลอน และวาดภาพ เต็มไปด้วยบรรยากาศทางวัฒนธรรมที่ร่ำรวย。 23. ศาลาคุยซูชิ ตั้งอยู่ในสวนตะวันออกของสวนคู่รัก อยู่ติดกับ "Listening to the Oar Tower" อาคารทั้งสองเชื่อมต่อกันด้วยทางเดินสร้างเป็นภาพของคู่รักที่สมบูรณ์แบบ สะท้อนชื่อของสวน "โอ" (แปลว่า "คู่") ในตำนานจีนโบราณ ดาวคุยซูเป็นเทพเจ้าของวรรณกรรมและความสามารถ ได้มีการกล่าวว่าเจ้าของสวน เฉินปิงเฉิง เคยเป็นข้าราชการที่กลับบ้านทุกครั้งโดยการพายเรือ ภรรยาเขา หยานหยงฮวา จะปีนขึ้นไปยังศาลาคุยซูเพื่อรอการกลับมาของเขา เมื่อเธอได้ยินเสียงเรือ เธอรู้ว่าสามีของเธอกลับมาแล้ว ทำให้ศาลานี้หมายความว่า "อาคารฟังเสียงพาย"
ในซูโจว ร้านอาหารส่วนใหญ่จะปิดเร็ว โดยทั่วไปจะปิดประมาณ 20:30 น. ถึง 21:00 น. กรุณาใส่ใจเวลาเมื่อวางแผนการมาเยือน
หลังอาหารเย็น มาเพลิดเพลินกับหนึ่งในรูปแบบศิลปะที่โดดเด่นที่สุดของซูโจว—พินตันกันเถอะ พินตันเป็นศิลปะการแสดงแบบดั้งเดิมที่มีต้นกำเนิดในเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน โดยมีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปที่ราชวงศ์หยวนในศตวรรษที่ 14 และได้พัฒนาตลอดหลายราชวงศ์จนกลายเป็นรูปแบบศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ ผสมผสานองค์ประกอบของการเล่าเรื่อง, ดนตรี, การแสดง, และวรรณกรรม พินตันถูกยกย่องว่าเป็น "เสียงที่สวยงามที่สุดในจีน" คุณสมบัติลักษณะศิลปะของพินตัน: • สำเนียงซูโจว: พินตันจะแสดงในสำเนียงซูโจว ซึ่งเป็นที่รู้จักในด้านคุณภาพที่ละเอียดอ่อน, นุ่มนวล และมีเมโลดี้ที่ไพเราะ จึงให้เสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ • ทำนองที่หลากหลาย: ทำนองของพินตันมีความหลากหลาย ตั้งแต่วิธีการที่เข้มแข็งและมีชีวิตชีวาไปจนถึงแบบที่อ่อนหวานและไพเราะ • แนวคิดทางศิลปะที่ลึกซึ้ง: การแสดงพินตันเน้นไม่เพียงแค่การเล่าเรื่อง แต่ยังสร้างบรรยากาศทางศิลปะ เพื่อมอบประสบการณ์ทางสุนทรียะแก่ผู้ชม คุณสามารถสัมผัสศิลปะของพินตันซูโจวที่สถานที่ต่อไปนี้—
หากคุณยังมีพลังก็สามารถไปที่ประตูเซี่ยงเหมินเพื่อสัมผัสกับทิวทัศน์ยามค่ำคืนของซูโจวได้ ประตูเซี่ยงเหมิน หรือที่รู้จักในชื่อประตูกานเจียง ประตูเจียง หรือประตูช่าง ตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกของเมืองเก่าซูโจว ชื่อ "เซี่ยงเหมิน" มาจากการสั่งการของพระเจ้าเฮลูแห่งอู๋ให้กับช่างทำดาบกานเจียงให้ตั้งโรงหลอมและหลอมดาบที่นี่ ดาบในตำนานที่หลอมที่นี่อาจเป็นดาบที่คุณเห็นในวันนี้ที่พิพิธภัณฑ์ซูโจว เมื่อซูโจวได้รับการปลดปล่อยในปี 1949 ประตูเซี่ยงเหมินเป็นหนึ่งในสิบประตูเมืองใหญ่ หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ประตูเมืองส่วนมากถูกทำลายอย่างค่อยเป็นค่อยไป รวมถึงเซี่ยงเหมิน อย่างไรก็ตาม ในคืนก่อนวันชาติในปี 2012 ซูโจวได้สร้างกำแพงเมืองเซี่ยงเหมินขึ้นใหม่ ฟื้นฟูให้กลับสู่สภาพเดิมและเปิดให้ประชาชนเข้าชม กำแพงเมืองเซี่ยงเหมินที่สร้างขึ้นใหม่ยาวประมาณ 725.8 เมตร และหอประตูสูง 23.6 เมตร วันนี้ ประตูเซี่ยงเหมินไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม แต่ยังเป็นสวนสาธารณะและความบันเทิงที่ประชาชนและนักท่องเที่ยวสามารถเดินเล่นและเพลิดเพลินได้อย่างอิสระ ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ประตูเซี่ยงเหมินจะจัดแสดงการแสดงไฟประทับใจเริ่มที่ 18:30 น. โดยมีการแสดงทุกครึ่งชั่วโมง หากคุณได้อยู่ที่นั่น อย่าลืมไปชมด้วย หากคุณเลือกร้านแรก คุณสามารถนั่งแท็กซี่หรือเดินไปได้ แค่ตั้งปลายทางเป็น "เซี่ยงเหมิน" ระยะทางประมาณ 1 ถึง 1.5 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินประมาณ 15-20 นาที ค่ารถแท็กซี่อยู่ระหว่าง 10-20 หยวน หากคุณเลือกร้านที่สอง เราขอแนะนำให้เดินไป
หลังจากที่คุณได้สัมผัสวันหนึ่งในซูโจว คุณรู้สึกเหมือนตื่นจากความฝันอันสวยงามที่จังหวะของเสียงเรียกจากภาษาซูโจวยังคงก้องอยู่ในหู รสชาติที่สมดุลยังคงอยู่ในลิ้น และภาพที่นุ่มนวลของถนนในเมืองน้ำยังคงปรากฏอยู่ในตาของคุณหรือไม่? ซูโจวมีความซับซ้อน ครอบคลุมองค์ประกอบทางวัฒนธรรม ธรรมชาติ และศิลปะมากมาย แต่ซูโจวยังเรียบง่าย; ถ้าคุณเปิดใจและดื่มด่ำกับมัน คุณจะรู้สึกถึงเสน่ห์ของมัน เปรียบเสมือนความสวยงามของดอกไม้อันแสนงดงามในฤดูใบไม้ผลิและพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง นี่คือซูโจว เมืองที่เหมือนสวน หรือบางที สวนที่เหมือนเมือง ด้วยประสบการณ์มากกว่าหนึ่งพันปี ซูโจวสอนเราแบบนี้: เมื่อมนุษย์ฟังจังหวะของธรรมชาติด้วยท่าทีที่ถ่อมตน ใช้ความคิดสร้างสรรค์ในการตอบสนองกับไม่ใช่การครอบงำโลกธรรมชาติ อุดมคติของจีน *tianren heyi*—ความสามัคคีระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ—พัฒนาเป็นการสำรวจแห่งการอยู่ร่วมกันที่มาข้ามพรมแดนและวัฒนธรรม นั่นหมายความว่าการก่อสร้างทุกอย่างกลายเป็นการต่อเนื่องของเรื่องราวธรรมชาติ และทุกช่วงเวลาที่เราหยุดพักในเส้นทางของเรากลายเป็นการสนทนากับสิ่งมีชีวิตทั้งหมด เมื่อเรารู้จักเห็นคุณค่าของของขวัญจากโลกเช่นเดียวกับที่เราชื่นชมสวนเหล่านี้—ด้วยความประหลาดใจ ความเคารพ และความเต็มใจที่จะเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่ใหญ่กว่าตนเอง—เราอาจจะเข้าใกล้รูปแบบของความสุขที่บริสุทธิ์ที่สุด หากคุณสนุกกับตารางการเดินทางในวันนี้ กรุณาพิจารณาให้เรามีรีวิวเชิงบวก หากคุณพบปัญหาใด ๆ ขณะใช้บริการทัวร์ด้วยตนเองของเรา กรุณาติดต่อเราทางอีเมล เรายินดีต้อนรับข้อเสนอแนะแสนมีค่าหรือข้อเสนอแนะใด ๆ ที่คุณอาจมีหลังจากใช้บริการของเรา เราเชื่อว่าการสื่อสารเชิงบวกของเราสามารถช่วยให้เรามอบบริการที่ดียิ่งขึ้นให้คุณได้
1. พิพิธภัณฑ์ซูโจวปิดทำการในวันจันทร์; อย่าใช้ทัวร์นี้ในวันนั้น.
2. แนะนำให้หาที่พักใกล้ 'ถนนกวนเหลียน'; บ้านพักก็เป็นตัวเลือกที่ดีหลายแห่งตั้งอยู่ในบ้านโบราณ คุณสามารถลองสัมผัสประสบการณ์การใช้ชีวิตในที่พักคลาสสิกของซูโจว.
3. อาหารท้องถิ่นในซูโจวมีรสชาติหวานเล็กน้อยคล้ายกับเซี่ยงไฮ้.
4. ฤดูกาลที่สวยที่สุดคือต้นฤดูใบไม้ร่วง เมื่อกลิ่นหอมของดอกอ้วนกระจายทั่วเมือง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดึงดูดมาก ต้นฤดูหนาวก็สวยงามเช่นกันด้วยใบเมเปิ้ลและแปะก๊วย.
5. กรุณาทิ้งสัมภาระไว้ที่โรงแรม; ปลอดภัยมาก.
6. โปรดสวมรองเท้าที่ใส่สบาย; กิจกรรมทั้งหมดในวันนี้ต้องเดิน.
7. ต้องมีการจองล่วงหน้าสำหรับทั้งพิพิธภัณฑ์และสวน ดังนั้นโปรดให้ความสำคัญกับเวลาและทำการจองล่วงหน้าเพื่อความปลอดภัย อย่างไรก็ตาม หากคุณไม่สามารถจองสำเร็จ คุณสามารถซื้อตั๋วได้ที่หน้างานด้วยพาสปอร์ตของคุณ และมีโอกาสสูงที่จะมีตั๋วที่จองไว้สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ.
8. กรุณาพกพาวเวอร์แบงก์ติดตัวมาด้วย เพื่อให้แน่ใจว่าโทรศัพท์ของคุณมีแบตเตอรี่เพียงพอ
เข้าสู่ระบบแอป EasyGo China ด้วยอีเมลที่ใช้ตอนชำระเงิน สิ่งที่คุณซื้อจะแสดงใน ทริปของฉัน
เส้นทางของคุณใช้งานได้ในแอปเป็นเวลา 2 วันหลังซื้อ
ค่าเข้าชมและการจองอาจแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อมูลทางการของสถานที่ท่องเที่ยวก่อนเดินทาง
★ 5.0 / 5 · รีวิว 12 รายการจากนักเดินทางในแอป
The Humble Administrator's Garden is 500 years of genius — rocks, water, halls designed to feel bigger than they are. The Lion Forest Garden is playful and strange. Pingjiang Road's canals and shops, Suzhou Museum's clean lines, and an evening of pingtan — storytelling with the pipa — was the perfect end. A day of exquisite Chinese taste.
Ein langsamer, schöner Tag: der Gartenrundgang vom Löwenwald zum Garten des Demütigen Beamten, dann das Suzhou-Museum (schon das Gebäude ist Kunst), dann die Pingjiang Road für Snacks — die süßen lokalen Desserts darf man nicht verpassen. Die Pingtan-Vorstellung am Abend war ergreifend und wunderschön. Suzhou ist die Sanftheit selbst.
That moment in the Humble Administrator’s Garden where it borrows the North Temple Pagoda as a backdrop — I squatted there for half an hour finding the angle. Better composition than any photography class I took. Even my shutter sounded quieter on Pingjiang Road, listening to pingtan.
As an architect, seeing the Hanging Temple was a pilgrimage. How it clings to the cliff is a defiance of gravity, a masterpiece of ancient engineering that blends human ingenuity with nature. I stood there for an hour just trying to comprehend it. Getting to this remote wonder seemed complicated, but this app made it so simple, arranging everything. It allowed me to just focus on the awe of the structure. Incredibile! A must-see for any lover of history or design.
That moment in the Humble Administrator’s Garden where it borrows the North Temple Pagoda as a backdrop — I squatted there for half an hour finding the angle. Better composition than any photography class I took. Even my shutter sounded quieter on Pingjiang Road, listening to pingtan.
This is the Suzhou day I would recommend to any history-minded traveler who enjoys disciplined beauty. The classical gardens—Lion Grove and Humble Administrator’s Garden in particular—are masterpieces of spatial design, and I liked that the day also included Suzhou Museum, which helps connect aesthetics with historical narrative. Strolling Pingjiang Road felt unforced: canals, old residences, and small craft shops give you a lived-in heritage rather than a staged one. The pingtan performance was the sort of quiet cultural experience I prefer—intimate, refined, and rooted in place. Food was not treated as an afterthought: I tried yàbā shēngjiān, osmanthus sweet taro, and a truly comforting bowl of noodles, and later I appreciated the more “serious” Suzhou flavors like three-shrimp noodles and delicate freshwater fish dishes. Overall, it’s polished, gentle, and deeply Suzhou.
ไอเดียเพิ่มเติมสำหรับวันที่คุณจะจดจำ
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง