อาหารเช้า→พิพิธภัณฑ์ศิลปะการแกะสลักหินปักกิ่ง →ครัวหลวง / วัดมี๋อหย่ง→ อาหารกลางวัน→สวนเบไห่→อาหารเย็น→ ซานลิถวน →กงตี่
จุดหมายแรกของเราวันนี้คือ พิพิธภัณฑ์ศิลปะหินแกะสลักปักกิ่ง ขอแนะนำให้ท่านรับประทานอาหารเช้าที่โรงแรมก่อนออกเดินทาง เพื่อเดินทางไปยังพิพิธภัณฑ์ ท่านสามารถ นั่งรถไฟใต้ดิน และลงที่สถานี หอสมุดแห่งชาติจีน (สาย 4 / 9 / 16) หากท่านสะดวกใจที่จะนั่ง รถแท็กซี่ ก็สามารถไปยังพิพิธภัณฑ์ศิลปะหินแกะสลักปักกิ่งได้โดยตรง หากท่านยังไม่ได้รับประทานอาหารเช้า เราขอแนะนำร้านอาหารเช้าที่อยู่ใกล้กับสถานีรถไฟใต้ดิน กรุณาใช้ทางออก B ของสถานีหอสมุดแห่งชาติ หากท่าน ไม่ต้องการแวะรับประทานอาหารเช้า และต้องการเดินทางไปพิพิธภัณฑ์อย่างรวดเร็วที่สุด กรุณาใช้ ทางออก C จากนั้นเดินไปทางทิศใต้ประมาณ 200 เมตร แล้วเดินเลียบแม่น้ำไปทางทิศตะวันออกอีก 500 เมตร ท่านจะถึง พิพิธภัณฑ์ศิลปะหินแกะสลักปักกิ่ง (Beijing Stone Carving Art Museum)
บริเวณใกล้เคียงมีอาหารเช้าบางอย่าง แม้ว่าจะขาดเอกลักษณ์ แต่ก็สามารถทำให้ท้องอิ่มได้ หากโรงแรมที่คุณพักมีอาหารที่คุณพอใจ คุณก็สามารถทานอาหารเช้าก่อนมาที่สถานีแรกของเรา。 หากคุณทานอาหารเช้ามาแล้ว คุณสามารถออกจากทางออก B ของสถานีห้องสมุดแห่งชาติ เดินไปทางทิศใต้ประมาณ 200 เมตร จากนั้นเดินไปตามแม่น้ำทิศตะวันออกอีก 500 เมตรก็จะถึง。 หากคุณยังไม่ทานอาหารเช้า คุณจะต้องเดินจากทางออก B ของสถานีห้องสมุดแห่งชาติไปทางเหนือ 100 เมตร เพื่อไปยังร้านอาหารเช้าที่เราแนะนำ — กงติงเซียงซูเนื้อทอด (สาขากลางธุรกิจเจียงหลง)。 ที่ร้านนี้ไม่มีที่นั่ง เราสามารถนำอาหารเช้าเดินกินไปด้วย ระหว่างเดินไปทางใต้ตามถนนซินจงกวนเซาธ์ 200 เมตร แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนหวู่ตาเซ่อ จากนั้นเดินต่อไปอีก 500 เมตรได้เลย。
💰 ค่าบัตร: 20 หยวนจีน ผู้เข้าชม 200 ท่านแรกในวันพุธฟรี. ⏰ เวลาทำการ: ปิดวันจันทร์ เปิดวันอังคารถึงวันอาทิตย์ เวลา 09:00-16:30 📷 แนะนำระยะเวลาเยี่ยมชม: 1-1.5 ชั่วโมง มีบริการมัคคุเทศก์อาสาสมัครที่พูดได้สองภาษา พิพิธภัณฑ์ศิลปะการแกะสลักหินปักกิ่งมีพื้นที่ 20,000 ตารางเมตร ตั้งอยู่ใน “วัดเจินเจี่ยว” ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1473 โดยมี “พระที่นั่งไคเซี่ยง” เป็นศูนย์กลาง วัดนี้ได้ซ่อมแซมในปี 1761 และเปลี่ยนชื่อเป็น “วัดต้าจิ้งเจี้ยว” ในปี 1900 ขณะที่กองกำลังพันธมิตรแปดชาติเข้าบุกปักกิ่ง ตัวอาคารหลักของวัดได้รับผลกระทบจากสงคราม แต่พระที่นั่งไคเซี่ยงรอดชีวิตเพราะเป็นโครงสร้างทั้งหมดจากหิน ในปี 1987 พิพิธภัณฑ์ศิลปะการแกะสลักหินปักกิ่งก่อตั้งขึ้น โดยมีพระที่นั่งไคเซี่ยงเป็นศูนย์กลาง พิพิธภัณฑ์มีพื้นที่จัดแสดงงานแกะสลักหินกลางแจ้ง 7 แห่งในทิศตะวันออก ทิศเหนือ และทิศตะวันตก แสดงศิลปะการแกะสลักหินจากต่างยุคสมัย ส่วนการจัดแสดงภายในแสดงผลงานแกะสลักหินที่มีค่าจากสมัยราชวงศ์ฮั่นถึงราชวงศ์ชิง นำเสนอเทคนิคที่เป็นเลิศและความหมายทางวัฒนธรรมของศิลปะการแกะสลักหินในจีนโบราณ พิพิธภัณฑ์ยังมี “เวิร์กช็อปการแกะสลักหิน” ที่เปิดให้ประชาชนเข้าชมตลอดทั้งปี มีกิจกรรมปฏิบัติการ เช่น การทำรอยประทับ การก๊อปรูปปั้นหินโบราณ และการทดลองความเสียหายที่เกิดจากน้ำฝนกรดต่อหิน เส้นทางการเยี่ยมชม: ทางเข้า → หอพระที่นั่งไคเซี่ยง → พื้นที่แกะสลักหินสุสาน → นิทรรศการ “หินแตกออก—จากหินไปยังการแกะสลัก” → พื้นที่จารึกของพระเยซูเจ้า → พื้นที่จารึกรวม หลังจากเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ศิลปะการแกะสลักหินปักกิ่งเสร็จเรียบร้อย ตรงกับเวลาอาหารกลางวัน หากคุณต้องการสัมผัสกับอาหารในราชวงศ์ สามารถเดินทางไปที่พิพิธภัณฑ์อาหารราชวงศ์หยู่เซียนตูได้โดยตรง อย่างไรก็ตาม หากคุณชอบลองชิมอาหารท้องถิ่นแบบฮูตงและเยี่ยมชมเจดีย์ขาวที่ใหญ่ที่สุดในปักกิ่ง คุณสามารถข้ามถนนหยู่เซียนตูแล้วไปยังจุดหมายถัดไปที่วัดเมียวอิงเซินได้โดยตรง.
คุณต้องเลือกว่าจะไปที่พิพิธภัณฑ์อาหารราชวงศ์แห่งหยู่เซียนตูหรือวัดเมียวอิง。 หยู่เซียนตูมีชื่อเสียงด้านประสบการณ์ดื่มด่ำกับวัฒนธรรมการทำอาหารของราชวงศ์ มันจะมอบประสบการณ์มื้อกลางวันที่หรูหราที่ผสมผสานอาหารและการแสดงในสไตล์ราชวงศ์ ใช้เวลานั่งแท็กซี่ประมาณ 30 นาทีจากใจกลางเมือง。 ในทางกลับกัน วัดเมียวอิงมีความเกี่ยวข้องกับอาหารพื้นเมืองของตรอกเก่าในปักกิ่ง เสนออาหารท้องถิ่นที่แท้จริง เช่น แพนเค้กเนื้อปักกิ่ง ซุปแกะ และอาหารโฮมเมด โดยไม่ต้องจองล่วงหน้าและราคาย่อมเยา.
เราขอแนะนำให้คุณนั่งรถไฟใต้ดินหรือนั่งแท็กซี่ไปยังวัดเมี้ยวอิง
💰 ราคาตั๋วเข้าชม: 20 หยวนจีน ⏰ เวลาทำการ: วันอังคารถึงวันอาทิตย์, 9:00-17:00 📷 เวลาแนะนำในการชม: หนึ่งชั่วโมง ข้อมูลเกี่ยวกับวัดดีวัดไม้อึง วัดเมี่ยวอิ่งหฺสื่อ หรือที่รู้จักกันในชื่อวัดเสาปูนขาว ออกแบบโดย อานีเก่อ ชาวเนปาล สูง 50.68 เมตร โครงสร้างเป็นอิฐและหิน ประกอบด้วยฐานเจดีย์ ตัวเจดีย์ และยอดเจดีย์ ฐานเจดีย์มี 3 ชั้น ด้านบนเป็นตัวเจดีย์ทรงกลมรูปบาตรคว่ำ ด้านบนขึ้นไปเป็นส่วนคอเจดีย์ ชั้นสิบสามฟ้า และยอดทองแดงลวดลายสวยงาม สัดส่วนสมดุล ดูคล้ายฝาชี โดดเด่นด้วยความขาวบริสุทธิ์ มีจานทองแดงลายประดับที่แขวนระฆังทองแดงเล็กๆ จำนวน 36 ลูก เสียงระฆังใสกังวาลเมื่อมีลมพัด ก่อสร้างครั้งแรกในปี 1279 ถูกไฟไหม้จากฟ้าผ่าในปี 1368 และบูรณะใหม่ในปี 1457 ในสมัยก่อน วัดนี้เป็นหนึ่งในวัดใหญ่ของเมือง และเป็นศูนย์กลางกิจกรรมทางศาสนาและพิธีกรรมของราชสำนักและข้าราชการ นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่แปลและพิมพ์คัมภีร์พระพุทธศาสนาแบบมองโกเลีย-ฮั่น และหนังสืออื่นๆ เจดีย์เสาปูนขาวในวัดเมี่ยวอิ่งหฺสื่อเป็นเจดีย์แบบทิเบตยุคหยวนที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในจีน และเป็นคู่เปรียบเทียบที่น่าสนใจเมื่อเทียบกับเจดีย์เสาปูนขาวที่คุณจะได้เห็นอย่างใกล้ชิดในช่วงบ่ายที่วัดเป่าหู แม้ว่าวัดเมี่ยวอิ่งหฺสื่อจะไม่โด่งดังเท่าวัดเป่าหู แต่เจดีย์เสาปูนขาวของที่นี่สูงกว่าและเก่ากว่ามาก ชาวบ้านเล่าว่าไม่ว่าจะเวลาใด เจดีย์นี้จะไม่ทอดเงาออกมา มีเพียงเงาของฐานเจดีย์เท่านั้นที่เห็นได้ชัด ที่ประตูวัดมีสิงโตหินสมัยหยวนคู่หนึ่ง ซึ่งมีอายุกว่า 800 ปี พระพุทธรูปภายในส่วนใหญ่เป็นศิลปะสมัยหมิง วัดนี้ไม่มีถนนคนเดินหรือความวุ่นวาย มีเพียงวัดสงบเงียบให้คุณได้ปล่อยใจเดินเล่นรอบเจดีย์ในตรอกซอกซอย เพื่อสัมผัสพลังแห่งความสงบเงียบที่เจดีย์เก่าแก่แห่งนี้ถ่ายทอดออกมาอย่างเต็มที่ ไม่แนะนำให้เข้าชมภายในวัด เพราะส่วนใหญ่จะเป็นพระพุทธรูปและภาพวาดจากสมัยหมิงและชิง ไม่มีสิ่งที่น่าสนใจมากนักสำหรับการเยี่ยมชมภายใน
วัดเส้าหลินมอบประสบการณ์ลึกซึ้งให้คุณสามารถเดินเล่นในเกรียวแห่งปักกิ่งเก่า สังเกตเจดีย์ขาวที่สร้างขึ้นเมื่อกว่า 1,000 ปีที่ผ่านมาอย่างเงียบ ๆ และเพลิดเพลินกับอาหารท้องถิ่นที่เรียบง่ายและแท้จริง。 ตัวเลือกอาหารกลางวันที่เกรียว หากคุณไม่ชอบร้านอาหารที่กล่าวถึงข้างต้น เรามีตัวเลือกการรับประทานอาหารเพิ่มเติมสี่แห่งใกล้กับทางเข้าทิศเหนือของสวนที่เหิงเฉิง ร้านอาหารเหล่านี้เหมาะสำหรับมื้อค่ำ แต่หากคุณต้องการก็สามารถรับประทานได้เร็วขึ้น。 ตัวเลือกอาหารกลางวันที่เกรียว
แนะนำให้เรียกแท็กซี่ไปยัง “ประตูเหนือของสวนอวตาร” หากคุณเลือกที่จะไปพิพิธภัณฑ์ราชวงศ์อวตารในช่วงเที่ยง แนะนำให้คุณถึงสวนอวตารก่อนเวลา 15:00 น. หากคุณเลือกวัดเสน่ห์เทพ คุณควรทานอาหารกลางวันให้เสร็จก่อนเวลา 14:00 น. ถ้าคุณไม่อยากเรียกแท็กซี่ คุณก็สามารถใช้รถไฟใต้ดิน - วิธีการใช้รถไฟใต้ดินจากวัดเสน่ห์เทพ: กลับไปที่สถานีรถไฟใต้ดินฟู่เฉิงเหมิน นั่งสาย 2 ผ่าน 1 สถานีถึงสถานีเฉอไป๋จวง จากนั้นเปลี่ยนไปยังสาย 6 มุ่งไปยังลู่เฉิง ผ่าน 2 สถานีถึง “สถานีเหนือของสวนอวตาร” ออกทางออก B เดิน 400 เมตรถึง “ประตูเหนือของสวนอวตาร” วิธีการใช้รถไฟใต้ดินจากพิพิธภัณฑ์ราชวงศ์อวตาร: เดิน 190 เมตรถึงสถานีสี่ฤดูกาล ขึ้นรถเมล์สาย 61 หรือ 505 ผ่าน 3 สถานีถึง “สถานีห้าวลู” จากนั้นเดิน 440 เมตรเข้าสถานีรถไฟใต้ดินสาย 6 “สถานีไห่เตียนห้าวลู่จู” มุ่งไปยังลู่เฉิงนั่ง 8 สถานีถึง “สถานีเหนือของสวนอวตาร” ออกทางออก B เดิน 400 เมตรถึง “ประตูเหนือของสวนอวตาร” ไม่ว่าคุณจะถึงในเวลาใด กรุณาจำไว้ว่าเวลาประมาณ 16:00-17:00 แสงจะดีที่สุดที่สวนอวตาร ดังนั้นคุณอาจพบกับชายหญิงที่สวมชุดโบราณมาถ่ายรูป นี่ก็เป็นวันนี้ “การเดินทางข้ามเวลา” หนึ่งในทิวทัศน์ทางวัฒนธรรม จงเพลิดเพลินไปอย่างเต็มที่
💰 ราคาบัตรเข้า: ช่วงสูง 10 หยวน, ช่วงต่ำ 5 หยวน, ซื้อบัตร ณ สถานที่ เด็กสูงไม่ถึง 1 เมตร เข้าฟรี แนะนำให้ซื้อบัตรผู้ใหญ่สำหรับสวนปักไห่ + หยวนเฉิง + วัดเป้าต้า + บริการเสียงบรรยายผ่านมือถือ: 25 หยวน คุ้มค่ากว่า。 ⏰ เวลาทำการ: 6:00-21:00 📷 เวลาที่แนะนำในการเยี่ยมชม: 2-3 ชั่วโมง ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับสวนปักไห่ ในปี ค.ศ. 1163-1179 จักรพรรดิของอาณาจักรจินได้ตัดสินใจสร้างสวนขึ้นตามแบบสวนเกนหย่วนของราชวงศ์เหนือ ดังนั้นสวนปักไห่จึงเกิดขึ้น หลังจากนั้น สวนปักไห่ได้ ผ่านการก่อสร้างโดยราชวงศ์เล็กน้อยจากหลายยุคสมัยได้แก่ ลาว, จิน, ยวน, หมิง และชิง จนถึงสมัยพระจักรพรรดิไคหลง สวนก็ได้กลายเป็นสวนที่งดงามมาก แม้จะต้องเผชิญกับสงครามและการทำลายล้าง แต่ในวันนี้ สวนยังคงเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน แสดงให้เห็นถึงแก่นสารทางศิลปะที่สั่งสมมาเกือบพันปีของจีน เป็นสวนหลวงที่เก่าแก่ที่สุดในจีน。 ทางรถไฟสายแรกของจีนยังถูกสร้างขึ้นที่นี่ เฉพาะเพื่อให้จักรพรรดิสีซีใช้ในการเที่ยวชมสวน。 สวนแห่งนี้สะท้อนถึงศิลปะการสร้างสวนแบบดั้งเดิมของจีนในรูปแบบ “หนึ่งทะเลสาบสามภูเขา” ในสวนปักไห่ “หนึ่งทะเลสาบสามภูเขา” หมายถึง “ทะเลสาบเหนือ, ทะเลสาบกลาง, ทะเลสาบใต้” “สามภูเขา” คือ เกาะชงฮัว, หยวนเฉิง, ยิ่งไถ ในสวนหลวงที่มีชื่อเสียงนี้ มีสถาปัตยกรรมที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น ศาลาว่าการห้าลม ซึ่งเป็นศาลาแบบห้าหลังที่มีชื่อเสียงในจีน สร้างขึ้นเมื่อ 500 ปีก่อน สมัยชิงได้มีการเสริมและปรับปรุง ทำให้ที่นี่กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวริมทะเลสาบที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีวัดป่าต้า ที่มีอยู่ระหว่างเกาะชง สร้างขึ้นในปีที่แปดของสมัยพระจักรพรรดิซุนจี้ (1651) เพื่อให้ตามคำขอของลามะจากทิเบต ขณะเดียวกันพระจักรพรรดิซุนจี้ยังมีความตั้งใจที่จะเป็นพุทธศาสนา จึงสร้างวัดนี้ จนปัจจุบันกลายเป็นสัญลักษณ์ของสวนปักไห่ และเมืองปักกิ่ง。 ทำไมจักรพรรดิของอาณาจักรจินจึงสร้างสวนตามแบบของสวนเกนหย่วนของราชวงศ์เหนือ? ตอนนั้นอาณาจักรจินมีอำนาจทหารที่แข็งแกร่งได้ทำลายราชวงศ์เหนือและขับไล่การโจมตีที่ลำบากจากราชวงศ์ใต้ เสร็จสิ้นสงครามระหว่างซ่งและจิน แต่ในด้านวัฒนธรรมกลับเคารพอดีมาโดยตลอด。เพราะตอนนั้นราชวงศ์เหนือได้พัฒนาอุตสาหกรรมและการค้า จึงกลายเป็นมหาอำนาจวัฒนธรรมและเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดในโลก นักเศรษฐศาสตร์ชาวอังกฤษ แองกัส แมดิสัน ใน “ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจโลกพันปี” กล่าวว่า จีดีพีของราชวงศ์เหนือมีสัดส่วนถึง 22.7% ของเศรษฐกิจโลก ในขณะที่อำนาจทางเศรษฐกิจที่เข้มแข็ง รวมถึงบรรยากาศในการเคารพวรรณกรรมมากกว่าทหาร ทำให้ราชวงศ์เหนือถือกำเนิดผลงานด้านวรรณกรรมและศิลปะจำนวนมากที่เปรียบเทียบได้กับยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในยุโรป และทำให้ราชตระกูลของราชวงศ์เหนือมีเงินมากมายในการตอบสนองความต้องการด้านศิลปะของตน ดังนั้น “เกนหยวน” ในเวลานั้นจึงได้รวบรวมหินสวยจากทั่วโลก เรียกได้ว่า “รวมความงามแห่งโลกและคุณค่าโบราณมาพักไว้ในที่แห่งเดียว” ในพื้นที่กว้างกว่า 750 เอเคอร์ มีการสร้างภูเขาทั้งสองทางเหนือและใต้ให้มีความสูงถึง 150 เมตร และนำพาความงามของบทกวีและภาพวาดเข้าไปในสวน โดยใช้การสร้างภูเขาและน้ำที่เป็นแบบอย่างกลายเป็นหัวข้อ ทำให้เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญในประวัติศาสตรสวนจีน。 หากจะบอกว่ามีสวนแห่งไหนที่สามารถเปรียบเทียบได้ ก็คงมีแต่สวนหยวนหมิงในภายหลัง ที่น่าเศร้าที่สวนนี้ก็ถูกทำลายไปในสงคราม。 หลังจากที่ทหารจินบุกเข้ายึดกรุงปักกิ่ง แล้วก็รู้สึกซาบซึ้งกับความงามของเกนหย่วน จึงได้ขนหินจำนวนหนึ่งจากเกนหย่วนที่อยู่ห่างหลายร้อยไมล์มายังกรุงย่านปักกิ่งในเวลาก่อนนั้น ซึ่งคือกรุงปักกิ่งในปัจจุบัน ใช้เวลากว่า 3 ปี หินจำนวนนี้ต่อมาก็ได้ถูกนำเข้ามายังสวนปักไห่, สวนจงซาน และจงหนานไห่。 ยุคสมัยของมนุษย์เปลี่ยนแปลงแต่อารยธรรมความงามย่อมอยู่ยืนยาว. เส้นทางการเที่ยวชมสวนปักไห่—— 1.ประตูเหนือสวนปักไห่——2.ห้องเงียบ——3.โลกเวียนวนตะวันตก——4.กำแพงมังกรเก้า——5.เส้นทางตะวันตกเล็ก——6.ศาลาห้าลม & ท่าเรือ——7.เรือข้ามฝั่ง——8.ห้องอี้ลั่น——9.วัดหย่งอัน——10. วัดป่าต้า——11. หยวนเฉิง——12. ท่าเรือเรือด่วน——13. ระหว่างห่าวผู่——14. ห้องวาดภาพ——1.ประตูเหนือสวนปักไห่
ถ้าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี คุณควรออกจากประตูเหนือของสวนเบย์ไฮประมาณ 18:00 เชื่อว่าหลังจากกิจกรรมทั้งบ่าย คุณจะต้องหิวมาก ดังนั้นให้เราเริ่มมื้อค่ำของวันนี้กันเถอะ—— อาหารค่ำ（超链）
หลังจากอาหารเย็น ชั่วโมงเร่งด่วนในปักกิ่งน่าจะผ่านไปแล้ว ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับปัญหาจราจร การนั่งแท็กซี่ใช้เวลาประมาณ 30-40 นาที เป็นวิธีที่สะดวกที่สุด。 การนั่งรถบัสก็เป็นวิธีที่ดี เพียงแต่ต้องใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง
อิ่มอร่อยแล้ว หากคุณยังไม่พอใจ ให้เราจากเบ๋ย์ไห่ที่มีเสน่ห์ย้อนยุค “ข้ามเวลา” ไปยังซานลี่ถุนที่เต็มไปด้วยแสงสีและความสนุกเถอะ! ข้อมูลเกี่ยวกับซานลี่ถุน พื้นที่นี้เป็นเขตที่ไหลมาจากซานลี่ถุน โดยมีเขตสถานทูตเป็นศูนย์กลาง ขนาด 2.9 ตร.กม. เป็นหัวใจของแฟชั่นในปักกิ่ง มีศิลปะริมถนนมากมาย กราฟฟิตี้ ประติมากรรม ร้านอาหารดีไซน์เก๋ ร้านค้าแฟชั่น ร้านธงของแบรนด์ บาร์ คาเฟ่ LiveHouse……ยังดึงดูดผู้ที่เป็นผู้นำแนวแฟชั่นที่ทันสมัย พวกเขาจะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ทันสมัยที่สุด ไปมาที่นี่ตลอดทั้งวัน ทำให้ความหนาแน่นของแฟชั่นในพื้นที่นี้สูงมาก และยังดึงดูดช่างภาพมากมาย ที่มาเดินกับอุปกรณ์ถ่ายภาพต่างๆ เพื่อรอจับภาพคนที่น่าทึ่งถัดไป ในเวลากลางวัน คุณจะเห็นเมืองโบราณ แต่ในตอนกลางคืน คุณจะเห็นทิวทัศน์ที่ทันสมัยและมีเสน่ห์ที่สุดในขณะนี้.
หลังจากเดินเที่ยวสามหลี่ทุ่น ถ้าคุณต้องการความร้อนแรงมากขึ้น ให้เราไปยังสวรรค์แห่งการเต้นที่แท้จริงซึ่งเป็นของคนรุ่นใหม่——สนามกีฬากง！ เกี่ยวกับสนามกีฬากง สนามกีฬากง ในปักกิ่ง คือ สนามกีฬาแรงงานกรุงปักกิ่ง เป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงจากชีวิตกลางคืนที่หลากหลาย ที่นี่ไม่เพียงเป็นสนามเหย้าของทีมกัวอัน แต่ยังเป็นคำพ้องสำหรับชีวิตกลางคืนของเมืองปักกิ่ง ชีวิตกลางคืนของสนามกีฬากงส่วนใหญ่อยู่ที่ถนนถนนกงถิซีและถนนกงถิเหนือ ที่นี่มีคลับและบาร์มากมาย รวมตัวกันเป็นวัฒนธรรมชีวิตกลางคืนที่ไม่เหมือนใคร ธุรกิจไนท์คลับที่สนามกีฬากงรุ่งเรืองมาก หลายแห่งต้องจองล่วงหน้าจึงจะมีที่นั่ง ที่นี่มีผู้มาผู้บริโภคเฉลี่ยวันละประมาณ 20,000 คน ดื่มสุรามากกว่า 30 ตัน ที่สนามกีฬากงจะมีไนท์คลับที่ต้องซื้อบัตรเข้าและมีบางแห่งไม่ต้อง หากคุณต้องการที่นั่งแบบวีไอพี โดยปกติแล้วจะมีการจำกัดการใช้จ่ายขั้นต่ำ แต่เพียงเข้าสถานที่แล้ว ไม่ว่าจะซื้อสุราหรือใช้จ่ายอะไร ก็สามารถเต้นและฟังดนตรีได้ คุณสามารถเดินสำรวจรอบๆสนามกีฬากงเพื่อค้นหาคลับที่คุณชอบได้เลย โดยทั่วไปแล้วเวลา 22:00 เป็นต้นไปจะเริ่มมีผู้คนมาเยอะ จึงเหมาะแก่การเข้าร่วม ไม่เงียบเหงาและไม่มากเกินไปจนต้องรอคิว แนะนำให้คุณเลือกไนท์คลับที่สามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ การเต้นฟรีนั้นคือความสุขที่แท้จริง ไม่แนะนำให้คุณทำการจองที่นั่งแบบวีไอพี ถ้าคนเยอะและต้องการที่วางดื่ม สามารถเลือกโต๊ะหลักได้ โดยทั่วไปจะมีการใช้จ่ายขั้นต่ำประมาณ 1,000 หยวน ด้านล่างนี้เป็นไนท์คลับที่ติดอันดับ 4 แห่ง เพื่อการอ้างอิง โดยทั่วไปแล้วการเข้าที่นี่ไม่ต้องมีบัตร แต่ถ้ามีการแสดงหรือเหตุการณ์อื่นๆ จะต้องเสียบัตรเข้า และคุณต้องพิจารณาเอง（ซูเปอร์ลิงก์） ด้านล่างนี้เป็นไนท์คลับที่ติดอันดับ 4 แห่ง เพื่อการอ้างอิง โดยทั่วไปแล้วการเข้าที่นี่ไม่ต้องมีบัตร แต่บางครั้งอาจมีการแสดงหรือสถานการณ์อื่นๆ คุณต้องพิจารณาเอง
วันนี้คุณมีความประทับใจลึกซึ้งที่สุดจากอะไร? จากหินที่มีอุณหภูมิทางประวัติศาสตร์ในพิพิธภัณฑ์การแกะสลักหิน จากพระราชาอาหารกลางประวัติศาสตร์ในพิพิธภัณฑ์อาหารหลวง จากกลิ่นโบราณสไตล์ปักกิ่งในชุมชน จากความงามที่เต็มไปด้วยสีสันในสวนเป่ยไห่ หรือจากไนต์คลับที่เต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและรื่นเริง? ในที่ที่ตามองไม่เห็นนั้น หินแกะสลักโบราณได้รับการคุ้มครองโดยเส้นใยคาร์บอนที่ทันสมัยที่สุด อาหารหลวงอันแสนอร่อย ใช้วิธีการทำอาหารที่เป็นดิจิตอล และกลิ่นหอมจากชุมชนขึ้นอยู่กับวัตถุดิบในซัพพลายเชนทั่วโลก Coser ในสวนเป่ยไห่ถืออุปกรณ์ถ่ายภาพรุ่นล่าสุด。 แน่นอน ถ้ามองในมุมมองที่ต่างออกไป บนถนนสานหลี่ตุ้นที่ประดับด้วยแสงสี ผู้คนยังคงยึดถือแนวคิดรักผู้สูงอายุและเด็ก รู้จักละมุนละไม เดินเข้าสู่ไนต์คลับ ทุก ๆ รายละเอียดยังยึดถือการออกแบบความงามและฮวงจุ้ยที่สืบทอดมาเป็นพันปี แม้ว่า DJ ที่ร้อนแรงที่สุด ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงอิทธิพลของบทกวีในยุคถังและซ้องได้…… แต่สิ่งนี้ทำให้การเดินทางนี้น่าสนใจมากขึ้น ไม่ใช่เหรอ? เมื่อแสงนีออนในคืนกลางคืนค่อย ๆ จางหายไปจากจอประสาทตา ขอให้คุณจำไว้เสมอว่า: ทุกวิวทิวทัศน์ที่คุณได้เดินผ่านในวันนี้ ต่างคือก้อนหินที่วางลงในแม่น้ำแห่งเวลาโดยอารยธรรมจีน——คลื่นที่พวกเขาก่อให้เกิด จะกลับมาพบคุณในความทรงจำในอนาคตบางช่วง。 วันอันเต็มไปด้วยเนื้อหา วันนี้คงทำให้ทุกคนรู้สึกเหนื่อยมาก ดังนั้นขอให้คุณพักผ่อนโดยเร็ว เนื่องจากวันนี้เล่นกันจนดึกมาก เราขอแนะนำให้คุณใช้คู่มือท่องเที่ยวแบบผ่อนคลายของเราในวันพรุ่งนี้ ในคู่มือดังกล่าว กำหนดการในตอนเช้าเป็นอะไรที่ง่ายและผ่อนคลาย เหมาะสำหรับคุณที่เล่นอย่างบ้าคลั่งทั้งวัน。 ราตรีสวัสดิ์。 ถ้าหากกำหนดการในวันนี้ทำให้คุณพอใจ กรุณาอย่าลืมให้คะแนนเรา นี่จะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นที่คิดจะเดินทางมายังจีน แน่นอนว่าถ้ามีอะไรที่คุณไม่พอใจ ก็กรุณาแจ้งให้เราทราบ เพื่อที่เราจะได้ปรับปรุงการบริการ。 ขอขอบคุณมาก。
1. ไกด์นี้ไม่สามารถใช้ได้ในวันจันทร์ที่ไม่ใช่วันหยุดสาธารณะในจีน หากวันจันทร์เป็นเวลาที่คุณสามารถไปได้เพียงวันเดียว คุณอาจไม่สามารถเข้าเยี่ยมพิพิธภัณฑ์ศิลปะการแกะสลักหินปักกิ่งได้
2. โปรดสวมรองเท้าที่สบายและนำเป้แบ็กเบาเตรียมไปด้วย เตรียมน้ำ 1-2 ขวด (โรงแรมส่วนใหญ่จัดเตรียมน้ำดื่มฟรีสองขวด) แว่นกันแดด และถ้าจำเป็น อาจพกร่มกันแดดหรือเสื้อผ้าเพื่อป้องกันแดด
3. พยายามพกแบตเตอรี่สำรองเพื่อให้แน่ใจว่าโทรศัพท์ของคุณมีพลังงาน
4. หนึ่งในตัวเลือกอาหารกลางวันของเราคือประสบการณ์การทานอาหารราชวงศ์ที่เข้มข้นที่ ครัวหลวง รวมถึงการแสดงเราแนะนำให้จองล่วงหน้าเพื่อให้ได้ที่นั่งดีๆ คำแนะนำละเอียดเกี่ยวกับวิธีการจองจะมีในส่วนตัวเลือกอาหารกลางวันของทัวร์
5. อย่าลืมนำพาสปอร์ตของคุณมา.
เข้าสู่ระบบแอป EasyGo China ด้วยอีเมลที่ใช้ตอนชำระเงิน สิ่งที่คุณซื้อจะแสดงใน ทริปของฉัน
เส้นทางของคุณใช้งานได้ในแอปเป็นเวลา 2 วันหลังซื้อ
ค่าเข้าชมและการจองอาจแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อมูลทางการของสถานที่ท่องเที่ยวก่อนเดินทาง
★ 5.0 / 5 · รีวิว 7 รายการจากนักเดินทางในแอป
Перед отъездом на юг, в тепло, этот день напомнил, почему Пекин стоит рассматривать не спеша. В музее каменной скульптуры — фрагменты будд Северной Вэй, складки одеяний до сих пор чёткие, полторы тысячи лет. А иезуитские надгробия, включая могилу Маттео Риччи, — целая история встречи Востока и Запада. Бэйхай к вечеру — спокойный, фотогеничный. Ровно мой формат.
古い建築とお茶を研究している私にとって、この静かなコースはまさに自分のためにあるようなものでした。妙応寺の白い塔は北京の空に美しく映えます。宮廷料理の昼食は皇帝の食卓に招かれた気分で、伝統芸能の披露までついてきました。その後の北海公園 — 湖、柳、金色の屋根 — はゆっくりするのに完璧な場所です。洗練された、控えめな一日でした。
The Stone Carving Art Museum hides Northern Wei Buddhist statues and the tombstone steles of Matteo Ricci and Johann Adam Schall von Bell — physical evidence of East-West exchange from centuries ago, right in front of you. I chose the imperial cuisine line for lunch, complete with a show. Full ceremony. The kids’ eyes went wide.
tend to avoid overly “loud” sightseeing days, so this one was a joy. The Beijing Stone Carving Art Museum felt intimate and focused—perfect for studying form and symbolism without crowds pushing you along. The royal cuisine museum experience added a rare kind of cultural access: not just eating, but understanding court dining as heritage. Later, Beihai Park and the White Pagoda were quietly beautiful in winter, with open views that gave me space to think. The evening shift to Sanlitun/Workers’ Stadium was handled smoothly; I could enjoy the contrast of modern Beijing without having to navigate it alone. The food experience was generous and memorable—traditional sweets like pea cake and “rolling donkey,” plus the dramatic roast duck course—yet everything felt paced, not rushed.
The Northern Wei Buddha statues and missionary tombstones at the Stone Carving Museum were just right for telling the kids the story of East-West exchange. The imperial cuisine line was grand — my son dressed up as a “little emperor”, we took the boat on Beihai. A perfect day.
I loved how this day mixed “quiet Beijing” with “let’s-go-out Beijing.” The Stone Carving Art Museum was a cool reset—seeing the details up close made me appreciate how much skill went into imperial-era aesthetics. The royal cuisine stop felt like a once-in-a-lifetime food deep dive (those delicate desserts were way more refined than I expected). Ending around Beihai Park in winter was surprisingly beautiful—cold air, calm water, and that iconic white pagoda view. Then switching gears to Sanlitun/Workers’ Stadium nightlife was the perfect warm-up after a chilly day. The biggest win: everything flowed smoothly without me having to plan transfers or timing.
ไอเดียเพิ่มเติมสำหรับวันที่คุณจะจดจำ
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง
ทัวร์เที่ยวด้วยตัวเอง