ถนนซีหวา (อาหารเช้า) → หออุจฉาระตระกูลเฉิน → หมู่บ้านโบราณพันตัง → ทะเลสาบหลี่หวาน → มื้อกลางวัน → หยงชิงฟาง → ถนนคนเดินปักกิ่ง → มื้อเย็น → ทัวร์กลางคืนตามถนนเจียงซี → บาร์
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน คุณสามารถไปถึงถนนซีฮัวได้อย่างรวดเร็วโดยใช้ Didi หรือรถไฟฟ้า
ถนนซีหวาเป็นถนนอาหารที่มีชื่อเสียงในกวางโจว รวบรวมร้านอาหารเก่าแก่หลายแห่ง แสดงออกถึงรสชาติของกวางโจวอย่างแท้จริง สนามทางข้างๆ มีที่อยู่อาศัยของประชาชนมากมาย ร้านค้าเชื่อมโยงใกล้ชิดกับชีวิตของชาวบ้าน เต็มไปด้วยบรรยากาศชีวิตที่เข้มข้น ร้านค้านี้มีการตกแต่งเรียบง่าย และผู้คนที่เดินผ่านไปมามักเป็นประชาชนในพื้นที่ ภาษากวางตุ้งเป็นภาษาหลัก ทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนได้หลุดเข้าไปในกวางโจวสมัยเก่า สามารถสัมผัสถึงชีวิตกวางโจวที่แท้จริงและใกล้ชิดที่สุด。 ที่นี่เราคัดสรรอาหารอร่อยต่อไปนี้สำหรับคุณ——
💰ราคาตั๋วเข้าชม: ผู้ใหญ่ 10 หยวน, ผู้เยาว์ฟรี ⏰เวลาเปิดทำการ: 9:00-17:00 (ปิดวันอังคาร ยกเว้นวันหยุดเทศกาล) วันจันทร์สุดท้ายของแต่ละเดือนจะเป็นวันซ่อมบำรุง。 📷ระยะเวลาแนะนำในการเที่ยว: 1-2 ชั่วโมง。 เฉินเจียซี หรือรู้จักในชื่อเฉินซื่อชูหยวน เปิดเมื่อปี ค.ศ. 1893 (ปีที่ 19 ในสมัยราชวงศ์ชิง) เป็น “ศาลเจ้าเชื้อสายเฉิน” ที่สร้างด้วยเงินร่วมกันจากเชื้อสายเฉินใน 72 มณฑลของกวางตุ้ง มีพื้นที่ทั้งหมด 15,000 ตารางเมตร และพื้นที่ใช้สอย 8,000 ตารางเมตร ก่อนหน้านี้เคยมีนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ลงทุนพันล้านหยวนเพื่อจะได้ที่ดินนี้ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะที่นี่ไม่เพียงเป็นบ้านโบราณ แต่ยังเป็นพิพิธภัณฑ์ที่รวมศิลปะการตกแต่งสถาปัตยกรรมลิงนานอย่างประณีต ที่สำคัญมันคือความเชื่อของเชื้อสายเฉิน。 แน่นอนว่าชาวเฉินก็มิได้ขาดแคลนเงินพันล้านหยวนนี้。 เฉินเจียซีเป็นที่มีชื่อเสียงด้วยประติมากรรมที่สวยงามและสถาปัตยกรรมสไตล์ลิงนาน โดยเฉพาะ “เจ็ดสมบัติ” ที่ควรค่าแก่การชม— สามแกะสลัก: แกะสลักไม้, แกะสลักอิฐ, แกะสลักหิน สองปั้น: ปั้นด้วยดินเหนียว, ปั้นด้วยดินเผา หนึ่งหล่อ: หล่อด้วยทองแดงและเหล็ก หนึ่งวาด: วาดสี ศิลปะตกแต่งเหล่านี้มีความประณีตซับซ้อน ถูกเรียกว่า “บาโรคแห่งลิงนาน”。 หลังจากที่ระบบการสอบสัมภาษณ์ถูกยกเลิกในปี 1905 เริ่มมีการใช้เป็นสถานที่การศึกษามาเป็นเวลานาน ในปี 1959 ได้มีการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์งานฝีมือพื้นบ้านกวางตุ้ง ณ ที่ตั้งเฉินเจียซี โดยมีการขยายตัวในปี 2010 ใช้งบประมาณ 800 ล้านหยวน。 ภายในพิพิธภัณฑ์มีการเก็บสะสมวัตถุโบราณล้ำค่าระดับชาติเกือบ 3,000 ชิ้น และของมีค่ารวมถึงงานฝีมือสมัยใหม่จำนวนเกิน 20,000 ชิ้น ครอบคลุมประเภทงานฝีมือของกวางตุ้งทั้งหมดที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติ เช่น เครื่องปั้นดินเผาเซวียนอัน, เซรามิกกวางไซ, แกะสลักไอวอรี, เย็บปักถักร้อยกวางตุ้ง, แกะสลักไม้กวางโจว เป็นต้น เป็นจุดที่ดีในการสัมผัสงานฝีมือระดับสูงของกวางตุ้ง。 การออกแบบอาคารนี้ยังคำนึงถึงสภาพภูมิอากาศของกวางโจวด้วยชายคาที่กว้างเหมือนร่มกันแดด ขัดขวางแสงแดดที่เข้ามาโดยตรง ทางเดินที่สี่ถึงแปดทิศนำลมเข้ามา และนำความร้อนออกไป ทำให้คุณรู้สึกเย็นสบายในฤดูร้อน。 ศาลเจ้า คืออะไร ชาวจีนเป็นชนชาติที่ให้ความสำคัญกับบรรพบุรุษ ชาวจีนเชื่อว่าบรรพบุรุษที่ล่วงลับจะกลายเป็นเทพเจ้าคุ้มครองลูกหลาน และการสืบทอดสายเลือดของครอบครัวนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ในวัฒนธรรมจีน “ความจงรักภักดี” และ “ความกตัญญู” เป็นการประเมินมาตรฐานศีลธรรมที่สูงสุดของสังคมต่อบุคคล。 ศาลเจ้าคือสถานที่สำคัญในวัฒนธรรมดั้งเดิมของจีนที่ใช้สำหรับการกราบไหว้บรรพบุรุษและจัดกิจกรรมของครอบครัว มักจะเป็นสถานที่ที่ครอบครัวหรือชนเผ่าร่วมในพิธีกรรมบูชาบรรพบุรุษ และยังเป็นที่สำหรับสมาชิกครอบครัวมารวมตัวอภิปรายเรื่องสำคัญ เช่น การแต่งงาน การมรณะ การจัดสรรทรัพย์สิน การไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ฯลฯ นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่สืบทอดวัฒนธรรมของครอบครัว โดยปกติในศาลเจ้าจะมีการบูชาบรรพบุรุษด้วยแผ่นป้ายและแขวนกฎเกณฑ์ของครอบครัว กฎของเผ่า และข้อบังคับ ต่าง ๆ และจัดกิจกรรมบูชาหลายรูปแบบเพื่อน้อมบูชาบรรพบุรุษ ผ่านกิจกรรมเหล่านี้ ผู้คนแสดงความเคารพต่อบรรพชน สืบทอดคุณธรรม ความเชื่อ และมาตรฐานการปฏิบัติตนของครอบครัวตลอดหลายรุ่น รวมทั้งเสริมสร้างความสัมพันธ์และความเป็นเอกภาพในหมู่สมาชิกครอบครัว。 ในสังคมสมัยใหม่ ศาลเจ้าซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมดั้งเดิม ยังคงมีบทบาทสำคัญในการสืบทอดวัฒนธรรมของครอบครัวและการอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่น เพราะในอดีต ศาลเจ้าของแต่ละครอบครัวเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญในใจของสมาชิกครอบครัว พวกเขาจะใช้วัสดุและเทคนิคที่ดีที่สุดที่มีในการก่อสร้างศาลเจ้า ดังนั้นศาลเจ้ามักจะเป็นตัวแทนของสถาปัตยกรรม ระดับสุนทรียศาสตร์ และระดับฝีมือที่ดีที่สุดของยุคนั้น ๆ。 เส้นทางท่องเที่ยวเฉินเจียซี ทางเข้าประตูใต้ → 1. ประตูหน้า → 2. ประตูหน้าต่าง → 3. ห้องโถงตะวันออกหน้า → 4. ลานกลาง → 5. ห้องตะวันออกหน้าและห้องตะวันตกหน้า → 6. ระเบียง → 7. ห้องประชุมผู้มีเกียรติ → 8. ห้องบรรพบุรุษ → 9. ลานหลัง
เราแนะนำสี่วิธีในการเดินทางไปยังหมู่บ้านป้านถาง。
💰ค่าเข้าชม: ฟรี ⏰เวลาเปิด: ทุกวันตลอด 24 ชั่วโมง 📷ระยะเวลาแนะนำ: 1-2 ชั่วโมง สมัยโบราณ ชานเมืองตะวันตกของกวางโจวเป็นที่ลุ่มและบึงกว้างใหญ่ เนื่องจากการสะสมของตะกอนจากแม่น้ำไข่มุก จึงค่อยๆ กลายเป็นพื้นดินหลังราชวงศ์ถัง พื้นที่นี้ต่ำและส่วนใหญ่เป็นบึงและที่ลุ่ม จึงเรียกว่า "บันถาง" (ครึ่งบึง) ต่อมาในช่วงปีเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง ได้เปลี่ยนชื่ออย่างสละสลวยเป็น "ผานถาง" ซึ่งสะท้อนทั้งลักษณะทางภูมิศาสตร์และความหวังว่านักวิชาการในท้องถิ่นจะ "เข้าศึกษาในวิทยาลัย" และประสบความสำเร็จทางวรรณกรรม ในสมัยราชวงศ์ถัง มีเขื่อนเจ๋งกงอยู่ที่นี่แล้ว ในช่วงฮั่นใต้ กลายเป็นสวนพระราชวังหัวหลินของตระกูลหลิว และในราชวงศ์ชิง กลายเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวลิ้นจี่ ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอันดับหนึ่งของหลิงหนาน นี่คือหมู่บ้านโบราณหลิงหนานที่มีประวัติศาสตร์เกือบพันปี ซ่อนอยู่ในย่านซีกวนเก่าที่คึกคัก แทรกอยู่ระหว่างสวนสาธารณะทะเลสาบหลี่หวานและตึกระฟ้าโดยรอบ เหมือนอุโมงค์เวลาจากเมืองที่ทันสมัยสู่ย่านประวัติศาสตร์ เป็นหนึ่งในไม่กี่หมู่บ้านชนบทที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์ในใจกลางเมืองประวัติศาสตร์กวางโจว และเป็นหมู่บ้านเดียวที่คงรูปแบบชนบทของราชวงศ์ชิงและสถาปัตยกรรมเรียบง่ายที่เป็นเอกลักษณ์ไว้อย่างสมบูรณ์ ซึ่งมีครอบครัวหลายตระกูลอาศัยร่วมกัน เมื่อเดินเล่น คุณจะเห็นซอยที่ปูด้วยหินสีน้ำเงิน ประตูถังหลง บ้านอิฐสีเทา และหลังคากระเบื้อง—ทุกรายละเอียดเผยให้เห็นฝีมือที่ประณีตของช่างฝีมือและปัญญาชีวิตของคนโบราณ เดิมทีหมู่บ้านโบราณผานถางมีห้า "ยื่ว" (เขต) แต่ละเขตประมาณเท่ากับชุมชนในปัจจุบัน ตอนนี้เขต 1-4 ได้หายไป เหลือเพียงผานถางอวี้ยื่ว (เขตที่ห้า) ซึ่งเป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของผานถางเดิม ผานถางอวี้ยื่วเคยเป็นคำพ้องความหมายของ "สกปรก วุ่นวาย และทรุดโทรม" เช่นเดียวกับหมู่บ้านในเมืองอื่นๆ หลังการปรับปรุงเล็กน้อยในปี 2017 ไม่เพียงแต่คงบรรยากาศการใช้ชีวิตของบ้านเก่าไว้ แต่ยังนำร้านหนังสือ ร้านกาแฟ ร้านของฝีมือ สตูดิโอมรดกวัฒนธรรมอันเป็นนามธรรม และกำแพงกราฟฟิตีที่น่าสนใจมากมายเข้ามา ที่นี่นอกจากจะได้สัมผัสชีวิตชนบทหลิงหนานที่แท้จริงแล้ว ยังสามารถรับรู้วัฒนธรรมดั้งเดิมหลิงหนานที่มีสีสันได้อีกด้วย มีคนเรียกว่า "หลี่เจียงเล็ก" ผานถางมีสถานที่ประวัติศาสตร์มากมาย แต่วิธีการท่องเที่ยวที่ดีที่สุดไม่ใช่การมีเจตนาเช็กลิสต์ แต่คือการเดินเล่นอย่างอิสระในที่เงียบสงบนี้ท่ามกลางเมืองที่คึกคัก และค้นพบบรรยากาศที่ตกตะกอนอยู่ในรอยแยกของเวลาโดยบังเอิญ ต่อไปนี้คือสถานที่ที่ควรไปเยือน——
💰ค่าเข้าชม: ฟรี ⏰เวลาทำการ: เปิดตลอด 24 ชั่วโมง 📷ระยะเวลาที่แนะนำในการเล่น: 30 นาทีถึง 1 ชั่วโมง นี่เป็นพื้นที่สีเขียวสาธารณะที่นำไปสู่การรับประทานอาหารกลางวัน และยังเป็นสวนสาธารณะที่มีชื่อเสียงในกวางโจว ภายในมีร้านอาหาร, ชานชา, ห้องเต้นรำ และกิจกรรมนันทนาการมากมาย เป็นสถานที่พักผ่อนแบบครบวงจรที่รวมการท่องเที่ยว, กีฬา, ความบันเทิง และการพักผ่อน พื้นที่ทั้งหมดประมาณ 27 เฮกตาร์ น้ำในทะเลสาบคิดเป็น 62% โดยประกอบด้วยทะเลสาบเสวี่ยชุ่ย, ทะเลสาบหยูกวี่, ทะเลสาบหรูอี้ และทะเลสาบอู่ซิ่วเชื่อมต่อกันด้วยสะพานและเขื่อน สวนมีการจัดงานและนิทรรศการทางวัฒนธรรมในช่วงเวลาที่ไม่แน่นอน เช่น งานแสดงภาพเขียน, งานแสดงภาพถ่าย, งานแสดงวัฒนธรรมพื้นบ้าน เป็นต้น ให้ผู้เข้าชมได้สัมผัสกับความลึกซึ้งของวัฒนธรรมลำไยในขณะที่เพลิดเพลินไปกับการเล่นน้ำ
อาหารชั้นนำสามารถเกิดขึ้นได้เฉพาะในสภาพแวดล้อมที่มีความมั่งคั่ง ในกวางโจวที่เป็นดินแดนที่มีความมั่งคั่งมานานพันปี วัฒนธรรมอาหารที่ปลูกฝังขึ้นนั้นก็หาได้ยากในโลกเช่นกัน มาร่วมไปที่ร้านอาหารที่มีความเป็นท้องถิ่นที่สุดใกล้เคียงกันเพื่อสัมผัสรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของกวางโจวกันเถอะ
🗺️ที่อยู่: ถนนเอ็นหนิงเลขที่ 99 ⏰เวลาทำการ: เปิด 24 ชั่วโมง 📷ระยะเวลาที่แนะนำในการเที่ยว: 2–2.5 ชั่วโมง ย่านนี้มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน โดยสามารถย้อนกลับไปได้ถึงปีที่ 1 ของราชวงศ์ซ่งใต้ (1253) ซึ่งในอดีตเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของเมืองกวางโจว ในยุคราชวงศ์หมิง ย่านนี้ได้พัฒนาเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม ซึ่งดึงดูดข้าราชบริพาร นักธุรกิจ ชาวจีนโพ้นทะเล และนักแสดงงิ้วกวางตุ้งจำนวนมากให้มารวมตัวกัน ส่งผลให้เกิดกลุ่มอาคารที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เช่น สถาปัตยกรรมเวสปรี่แบบกวางซี่ รวมถึงสถานที่สำคัญ เช่น บ้านเกิดของบรูซ ลี และหอประชุมบาฮา ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมงิ้วกวางตุ้ง ย่านนี้มีอาคารริมถนนที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุดแห่งหนึ่งในเมืองกวางโจว โดยมีการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมจีนและตะวันตก เช่น เสารูปแบบโรมัน หน้าต่างและประตูโค้งแบบตะวันตก ผสานกับลวดลายแกะสลักและภาพวาดแบบจีนที่มีเอกลักษณ์ ซึ่งไม่เพียงแต่ใช้ในการบังแดดและฝนเท่านั้น แต่ยังสะท้อนให้เห็นถึงเสน่ห์ของศิลปะในยุคนั้น ในปี 2015 มีการเริ่มต้นโครงการปรับปรุงพื้นที่นี้อย่างเป็นทางการ และในวันที่ 22 สิงหาคม 2020 ย่านนี้ได้รับการจัดอันดับเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับ 4A ของประเทศ สถานที่ในบริเวณนี้เหมาะแก่การเยี่ยมชมอย่างยิ่ง— หากคุณต้องการชมการแสดงงิ้วกวางตุ้งที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะงิ้วกวางตุ้งในเวลา 15:00 น. กรุณาวางแผนเวลาเดินทางล่วงหน้าเพื่อไม่ให้พลาดประสบการณ์ที่น่าประทับใจนี้
💰ราคาตั๋ว: เข้าฟรี จองที่นั่งได้ที่ ⏰เวลาทำการ: วันอังคารถึงวันอาทิตย์ เวลา 9:00 ถึง 21:00 น. 🗺️ที่อยู่: ถนนเอินหนิงหมายเลข 127 นี่คือพิพิธภัณฑ์ที่ถูกเรียกว่าสวยที่สุดในกวางโจว。 เพราะที่นี่ไม่เพียงแค่แสดงความงามของงิ้วเท่านั้น แต่ยังเป็นพิพิธภัณฑ์สวนสไตล์ลินานที่มีลักษณะคล้ายสวนโบราณของจีน ด้วยการจัดวางอาคารสถาปัตยกรรมย้อนยุคหลายหลัง เช่น โรงเตี๊ยมเก่าและอาคารจำลองต่างๆ ตรงกลางมีทะเลสาบเล็กๆ สร้างบรรยากาศที่งดงามและสงบเงียบ ในปี 2017 พิพิธภัณฑ์ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติสูงสุดในอุตสาหกรรมการก่อสร้าง นั่นคือ รางวัลหลูบาน สำหรับโครงการก่อสร้างจีน พื้นที่ทั้งหมดของพิพิธภัณฑ์มีประมาณ 17,200 ตารางเมตร และพื้นที่ก่อสร้างทั้งหมดประมาณ 21,700 ตารางเมตร ภายในมีสวนเล็ก ๆ หลายแห่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบ ระหว่างโขดหิน ทางเดินโค้ง ข้างน้ำ ข้างสะพาน และใต้ต้นหยู โดยพื้นที่เหล่านี้ถูกตกแต่งให้เป็นพื้นที่จัดแสดงสำหรับผู้ชื่นชอบงิ้ว และพิพิธภัณฑ์ยังสร้างพื้นที่ละครที่ใหญ่ที่สุดเพื่อสืบทอดศิลปะงิ้ว ทำความเข้าใจกับงิ้ว (粤剧) งิ้ว หรือที่เรียกกันว่า กว่างฝูซี่ หรือ กว่างตงต้าซี เป็นศิลปะการแสดงที่มีอายุเก่าแก่กว่าพันปี ไม่เพียงแต่เป็นประเภทละครที่ใหญ่ที่สุดในพื้นที่ภาษาตังเสียนของมณฑลกวางตุ้งและเขตปกครองตนเองชาวจ้วงกวางสีเท่านั้น แต่ยังเป็นตัวแทนสำคัญของละครจีนแบบดั้งเดิม ถือเป็นประเภทละครที่ใหญ่ที่สุดในจีน งิ้วยังได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางไม่เพียงแต่ในภูมิภาคลินานของจีนเท่านั้น แต่ยังมีการแสดงในฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน รวมถึงในชุมชนชาวจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอเมริกา ลักษณะทางสุนทรียศาสตร์ของงิ้ว งิ้วมีความโดดเด่นด้วยความงามจากการเขียนด้วยจินตนาการและความสมจริงในเวลาเดียวกัน การแสดงเน้นการใช้ฉากและสัญลักษณ์อย่างมีนัยสำคัญ เช่น การใช้โต๊ะและเก้าอี้สองตัวแทนสถานที่ต่าง ๆ ขณะที่นักแสดงสื่อสารตัวตนและความรู้สึกของตัวละครผ่านท่าทางและลีลาที่แน่นอน เพื่อรักษามรดกวัฒนธรรมสำคัญนี้ ในปี 2006 งิ้วได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับชาติของจีน และในปี 2009 ยังได้รับการรับรองเป็นผลงานตัวแทนของมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่มีตัวตนโดยองค์การยูเนสโก ต่อไปนี้ คุณสามารถเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ตามลำดับขั้นตอนดังนี้ 1.ปูเทียนเลอ→2.เสียงระฆังในสวน→3.หอระฆัง→4.เรือหิน→5.แท่นกว่างฟุ→6.บ้านเฉลียงเจียรดอกบัว→7.ห้องควอเจี้ยน→8.แสงจันทร์ในหอภาคตะวันตก→9.หอแปดประตู
เราขอแนะนำสามวิธีให้คุณ.
💰ราคาเข้าชม: ต้องมีเอกสารประจำตัวที่มีส่วนที่ใช้ได้จริง ไม่ต้องจองล่วงหน้า ⏰เวลาเปิดทำการ: อังคารถึงอาทิตย์ เวลา 9:00-17:30 วันจันทร์ปิด 📷เวลาที่แนะนำในการเที่ยวชม: 1.5-2 ชั่วโมง พิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กแต่มีคุณค่าดุจพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่。 “ซานซื่อหงคือส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์กวางโจว” ที่นี่นำเสนอเรื่องราวการค้าขายที่น่าภาคภูมิใจของกวางโจว “ประวัติศาสตร์การค้าที่รุ่งเรือง”, ในปีที่ 22 แห่งราชวงศ์ชิง (1757) ประเทศจีนเริ่มมีนโยบายปิดประเทศ, ปิดทั้งหมดตั้งแต่ท่าเรือขาออกต่างชาติ, ยังคงเปิดให้ซานซื่อหงเป็นท่าเรือที่มีการค้าออกต่างประเทศเพียงแห่งเดียว, ทำให้ซานซื่อหงกวางโจว ( “ซานซื่อหง” ไม่ได้หมายความว่ามีแค่ 13 เรือพาณิชย์, ชื่อนี้มีความหมายตามข้อตกลงที่เป็นที่ยอมรับ) เป็นผู้มีอำนาจในด้านการค้าที่ส่งออกของจีนเป็นเวลา 85 ปีและเป็นสถาบันที่มีตำแหน่งผูกขาดอย่างแน่นหนา。 ในช่วงรุ่งเรือง, ที่นี่มีการสะสมเงินซิลเวอร์ของโลกหนึ่งในสามและเรือพาณิชย์จากแต่ละประเทศ, เงินที่หมุนเวียนรอบที่นี่คิดเป็น 20% ของความมั่งคั่งทั่วโลก แม้แต่ลอนดอนและเวนิสในช่วงทองคำก็รู้สึกต่ำต้อย。 ที่นี่มีอารยธรรมสองอย่างที่ปะทะกันอย่างรุนแรง: อารยธรรมบนแผ่นดินและทะเล, ระบบทุนนิยมและระบบเฟลลาส, วัฒนธรรมขงจื๊อและวัฒนธรรมการค้าทั้งสองจะมาต่อสู้และรวมเป็นหนึ่ง ในหนังสือประวัติศาสตร์ นี่คือเรื่องราวที่เต็มไปด้วยข้อขัดแย้งและความดึงดูดใจที่สุดในยุคนั้น。 ทำไมการค้าถึงดึงดูดใจขนาดนี้? เพราะทำกำไรได้มากเหลือเกิน! ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ชาอู่อี๋ของจีนเคยถูกขายให้กับพ่อค้าชาวจีนซานซื่อหงในราคาครึ่งเหรียญเงินต่อกิโลกรัม จากนั้นซานซื่อหงจึงขายต่อให้บริษัทอีสต์อินเดียของอังกฤษในราคา 1 เหรียญเงินต่อกิโลกรัม และเมื่อชาถูกส่งไปยังตลาดอังกฤษ ราคาพุ่งขึ้นเป็น 2 เหรียญเงินต่อกิโลกรัม ฝรั่งเศสเองก็ส่งออกผ้าไหมจากจีนมูลค่า 32,000 ปอนด์ แต่เมื่อวางจำหน่ายในประเทศ กลับสามารถทำรายได้สูงถึง 97,000 ปอนด์ ในปี 1754 เรือของสวีเดนขนสินค้าจีนมากถึง 700 ตัน แต่เกิดอุบัติเหตุชนโขดหินเพียง 1 กิโลเมตรก่อนถึงท่าเรือ แม้มีเพียง 5% ของสินค้าที่สามารถกู้ขึ้นมาได้ แต่เมื่อถูกนำไปประมูล และหักค่าใช้จ่ายในการกู้เรือแล้ว ยังสามารถทำกำไรได้ถึง 14% การค้าในยุคนั้นไม่ได้ส่งผลแค่ทางเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ยังนำไปสู่การส่งออกสินค้าจีนจำนวนมาก เช่น ชา เครื่องลายคราม และงานหัตถกรรม ในขณะที่ประเทศยุโรปส่งออกได้เพียงหนังสัตว์และวัตถุดิบขั้นต้น ทำให้เกิดการขาดดุลการค้ารุนแรง เงินซิลเวอร์จำนวนมหาศาลจึงไหลเข้าสู่จีน สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินมาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งอังกฤษเริ่มส่งออกฝิ่นไปยังจีน นำไปสู่สงครามฝิ่นครั้งแรก และส่งผลให้จีนต้องลงนามในสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรมเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ซานซื่อหงในเมืองกวางโจวเป็นแหล่งสร้างเศรษฐีมากมายในยุคนั้น เช่น พ่อค้าผู้หนึ่งแห่งศตวรรษที่ 18 ซึ่งนิตยสาร Time เคยยกย่องว่าเป็น “เศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกในศตวรรษที่ 18” ด้วยทรัพย์สินสูงสุดถึง 26 ล้านเหรียญซิลเวอร์เม็กซิโก มากกว่าทรัพย์สินของเศรษฐีอันดับหนึ่งในอเมริกาถึง 6 เท่า และใกล้เคียงกับรายได้ของรัฐบาลชิงทั้งปีซึ่งอยู่ที่ 40 ล้านตำลึง เขายังถือเป็นนักลงทุนรายแรกของอเมริกา ได้พบกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มาทำงานในจีน คือ จอห์น ฟอร์บส์ วัย 17 ปี เขารับฟอร์บส์เป็นบุตรบุญธรรม และให้เงินลงทุนถึง 500,000 ตำลึงเงิน ฟอร์บส์นำเงินดังกล่าวไปลงทุนในโครงการรถไฟของอเมริกา และสามารถผูกขาดการค้าจีน-อเมริกาได้สำเร็จ จนถึงปัจจุบัน ตระกูลฟอร์บส์มีสินทรัพย์รวมมูลค่ากว่า 10,000 ล้านเหรียญสหรัฐ และยังคงมีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจและการเมืองโลกอย่างลึกซึ้ง แน่นอนว่าเขาไม่ใช่เศรษฐีที่รวยที่สุดในยุคนั้น เพราะตำแหน่งนี้เป็นของขุนนางคนโปรดของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง ทรัพย์สินส่วนตัวของเขาคิดเป็นรายได้รวมของรัฐบาลถึง 16 ปี และยังมากกว่าทรัพย์สินของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสถึง 3 เท่า หากท่านสนใจชมบ้านของเขาในปัจจุบัน สามารถไปเยือน "วังเจ้ากง" ในกรุงปักกิ่ง ซึ่งทางเราก็มีทัวร์ที่เกี่ยวข้องให้ท่านเลือก ไม่ว่าอย่างไร ซานซื่อหงในยุคนั้นเคยได้รับสมญานามว่า “เขาวงกตแห่งทองคำ คลังหลวงแห่งใต้หล้า” เป็นศูนย์รวมทรัพย์สมบัติอันล้ำค่าของจีน ไม่ว่าจะเป็นเครื่องลายคราม เงินเคลือบ เปลือกหอย งาช้าง เต่าทอง และอื่น ๆ อีกมากมาย ท่านสามารถชมความวิจิตรบรรจงของงานฝีมือจีนที่สะท้อนรสนิยมอันละเอียดอ่อนในอดีตได้อย่างเต็มที่ ที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีพื้นที่จัดแสดง 3,060 ตารางเมตร พื้นที่อาคารรวม 6,090 ตารางเมตร และจนถึงปี 2024 มีโบราณวัตถุกว่า 5,000 ชิ้น/ชุด ที่ได้รับการบริจาคจากผู้สนใจทั้งในและต่างประเทศโดยไม่หวังผลตอบแทน พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีพื้นที่จัดแสดง 3,060 ตารางเมตร พื้นที่อาคารรวม 6,090 ตารางเมตร และจนถึงปี 2024 มีโบราณวัตถุกว่า 5,000 ชิ้น (ชุด) ซึ่งทั้งหมดได้รับการบริจาคโดยไม่หวังผลตอบแทนจากผู้มีจิตศรัทธาทั้งในและต่างประเทศ
จากพิพิธภัณฑ์สิบสามไปยังถนนปักกิ่งมีระยะทาง 3.3 กิโลเมตร แนะนำให้เรียกแท็กซี่หรือขึ้นรถไฟใต้ดิน.
⏰เวลาทำการ: เปิดตลอดทั้งวัน 📷เวลาที่แนะนำในการเที่ยว: 1-2 ชั่วโมง ที่นี่คือศูนย์การค้าหลักของกวางโจว ซึ่งเป็นที่ตั้งแกนกลางเมืองที่ยังคงไม่เคยเปลี่ยนแปลงหรือขาดหายไปตลอด 2200 ปีนับตั้งแต่ก่อตั้งเมืองกวางโจว ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ถนนปักกิ่งด้านเหนือกลายเป็นจุดเริ่มต้นในการพัฒนาเมืองกวางโจว ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ถนนปักกิ่งด้านเหนือเริ่มเกิดเป็นเขตทางการ ตำบลเหนือ และด้านใต้กลายเป็นเขตที่พักอาศัยและการค้า ตั้งแต่เริ่มสมัยราชวงศ์ถัง ถนนปักกิ่งได้กลายเป็นทางหลักสำหรับเจ้าหน้าที่ในการเข้าออกหน่วยงานราชการ โดยได้สร้างเส้นทางการค้าด้านใต้ขึ้นมา ในปัจจุบัน ถนนปักกิ่งกลายเป็นหนึ่งในถนนการค้าที่คึกคักที่สุดในกวางโจว มีความแออัดเฉลี่ยประมาณ 400,000 คนต่อวัน ในช่วงวันหยุดจะเพิ่มเป็น 600,000-1,000,000 คน ที่นี่ไม่เพียงแต่มีโบราณสถานที่น่าตื่นตาตื่นใจ แต่ยังรวมไปถึงร้านค้าแบรนด์ดัง ร้านอาหารและบาร์ที่มีเอกลักษณ์มากมาย เป็นสถานที่ที่ดีสำหรับคนกวางโจวในการช้อปปิ้ง เที่ยวชม และลิ้มลองอาหารอร่อย สถานที่ที่ควรดูประกอบด้วย——
อาหารกวางตุ้งมีความอร่อยมากกว่า 5000 ชนิด เมื่อมาถึงกวางโจวคุณจะแค่รู้สึกเสียดายที่ท้องของคุณไม่ใหญ่พอ แต่ไม่เป็นไร เราจะพาคุณไปค้นหาความอร่อยที่ดีที่สุดให้คุณ มาเริ่มสำรวจต่อกันเถอะ!
หลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้ว มาลงไปเดินเล่น เพื่อสัมผัสความงามยามค่ำคืนของเมืองนี้กันเถอะ。 มุ่งหน้าไปยังถนนเลียบแม่น้ำที่สวยที่สุดในกวางโจว——ถนนเลียบแม่น้ำจิ่ว。
📷แนะนำระยะเวลาเที่ยว: 1 ชั่วโมง ถนนเหยียนเจียงซีได้รับการขนานนามว่า “กวางโจวหว่านทาน”，รวบรวมสถาปัตยกรรมยุคศตวรรษที่ผสมผสานระหว่างจีนและตะวันตกจำนวนมาก เป็นสัญลักษณ์ของการมีส่วนร่วมในการก่อสร้างกวางโจวของชาวชาวจีนต่างแดน เป็นภาพสะท้อนของการค้าและวัฒนธรรมชาวจีนต่างแดนในกวางโจวสมัยใหม่。 ฮาโจวจิ่งเคยเป็น “สถานที่นัดพบยอดนิยม”，การล่องเรือกลางแม่น้ำแม่น้ำจูเจียงและการเดินเล่นใต้เสาชิงช้าเป็นการบรรเทาความรู้สึกของชาวกวางโจวในยุคเก่า.
ถ้าคุณยังมีแรงอยู่ ลองมาชิวที่บาร์นี้ในช่วงเวลาสุดท้ายของวันที่คุณจะสนุกสนานกันเถอะ.
วันเดินทางที่ฟู่ตูถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ในเมืองที่มีบรรยากาศทางการค้าค่อนข้างเยอะนี้ ไม่ว่าจะเป็นแผงลอยที่เรียบง่ายหรือห้างสรรพสินค้าหรูหรา ไม่ว่าจะเป็นถนนหินหรือศาลเจ้าขนาดใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นขนมข้างทางหรือมื้ออาหารที่ประณีต ไม่ว่าจะเป็นคนที่มีสไตล์หรือคนเดินถนนในเสื้อกล้ามและรองเท้าแตะ... คุณรู้สึกถึงจิตวิญญาณทางการค้าและความมั่งคั่งที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนานในระหว่างการเดินทางนี้ไหม? แน่นอนว่า กว่างโจวมีสิ่งมากมายที่ไม่สามารถสัมผัสได้ภายในวันหรือสองวัน คุณสามารถใช้เวลามากขึ้นในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับเธอ เข้าใกล้เธอ และในกระบวนการนี้ ค้นหาความสุขที่เป็นของคุณเอง... ขอให้คุณสนุกกับการเที่ยวในกว่างโจว หากโปรแกรมของวันนี้ทำให้คุณพอใจ กรุณาอย่าลืมให้คะแนนเราเป็นอย่างดี หากคุณมีคำถามใด ๆ ในระหว่างการใช้บริการนำเที่ยวด้วยตนเองของเรา โปรดติดต่อเราทางอีเมล์ได้ทุกเมื่อ หากหลังจากใช้งานคุณมีความคิดเห็นหรือข้อเสนอแนะที่มีค่า ก็ยินดีให้คุณแจ้งทางอีเมล์เช่นกัน เราเชื่อว่าการมีปฏิสัมพันธ์ที่ดีระหว่างเราสามารถช่วยให้เราปรับปรุงบริการให้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ได้
1. พยายามอย่าใช้ในวันจันทร์และวันอังคาร เนื่องจากจุดแวะสำคัญอย่างหออุจฉาระตระกูลเฉินปิดทุกวันอังคารและวันจันทร์สุดท้ายของเดือน (ยกเว้นวันหยุด) พิพิธภัณฑ์ศิลปะโอเปร่ากวางตุ้งปิดทุกวันจันทร์ และพิพิธภัณฑ์กวางตุ้งสิทธิบัตรปิดทุกวันจันทร์
2. ในร้านอาหารใต้ หากพนักงานเสิร์ฟให้คุณอ่างขนาดใหญ่และกาน้ำโลหะ คุณสามารถแกะชุดเครื่องใช้บนโต๊ะและใส่ลงในอ่าง ใช้น้ำร้อนจากกาน้ำโลหะเพื่อฆ่าเชื้อจาน ช้อนส้อม ถ้วย และจาน; อย่าใช้มันล้างมือหรือตักน้ำดื่มแน่นอน บางร้านจะมีบริการให้พนักงานเสิร์ฟฆ่าเชื้อของคุณดังนั้นเพียงแค่เพลิดเพลินกับบริการ
3. จำไว้ว่าต้องนำหนังสือเดินทางของคุณมาด้วย
4. พยายามนำแบตสำรองมาด้วยเพื่อให้โทรศัพท์ของคุณมีแบตเตอรี่
5. โปรดสวมรองเท้าที่สบาย เพราะวันนี้คุณจะต้องเดินมาก
เข้าสู่ระบบแอป EasyGo China ด้วยอีเมลที่ใช้ตอนชำระเงิน สิ่งที่คุณซื้อจะแสดงใน ทริปของฉัน
เส้นทางของคุณใช้งานได้ในแอปเป็นเวลา 2 วันหลังซื้อ
ค่าเข้าชมและการจองอาจแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อมูลทางการของสถานที่ท่องเที่ยวก่อนเดินทาง
★ 5.0 / 5 · รีวิว 13 รายการจากนักเดินทางในแอป
L'artigianato alla Sala Ancestrale del Clan Chen non ha nulla da invidiare a quello che ho visto in Italia — migliaia di storie scolpite nel legno, nella pietra e nella ceramica. Beijing Road per lo shopping, Yongqingfang per l'atmosfera, e il Museo dei Tredici Hong per capire la ricchezza di Guangzhou sulla Via della Seta. Una giornata raffinata per gli amanti dell'arte e del commercio.
ครอบครัวฝั่งจีน-ไทยที่โตมากับเรื่องเล่าเกี่ยวกับรากเหง้าที่กวางตุ้ง เดินเข้าไปในห้องบรรพบุรุษตระกูลเฉิน เหมือนได้สัมผัสประวัติศาสตร์จริงๆ งานแกะสลักในห้องบรรพบุรุษ ตรอกหมู่บ้านโบราณพันถัง พิพิธภัณฑ์งิ้วกวางตุ้ง — ทุกอย่างพูดถึงวัฒนธรรมที่รักษาความผูกพันของครอบครัวข้ามมหาสมุทรได้เข้มแข็ง ขอบอกว่าเป็นวันที่ประทับใจมาก และอาหารก็สมบูรณ์แบบ
Зал клана Чэнь — шедевр кантонского ремесла: по конькам крыш ползут керамические фигуры, резьба по дереву и камню кругом. Древняя деревня Пантанг и озеро Ливань добавляют спокойствия. Переулки Юнцинфан — идеально для фото и закусок, а музей кантонской оперы — приятный сюрприз. Культурный, вкусный день в Гуанчжоу.
Les sculptures sur brique du Chen Clan Ancestral Hall sont d’une richesse qui coupe le souffle — je suis restée dix minutes devant. La plus belle surprise : l’itinéraire des repas. Aucun piège à touristes, que des adresses où les habitants vont tous les jours. Rouleaux de riz, double-peau au lait, un festival bien plus honnête que n’importe quelle liste Michelin. Seul regret : une demi-journée, pas le temps pour les raviolis au poisson. 5 étoiles, je reviens avec mes collègues.
Guangzhou surprised me with how “layered” its culture feels—clan traditions, folk arts, and modern street life all within one day. Chen Clan Ancestral Hall was breathtaking; the brick, wood, and clay carvings were so detailed that I kept stopping like I was in front of a museum exhibit that never ends. Strolling through Pantang Ancient Village and around Liwan Lake slowed the pace, and Yongqingfang added a lively, creative energy. As a history lover, I appreciated the museums too—the Cantonese Opera Art Museum made me curious about the stories behind the costumes and stage traditions, and the Thirteen Hongs Museum connected Guangzhou to global trade in a way I could actually “see.” Food was the happiest constant: rice rolls with different fillings (I tried beef and char siu), plus congee that felt soothing after walking.
Las tallas en ladrillo y madera del Salón Ancestral Chen son la cumbre de la artesanía de Lingnan, y a mí, que trabajo en construcción, se me iban los ojos: esas vigas y esos caballetes llevan siglos firmes. La textura del barrio acuático de Pantang también está muy bien conservada. Bajo los soportales de Yongqingfang, no dejaba de pensar en cómo lo construirían.
ไอเดียเพิ่มเติมสำหรับวันที่คุณจะจดจำ
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง